نماینده؛ گمانه زنی های روزهای جاری در مورد ترکیب کابینه دولت یازدهم از مباحث داغ و پرطرفدار سیاست داخلی محسوب می شود. گمانه زنی هایی که برخی مبتنی بر لابی های افراد صاحب نفوذ و برخی نیز حاصل تحلیل های مبتنی بر شناخت نیروهای فعال در احزاب مختلف است. یکی از این گمانه زنی ها که از همان روزهای ابتدایی پس از اعلام نهایی نتایج انتخابات ریاست جمهوری مطرح شد، مربوط به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود و با کمال تعجب یکی از افراد مطرح در تصدی این پست آقای علی مطهری اعلام شد که در سطح رسانه ها نیز منتشر گردید.
آقای مطهری اعلام کرده است در صورتی که شخص رئیس جمهور منتخب پیشنهاد تصدی این وزارتخانه را به وی بدهد و اصرار در پذیرش داشته باشد، این مسئولیت را خواهد پذیرفت.
به خاطر داریم که دکتر روحانی در اولین کنفرانس خبری خویش نسبت به انتخاب اعضای دولت، تعبیر مرسوم «ورود اتوبوسی» را به کار برد و تاکید کرد که دولت او در انتخاب همکاران مربوطه فراجناحی و شایسته سالار رفتار خواهد کرد. حال باید پرسید که تناسب آقای علی مطهری با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در چه سطحی است و چه میزان از این شایسته سالاری در مورد تصدی احتمالی ایشان بر این پست حقیقت دارد.
با یک نگاه اجمالی بر کارنامه فرهنگی، سیاسی و اجرایی آقای مطهری انبوهی از سوابق مخدوش و تامل برانگیز از رفتارها و مواضع موج می زند که بعید است بتوان در میان آنها کوچکترین تناسب مبتنی بر اصل شایسته سالاری را یافت که صلاحیت احراز چنین منصبی را در ایشان تعین بخشد.
آنچه مسلم است وزارت ارشاد علاوه بر نیاز به یک مدیر قدرتمند اجرایی، نیاز به مدیری با ابعاد مختلف فرهنگی دارد که متاسفانه کارنامه آقای مطهری در این موارد بسیار ضعیف و انتقاد برانگیز است. فعالیت ها و مواضع وی در مجلس و به ویژه در دو دوره هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی نشان از عدم تونایی تشخیص های صحیح و بهنگام و نیز عدم رویکرد معتدل و عدالت محور دارد که در مخالفت ها و موافقت های وی در صحن علنی مجلس نسبت به موضوعات مختلف بروز می کرد. عملکرد ایشان در مجلس پیرامون طرح نظارت نمایندگان بر خودشان یکی از نقاط تاریک و بحث برانگیز علی مطهری است که بارها در مخالفت با اجرایی شدن این طرح تلاش کرد و حتی پس از آنکه مقام معظم رهبری نیز نسبت به تعجیل در تصویب این طرح تذکر دادند مجددا آقای مطهری بر مواضع قبلی خویش اصرار ورزید.
عدم مصلحت سنجی ایشان نسبت به فضای جاری کشور و عدم توانایی بر کنترل حب و بغضی که نسبت به موافقان و مخالفان خویش دارد موجب آن شد که وی در بسیاری از ناملایماتی که در دوره هشتم و نهم مجلس در سطح کشور بروز کرد، نقش اصلی را ایفا کند و با پیگیری های لجوجانه در مورد طرح سوال و استیضاح های مختلف از رئیس جمهور و کابینه وی آن هم در ماه های پایانی دولت، زمینه را برای متشنج کردن فضای میان دولت و مجلس فراهم کند و موجب نگرانی افکار عمومی جامعه شود.
در ماجرای انحصار مادام العمر حق انتشار آثار شهید مطهری که در سال 1389 از طرف وی با نفوذی که در مجلس داشت، مطرح شد؛ و در نهایت به ثمر نشست و انحصار مادام العمر حق انتشار این آثار برای شخص علی مطهری انجامید اعتراضات وسیعی در سطح جامعه و دستگاه های ذیربط به وجود آمد. پذیرش این طرح عجیب و سوال برانگیز دقیقا پس از ماجرای طرح وقف دانشگاه آزاد در مجلس هشتم رخ داد و سوالات مردمی از عملکرد هیات رئیسه مجلس وقت و نیز عملکرد و نقش دکتر مطهری در این قبیل طرح ها را افزایش داد. با افزایش موج مخالفت ها از این طرح، سخنگوی شورای نگهبان و آیت الله مهدوی کنی نیز نسبت به غیر شرعی و غیر قانونی بودن طرح انحصاری حق انتشار آثار شهید مطهری هشدار دادند. اما با این همه آقای علی مطهری مانند سایر مواضع خویش که عموما بر اساس اصرارها و برخورد های لجوجانه و عاری از سعه صدر و انصاف است علیه تمام این مخالفت ها و انتقادات، مواضعی متمایل بر تکرار خواسته های خویش اتخاذ کرد.
به نظر می رسد سوابق متعدد آقای مطهری در زمینه های سیاسی و فرهنگی و نیز عدم تجربه قبلی ایشان در امور اجرایی بیش از هر چیز بیانگر عدم صلاحیت و شایستگی ایشان در تکیه زدن بر یک کرسی حساس همچون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. در صورت به واقعیت پیوستن این گمانه زنی، می بایست در مورد تعبیر قبلی رئیس جمهور منتخب مبنی بر عدم رفتار اتوبوسی با مردان دولت تجدید نظر شود. واقعیتی که به نظر می رسد با تیتر یک امروز روزنامه آرمان، «اتوبوس اصلاح طلبان در ایستگاه مردم» بی ارتباط نباشد. آیا دوم خرداد توهم اقبال افکار عمومی بر خود را با اشغال اتوبوسی کابینه دولت یازدهم پیوند خواهند زد؟
