مجلس ایران؛ این روزها شاهد اعتراضات مردم ترکیه هستیم. اما ماجرای این اعتراضات از کجا آغاز شد؟!
مردم ترکیه در میدان تقسیم استانبول مقابل مامورین برای مخالفت با احداث یک مرکز خرید در محل «پارک گزی» ایستادند. اما تخریب پارک شاید بهانه ی برای اعتراض به سیاست های اجتماعی و مذهبی دولت عدالت و توسعه باشد. چرا که به مرور این اعتراض ابعاد وسیعتری به خود گرفت و وسیلهای برای انتقاد از سیاستها و روش زمامداری نخست وزیر اردوغان شد و ظرف مدت کوتاهی به سراسر ترکیه سرایت کرد و تبدیل به تظاهرات علیه دولت رجب طیب اردوغان، نخست وزیر این کشور شد. معترضان خواستار استعفای اردوغان هستند و او را دیکتاتور می نامند. عظمت این تظاهرات کارشناسان مسائل ترکیه را وادار کرده تا اظهار کنند که در تاریخ معاصر این کشور این اعتراضات بی سابقه بوده است و این خود نشان دهنده تحولات بزرگی است.
از سوی دیگر برخی نمایندگان پارلمان و احزاب مخالف اردوغان در فتنه های سوریه به وی انتقاد کرده اند و او را مسئول کشته شدن بیگناهان سوری دانستند.
به نظر می رسد که ربط دادن حوادث اخیر ترکیه به مسائل سوریه درست نباشد چرا که این ناآرامی ها به مسائل داخلی ترکیه ارتباط داشته و مخالفت احزاب سکولار با حزب اسلام گرای عدالت وتوسعه را نشان می دهد. اما با این حال مردم برای انتقاد از سیاست های خارجی وی و ناکارآمد جلوه دادن حزب حاکم در اداره کشور، از هر فرصتی استفاده می کنند تا عملکرد ناموفق دولت ترکیه به ویژه در مسائل سوریه را به اردوغان یادآوری کنند. شکست های اخیر در سیاست های خارجی ترکیه به ویژه در مساله سوریه اتفاق کمی نیست و مردم این کشور به خوبی می دانند که نباید به سادگی از کنار آن بگذرند. مشارکت اردوغان در تشدید بحران سوریه و ادامه خونریزی ها و همچنین دنباله روی از ناتو و تبدیل شدن این کشور به اهرم فشار ناتو در منطقه، دامن زدن به اختلافات قومی در کشورهای منطقه و همکاری آشکار با گروههای تروریستی فعال در سوریه و گسترش تروریسم مورد حمایت ترکیه در منطقه و … از جمله ریشههای نارضایتی جامعه ترکیه از سیاستهای دولت اردوغان است.
آنچه که در این میان جالب به نظر می آید این است که پلیس ترکیه رفتار خشنی با تظاهرات کنندگان در پیش گرفته است. کشته شدن چند نفر و صدها زخمی، نشان دهنده درماندگی دولت ترکیه در حل بحران داخلی این کشور است، این مسائل در حالی است که ترکیه در سال های اخیر تظاهر کرده است که بر اوضاع داخلی کشورش مسلط است و مدعی حقوق مردم بوده است. ترکیه به اسم حقوق مردم در مسائل منطقه دخالت کرده است ولی نکته مهم این است که حالا خود او مخالفانش را تروریست می خواند.
سخنان توهین آمیز اردوغان در طول اعتراضات ترکیه آتش خشم مردم را شعله ور کرده است هر بار که اردوغان سخنرانی می کند، بر تعداد معترضان ترک افزوده می شود. روز سه شنبه ۲۱ خرداد، ۱۱ ژوئن، نخستوزیر ترکیه طی سخنانی در پارلمان این کشور گفت که اجازه نخواهد داد پارک «گزی» به چراگاهی برای احزاب و گروههای غیرقانونی تبدیل شود. پیشتر نیز اردوغان به معترضان هشدار داده بود که اگر میدان تقسیم را ترک نکنند، باید منتظر اقدامات شدید باشند. اردوغان با بیان اینکه صبرش به پایان رسیده به معترضان هشدار داد اگر تا ۲۴ ساعت به اعتراض ها پایان ندهند با حمله پلیس مواجه خواهند شد، و همچنین معترضان را عده ای غارتگر خواند و تهدید کرده بود که آنها بهای اعتراضات خود را پرداخت خواهند کرد.
اما ضربالاجل ۲۴ ساعته اردوغان جواب نداد؛ معترضان پارک گزی استانبول، اعلام کردند این پارک را تخلیه نخواهند کرد.
در پی این اعتراضات شدید در استانبول و درگیری های ممتد پلیس با معترضان ، دولت ترکیه پذیرفت درباره آینده این پارک همه پرسی برگزار کند و مردم استانبول رای خود را در یک همه پرسی به صندوق ها بریزند. اما تظاهر کنندگان پیشنهاد همه پرسی را هم رد کردند.
باید گفت ادامه اعتراضات در ترکیه و رفتار آمیخته با عصبانیت اردوغان با مردم می تواند نتایج زیان بار وتلخی را برای حزب عدالت وتوسعه در انتخابات پارلمانی ترکیه رقم بزند و چالشی بزرگ ایجاد کند که باعث شکست این حزب شود؛ مسلما مسبب این شکست رفتارهای نامعقول اردوغان خواهد بود. به نظر می رسد رجب طیب اردوغان باید حوادث کشورهای عربی را مرور کند ودیکتاتورمابانه رفتار وعمل نکند، او باید به یاد بیاورد که مدعی حقوق مردم بوده است وحق ندارد با تظاهرات مردمی اینگونه برخورد کند.
