هزار دستان انتخابات؛ قسمت دهم: آیا سه رنگ پرچم ایران عوض شده است؟!

نماینده؛ بعد از برگزاری نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب دکتر محمود احمدی نژاد بسیاری از این انتخاب خرسند شدند و بسیاری هم ناخرسند بودند. نارضایتی بعضی از این انتخاب موجب شد که به مردم وعده سقوط دولت را بدهند اما به رقم خواسته بسیاری این طور نشد و دولت توانست چهار سال سکان اجرایی کشور را به دست بگیرد. دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به دلیل اتحاد بسیاری از سیاسیون علیه یک رئیس جمهور و نپذیرفتن نتیجه انتخابات و هم چنین طرح ادعای دروغین تقلب به برهه مهمی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد.

دولت نهم

دولت نهم با خدمات ارزنده ای وارد میدان سیاست شد. از جمله: سفرهای استانی، پیشرفت های هسته ای و علمی و … این خدمات همراه با مردمی بودن و ساده زیستی شخص رئیس جمهور موجب اقبال عمومی نسبت به دولت شد. دولت نهم توانست در زمینه های بین المللی هم هویت تازه ای به ایران ببخشد. اما بسیاری از سیاسیون شکست خورده تلاش کردند که خدمات دولت را کوچک و کم ارزش نشان دهند و دولت پر کار و با تلاشی مثل دولت نهم را که مورد تقدیر رهبر انقلاب نیز قرار گرفته بود با اتهام های واهی تخریب کنند.

بودن یا نبودن مسئله این است …

هاشمی رفسنجانی کاندیدای شکست خورده سال 84، در این دوره جرات ورود به انتخابات را نداشت اما وی در آذر ماه سال 87 با طرح ایده ای به نام دولت وحدت ملی که بر اساس آن همایشی با مسئولیت علی لاریجانی برگزار شد تلاش کرد با دیگر کاندیداها قرابتی ایجاد کند و پروژه «نه به احمدی نژاد» را کلید بزند. و به این صورت مانع ریاست جمهوری دوباره احمدی نژاد شود. این طرح موجب شد که میان طیفی از اصلاح طلبان و اصولگرایان برای رای نیاوردن احمدی نژاد اتفاق نظر ایجاد شود.

دیگر نامزد احتمالی این دوره سید محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین ایران بود که بعد از ماه ها تردید و طومارهای حمایت و دعوت جهت کاندیداتوری به علت نگرانی از محدودیت اختیارات ریاست جمهوری اعلام کاندیداتوری نمی کرد. او سرانجام بعد از گفت و گو با میرحسین موسوی تصمیم به حضور در انتخابات گرفت و اعلام رسمی کرد اما چند روز بعد میرحسین موسوی نیز که گروهی به دورش جمع شده بودند و از او می خواستند در انتخابات شرکت کند؛ حضور خود را در انتخابات اعلام نمود. این موضوع موجب شد اختلاف میان خاتمی و موسوی آشکار شود. خاتمی سر انجام از حضور در انتخابات انصراف داد و موج حمایت از او تا مدتی به تخریب موسوی پرداخت.

ولایتی نیز از چهره هایی بود که اخباری مبنی بر حضورش در انتخابات مطرح شده بود. او شدیدا به دنبال طرح دولت وحدت ملی هاشمی بود و بر همین اساس در ائتلافی با قالیباف و رضایی و لاریجانی تلاش کرد حمایت چهره های اصولگرا را به دست آورد. مواضع سازشکارانه او توانسته بود بسیاری از اصلاح طلبان را هم به دور خود جمع کند. اما به گفته رضایی، ولایتی در انتظار تایید رهبری برای حضور در انتخابات بود که چون چنین نشد از حضور در انتخابات پشیمان شد.

حسن روحانی دبیر شورای عالی امنیت در دولت خاتمی یکی از افرادی بود که زودتر از دیگر کاندیداها درصدد سیاه نشان دادن کارنامه دولت برآمد. انتقادات تند و سیاه نمایی شدید او درباره دولت نهم بدون توجه به مواضع رهبر انقلاب موجب شد که آتش انتخابات شعله ور تر شود. اما او هم از حضور در انتخابات پشیمان شد.

ناطق نوری نیز یکی دیگر از کسانی بود که به واسطه برگزاری همایش دولت وحدت ملی احتمال حضورش در انتخابات تشدید شد. او یکی از گزینه های مورد حمایت هاشمی نیز بود اما به دلیل تجربه تلخی که در انتخابات سال 76 و حمایت هاشمی از او وجود داشت از حضور در انتخابات پشیمان شد.

