مجلس ایران؛ مشارکت حداکثری و چشمگیر مردم سرفراز ایران اسلامی در انتخابات دوره یازدهم ریاست جمهوری حادثه و حماسه ای کم نظیر در تاریخ پرشکوه انقلاب اسلامی رقم زد و مهر تایید دیگری بر کارنامه زرین نظام جمهوری اسلامی نگاشت. بر خلاف دیدگاه های تفکرات افراطی و لیبرال جمهوریت و اسلامیت نظام اسلامی هر دو به یک اندازه در پیشبرد اهداف بلند انقلاب اسلامی نقش دارند و هر تفکری برای بقای دیدگاه خود در میان مردم باید به هر دو وجه این مهم باور داشته باشد.
امروز با انتخاب آقای حسن روحانی صفحه دیگری از تاریخ انقلاب اسلامی ورق خورد و بعد از دوران رقابت، حال زمان همدلی و کار و فعالیت فرا رسیده است. همان طور که نهادها و مراکز مختلف حکومتی پیام تبریک و همکاری با دولت منتخب مردم را اعلام کرده اند باید توجه داشت که این امر یک مسئله حیاتی و اساسی در سیاست نظام اسلامی محسوب می شود.
هر دولتی که مورد انتخاب مردم قرار گرفت سکان دار امور اجرایی کشور است و مورد حمایت تمام بخش ها و نهادها خواهد بود. درست است که تمام واجدین شرایط به یک نفر رای نداده اند اما رای اکثریت بدین مفهوم است که رئیس جمهور منتخب، رئیس جمهور تمام آحاد ملت بوده و پس از انتخاب شدن دیگر تفاوتی میان اقشار مختلف از این جهت که به چه کسی رای داده اند وجود ندارد. پذیرفتن رئیس جمهور منتخب از جانب گروههای مخالف با جریان پیروز، یک امر کاملا بدیهی و از ملزومات ابتدایی دموکراسی و آزاد اندیشی محسوب می شود. امری که متاسفانه در دو دوره گذشته انتخابات ریاست جمهوری از جانب مدعیان دموکراسی و آزاد اندیشی به شدیدترین شکل ممکن سرکوب شد.
در این دوره نامزدهای رقیب بلافاصله با اعلام نتایج در همان روز اول پس از انتخابات با پذیرش رای مردم پیامهای تبریک خود را برای نامزد منتخب ارسال کردند، نهادهای رسمی کشور اعلام حمایت و همکاری نمودند، رسانه های جریان رقیب بدون کمترین جوسازی و غوغاسالاری آمادگی خود را برای همکاری با دولت منتخب اعلام نمودند اما دریغ از ذره ای انصاف در مدعیان مردم سالاری. در انتخابات سال 1384 خبری از این بزرگ منشی ها و سعه صدرها نبود. در آن سال به جای موج تبریک و اعلام همکاری، موج تخریب و نفرت و سیاه انگاری علیه نامزد منتخب مردم به راه افتاد. آن روز به جای پیامهای امیدبخش، خبرهایی مبنی بر ایستادن در برابر دولت و ایجاد مانع بر سر راه آن مخابره می شد. در آن روزها نامزدهایی که مورد مقبولیت مردم نبودند چندان مایل به پذیرفتن رای مردم نشدند.
پس از آن در انتخابات سال 1388 قواعد مردم سالاری را بیش از پیش در هم شکستند و آنقدر نظرها و قلب هایشان تنگ شده بود که نه تنها به رای مردم تمکین نکردند و پیام تبریکی نفرستادند بلکه به زننده ترین وجه ممکن به صورت اکثریت ملت چنگ کشیدند و خاطره شیرین یکی از بی نظیرترین مشارکتهای مردمی در انتخابات ریاست جمهوری را با فتنه ای کودکانه تلخ کردند.
جریانی که انتخابات غرورآفرین 1388 را با اختلاف بیش از 11 میلیون رای به فتنه تقلب محکوم کرد امروز تنها با اختلاف 261251 رای، انتخابات حاضر را دموکراتیک می خواند. در میان بزرگان این جریان ظاهرا دموکراتیک بودن تنها و تنها زمانی تحقق می یابد که جریان فکری آنها بر مسند قدرت باشد و الا اختلاف 260 هزار نفری در سطح یک شهر کوچک به راحتی قابل تغییر است.
در میان چنین تفکری هر امر ساده ای دستاویزی برای پنجه کشیدن بر روی اکثریت مردم و مخالفان خودشان است. در انتخابات قبل آنها حتی به تبریک مقام معظم رهبری به نامزد منتخب مردم هم شدیدترین اتهامات را وارد کردند. رویه ای که از جانب ایشان در همه دوره های قبل نیز صورت گرفته بود اما امروز گویا فراموش کرده اند که چطور این تبریک معمول را به پیراهن عثمان تبدیل کرده بودند. امروز می بینیم که در میان تمام رسانه های منتسب به آقای حسن روحانی خبر تبریک مقام معظم رهبری پوشش داده می شود و این بار کسی اعتراضی ندارد که چرا ایشان قبل از اعلام تایید نهایی شورای نگهبان پیام تبریک صادر کرده اند.
امروز از جانب گروههای رقیب با اینکه اختلاف آرا تنها به اندازه یک شهر بسیار کوچک بود، هیچ تنش و تشنجی در سطح جامعه ایجاد نشد. هیچ خونی ریخته نشد، هیچ شیشه ای فرونریخت، هیچ خودرویی سوزانده نشد، هیچ خانواده ای داغدار نشد اما در آن روزها با وجود اختلافی 11 میلیونی همه این ناجوانمردی ها و ظلمهای بزرگ را بر دوش مردم و نظام اسلامی بار کردند و بدون کوچکترین احساس شرمندگی و عذرخواهی امروز از جانب همان نهادها و همان مردم با اختلاف هفت دهم درصدی انتخاب شدند.
این درصد معنادار از آرای مردم نشانه آن است که وعده ها و سخنان نامزد پیروز مورد سوال مردم خواهد بود. مردم از دولت منتخب احقاق وعده های اعتدال گرایانه ای که داده شد را خواهند خواست و در آن صورت این آرای مشروط در دوره بعد از قوت بیشتری برخوردار خواهد شد. اما اگر جریان پیروز مجددا راه گذشته نه چندان دور خود را بخواهد بپیماید و با انحصار طلبی و ایجاد حساسیتهای بی مورد سیاسی، که سابقه آن در میان عناصر افراطی این جریان وجود دارد، جامعه را وارد بازی های سیاسی نماید مسلما خاطره های منفی گذشته در میان جامعه زنده خواهد شد و مردم در آرای خویش تجدید نظر خواهند کرد.
