به گزارش نماینده؛ علی کریمی در حالی در ۳۶ سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد که پیشتر گفته بود در ۲۷ سالگی این کار را خواهد کرد. ما اما بابت این بدقولی کمال تشکر را از او داریم. به تعویق افتادن وداع شماره هشت برای نزدیک به یک دهه، اگرچه برخی لحظات تلخ را هم به وجود آورد، اما قابهایی طلایی را پرشماری را هم به یادگار گذاشت. روایت همه سکانسهای طلایی جادوگر را بعد از ۲۷ سالگیاش بخوانید.
رویای بایرن، پر!
علی کریمی متولد آبان ماه ۵۷ است و بنابراین در سال ۲۰۰۵ تقریبا ۲۷ ساله بوده است. جالب اینکه او در همین سال در حادثه ای که به یک بمب خبری حیرتانگیز شباهت داشت راهی بایرن مونیخ آلمان شد و بر خلاف دایی و هاشمیان، خیلی زود خودش را به عنوان بازیکنی موثر در این باشگاه جا انداخت. از همان مسابقه ابتدایی فصل در برابر مونشن گلادباخ که در نیمه دومش به کریمی فرصت بازی رسید، این بازیکن چنان نمایش هماهنگ و درخشانی در قالب تیم باواریایی ارایه داد که حتی مفسر شبکه ورزشی دوبی اسپورت هم شوکه شده بود: «علی جوری بازی می کند انگار قبلا یک دهه عضو بایرن بوده! » او توانست بیش از ۲۰ بازی برای تیم مونیخی به میدان برود و به این ترتیب حد نصاب تمدید اتوماتیکوار قراردادش را مثل آب خوردن پشت سر گذاشت. نمایشهای درخشان کریمی در بایرن، عصرهای شنبه و نیز شامگاه سهشنبه یا چهارشنبه خیلیها را با غرور و افتخار پای تلویزیون میخکوب کرد و شاید اگر آن مصدومیت لعنتی نبود، عمر درخشش علی در بایرن خیلی بیشتر به درازا می کشید. حالا شاید باید از کریمی ممنون باشیم که به وعده اش وفادار نماند و در ۲۷ سالگی خداحافظی نکرد. ما بخش زیادی از خاطرات زیبا و سرمست کننده مان را با آن شماره هشت معتبر بایرن که هنوز بر تن برخی از هواداران تیم آلمانی دیده میشود، از بدقولی جادوگر داریم!
مهر باطل روی استقبال صدهزار نفری
بدون تردید یکی از باشکوهترین و خاطرهانگیزترین قابهای تاریخ باشگاه پرسپولیس برای هواداران پرشمار این تیم مربوط به زمانی میشود که در اواسط لیگ هشتم حرفهای مقدمات بازگشت علی کریمی به فوتبال ایران فراهم شد و این بازیکن توانست در بازی با پگاه گیلان بعد از سالها پیراهن تیم محبوبش را به تن کند. اگرچه این مسابقه در هفتههای آغازین لیگ برای قرمزها آنقدرها مهم به نظر نمیرسید، اما نزدیک به یکصدهزار هوادار به افتخار دوباره سرخپوش شدن کریمی سکوهای آزادی را در یک روز غیرتعطیل پر کردند تا بهترین استقبال ممکن را از ستاره مورد علاقهشان به عمل بیاورند. این اتفاق به تاریخ پاییز سال ۸۷ در کتاب فوتبال ایران ثبت شده است؛ یعنی در ۳۰ سالگی کریمی!
بفرمایید دو باخت متوالی در داربی!
علی کریمی در لیگ هشتم برای پرسپولیس مهره بسیار ارزشمندی بود و نمایشهای درخشانی ارایه داد. او یک تنه بار قرمزها را به دوش میکشید و شاید اگر نوسانات فنی و مدیریتی این تیم در آن سال نبود، کریمی حتی میتوانست با پرسپولیس به مقام قهرمانی در لیگ برتر دست پیدا کند. هت تریک طلایی جادوگر در برابر ابومسلم با سه ضربه سر که یکی از حودادث نادر فوتبال ایران به شمار میآید، از جمله قابهای خاطرهانگیزی بود که کریمی در آن روزها از خودش به جا گذاشت. با این همه، بدون شک مهمترین کار کریمی برای تیمش در آن سال، رهاندن پرسپولیس از دو شکست در آخرین دقایق داربی حیثیتی پایتخت بود. شماره هشت در هر دو شهرآورد رفت و برگشت آن سال و در شرایطی که تیمش یک بر صفر عقب بود، به فریاد قرمزها رسید تا پرسپولیس مقابل تیم قلعهنویی بازنده نباشد. کریمی در بازی رفت با یک ضربه سر دیدنی روی سر کوشکی کار را به تساوی کشاند و در داربی برگشت هم با یک ضربه سر دیگر در مسیر دروازه، علی علیزاده تازهوارد و شتابزده را وادار به انجام خطای هند پنالتی کرد. بدون این دو اتفاق، پرسپولیس تن به دو شکست ناگوار دیگر در تاریخ داربیهای پایتخت میداد.
امارات را هم نمیبردیم
بعد از جدایی علی دایی از تیم ملی، افشین قطبی در ادامه مسیر مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ هدایت تیم کشورمان را بر عهده گرفت و کریمی را دوباره دعوت کرد. ما در آن زمان سه بازی مهم با دو کره و امارات در پیش داشتیم که از دل آنها باید هفت امتیاز به دست می آوردیم. با این وجود تیم ایران نه تنها نتوانست کره شمالی و جنوبی را در زمین این دو تیم شکست بدهد، بلکه در مصاف با تیم حذف شده و بیانگیزه امارات هم در استادیوم آزادی به شدت به مشکل برخورد؛ طوری که فقط علی کریمی توانست با یک حرکت انفرادی پا به توپ مدافعان حریف را به هم بریزد و با گشودن دروازه امارات روی یکی از معدود موقعیتهای تیم میزبان، عدد پیروزی های تیم کشورمان را در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ به «دو» برساند.
درخشان در برابر میلان
تقریبا سه سال پیش علی کریمی برای بازی بزرگداشت کاناوارو به الاهلی امارات دعوت شد تا رودرروی ستارگان میلان ایتالیا بایستد. کریمی که در دوبی جایگاهی افسانهای دارد، در این بازی بارها با حرکات پابه توپ عشاق خودش را در شیخ نشین به وجد آورد و سیدورف و سایرین را به هم ریخت.
بدون اعتبار «شالکه»
علی کریمی حتی در ۳۲ سالگی هم آنقدر پتانسیل داشت که ناگهان بتواند یک انفجار بزرگ خبری به وجود بیاورد. بعد از کنار گذاشته شدن او از استیلآذین به دلایل واهی، کریمی در آستانه بازگشت به پرسپولیس برای همراهی تیم دایی در لیگ قهرمانان آسیا قرار گرفت، اما ناگهان خبر پیوستن او به شالکه و همبازی شدنش با رائول منتشر شد تا تمام اهالی فوتبال ایران شوکه بشوند. اگرچه شماره هشت در شالکه نتوانست آنقدرها فرصت بازی به دست بیاورد، اما نفس حضور او در این تیم معتبر آلمانی که اتفاقا آن روزها بخشی از بهترین دوران تاریخ معاصرش را هم می گذراند مایه خرسندی است. کریمی با شالکه قهرمانی جام حذفی آلمان را جشن گرفت؛ البته بعد از ۲۷ سالگی اش!
منبع: بانک ورزش