از دیگر گزینه های مطرح شده در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری می توان به محمدرضا عارف، محمدباقر قالیباف، علی لاریجانی، حداد عادل، عبدالله نوری، مصطفی پورمحمدی اشاره کرد که همه از حضور در انتخابات پشیمان شدند.

دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری   

انتخابات88 را شاید بتوان پرشور ترین انتخابات ریاست جمهوری ایران دانست چرا که از ماه ها قبل از انتخابات تب حضور کاندیداها در کشور در جریان بود و روزهای قبل از انتخابات شاهد گفتگوهای داغ انتخاباتی میان مردم عادی در سطح شهرها بودیم.

در دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری مجموعا 475 نفر ثبت‌نام کردند که از آن میان شورای نگهبان صلاحیت چهار نفر را تایید کرد.

چهره‌های شاخص ردصلاحیت شده عبارت بودند از: اکبر اعلمی، نماینده دوره‌های ششم و هفتم تبریز در مجلس شورای اسلامی، رفعت بیات، نماینده زنجان در دور هفتم مجلس شورای اسلامی و قاسم شعله‌سعدی، نماینده دوره های سوم و چهارم شیراز در مجلس شورای اسلامی.

 محسن رضایی، میرحسین موسوی، مهدی کروبی و محمود احمدی نژاد کسانی بودند که توانستند تایید شورای نگهبان را به دست آورند.

برای اولین بار در انتخابات ریاست جمهوری مناظره های دو نفره میان کاندیداها در صدا و سیما برگزار شد که تاثیر زیادی بر انتخاب مردم داشت.

مهم ترین مناظره مربوط به احمدی نژاد رئیس جمهور وقت و میرحسین موسوی نخست وزیر زمان امام بود که در آن محمود احمدی نژاد با بیان ادله ای بر موسوی غلبه پیدا کرد و با نام آوردن از رقیب سال 84 خود به عنوان باند قدرت، هاشمی را که سال ها به عنوان استوانه نظام معروف بود به چالش. این اتفاق موجب شد که احمدی نژاد مبارزی در برابر باندهای قدرت شناخته شود.

بیان نام هاشمی در مناظره موجب شد هاشمی رفسنجانی نامه ای نه چندان محترمانه و بدون سلام به رهبر انقلاب بنویسد و در آن احمدی نژاد را با منافقین سال های ابتدای انقلاب مقایسه کند. این نامه موجب خشم بسیاری از حامیان ولایت شد.

از پیش از شروع انتخابات زمزمه هایی مبنی بر تقلب در انتخابات مطرح شد اما رهبر انقلاب بر سلامت انتخابات تاکید داشتند.

نتایج  انتخابات

روز جمعه 22 خرداد سال 88 انتخابات ریاست جمهوری با حضور گسترده مردم برگزار شد. در این دوره 85 درصد مردم در پای صندوق های رای حاضر شدند که این میزان در تاریخ ایران بی سابقه بوده است.

 نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، به شرح زیر اعلام شد:

 مجموع آراء 39165191 رای با مشارکت بیش از 85 درصد

1-  محمود احمدی‌نژاد: 24527516 رای معادل 62/63 درصد

2- میرحسین موسوی: 13216411 رای معادل 75/33 درصد

3- محسن رضایی: 678240 رای معادل 73/1 درصد

4- مهدی کروبی: 333635 رای معادل 85 /0 درصد

آراء باطله نیز 409389 رای بوده است که معادل 04/1 درصد کل آرا بوده است.

اتفاقات روز رای گیری

1. در روز 22 خرداد به دلیل اطلاعات به دست آمده مبنی بر آشوب سیستم پیامک تلفن های همراه  قطع شد.
2. در همان روز همسر هاشمی رفسنجانی، عفت مرعشی بعد از شرکت در انتخابات در توصیه به مردم گفت: «اگر تقلب کردند بریزید در خیابان ها!»
3. غلامحسین کرباسچی مسئول ستاد مهدی کروبی با حضور در جمع دانشجویان امیرکبیر رای خود را به میرحسین موسوی داد.
4. میرحسین موسوی در آخرین ساعات روز رای گیری با تنظیم کنفرانس خبری اعلام کرد: «برابر اطلاعاتی که از ستادهایمان در سطح کشور داریم برنده قطعی با نسبت آرای بسیار زیاد این جانب هستم!» این درحالی بود که حتی نتایج اولیه انتخابات نیز اعلام نشده بود.

تقلب رمز فتنه

اولین ناآرامی های انتخابات ریاست جمهوری در بعد از ظهر روز شنبه 23 خرداد در اطراف دانشگاه تهران شروع شد و کم کم به سمت وزارت کشور و سازمان صدا و سیما ادامه پیدا کرد. شعارهای مخالفان حاکی از تقلب در انتخابات بود و آن ها خواستار ابطال انتخابات بودند. در همین زمان معترضان به جای پیگیری خواسته هایشان از مجاری قانونی و ارائه ادله حامیانشان را به حضور در خیابان دعوت کردند. این موضوع موجب به آتش کشیدن اتوبوس ها و سطل های زباله و هم چنین درگیری با نیروی انتظامی شد.

میرحسین موسوی هم که قرار بود نقش رهبری فتنه را بازی کند در 23 خرداد اولین بیانیه خود را صادرکرد و با رجزخوانی و فحاشی ناشی از شکست اعلام کرد: اسیر این صحنه آرایی خطرناک نمی شود!

شورش های انتخاباتی از این زمان آغاز شد و بیانیه های موسوی آتش این فتنه را تشدید می کرد.

شورای نگهبان که وظیفه حفاظت از آرا را برعهده داشت پیش از انتخابات با دعوت از نامزدها از آنان خواست نمایندگانی در شعب اخذ رای معرفی کنند. سه روز پس از انتخابات نیز با دعوت از نمایندگان نامزدها از آنان خواست اعتراض خود را از راه قانونی طی کنند. در روز سی خرداد نیز با دعوت از تمام کاندیداها از آنان خواست که ده درصد از صندوق در شش استان با حضور آن ها بازشماری شود که در این جلسه فقط محسن رضایی حضور پیدا کرد.

یکی از مهم ترین اتفاقات هفته بعد از انتخابات ریاست جمهوری جلسه نمایندگان چهار کاندیدای ریاست جمهوری با مقام معظم رهبری بود که بدون حضور رسانه ها برگزار شد. در این جلسه قرار بر این بود که تمامی کاندیداها نظر خود را به صراحت اعلام کنند تا در آخر به جمع بندی برسند. اما نمایندگان نامزدهای شکست خورده به جای بیان ادله خود مبنی بر تقلب فقط خواستار ابطال انتخابات شدند.

فصل الخطاب

29خرداد ماه نماز جمعه به امامت رهبر معظم انقلاب برگزار شد. رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه به شفاف سازی در زمینه انتخابات پرداختند و بیان کردند: اعتماد به نظام جمهورى اسلامى در این انتخابات آشکار شد. و من بعد عرض خواهم کرد که دشمنان همین اعتماد مردم را هدف گرفته‌اند؛ دشمنان ملت ایران می خواهند همین اعتماد را در هم بشکنند. این اعتماد بزرگترین سرمایه‌ى جمهورى اسلامى است، می خواهند این را از جمهورى اسلامى بگیرند؛ میخواهند ایجاد شک کنند، ایجاد تردید کنند درباره‌ى این انتخابات و این اعتمادى را که مردم کردند، تا این اعتماد را متزلزل کنند.

رهبر انقلاب همچنین به مسئولین و سیاسیون هشدار دادند: من می خواهم عرض کنم به این حضرات، که امروز یک لحظه‌ى حساس تاریخى براى کشور است؛ نگاه کنید به وضع دنیا، نگاه کنید به وضع خاورمیانه، نگاه کنید به وضع اقتصادى عالم، نگاه کنید به مسائل کشورهاى همسایه‌ى ما مثل عراق، مثل افغانستان، مثل پاکستان. ما در نقطه‌ى حساسى از تاریخ قرار گرفته‌ایم. همه‌ى ما وظیفه داریم که در این مرحله‌ى تاریخى هوشیار باشیم، دقیق باشیم، مواظب باشیم اشتباه نکنیم. در این قضیه‌ى انتخابات، مردم حقاً و انصافاً به وظیفه‌ى خودشان عمل کردند. وظیفه‌شان این بود که بیایند پاى صندوق هاى رأى، که به بهترین وجهى این وظیفه ادا شد. اما ما و شما وظائف سنگین‌ترى داریم. آن کسانى که به یک نحوى یک نوع مرجعیتى در افکار مردم دارند؛ از این سیاسیون و رؤساى احزاب و کارگردانان جریانات سیاسى، و یک عده‌اى از این ها حرف‌شنوى دارند، اینها خیلى باید مراقب رفتار خودشان باشند؛ خیلى باید مراقب گفتار خودشان باشند. اگر آنها کمى افراطى‌گرى کنند، دامنه‌ى این افراطى‌گرى در بدنه‌ى مردم به جاهاى بسیار حساس و خطرناکى خواهد رسید که گاهى خود آنها دیگر نمی توانند آن را جمع کنند، که ما نمونه‌هایش را دیده‌ایم. افراط وقتى در جامعه به وجود آمد، هر حرکت افراطى به افراطى‌گرى دیگران دامن می زند. اگر نخبگان سیاسى بخواهند قانون را زیر پا بگذارند، یا براى اصلاح آبرو، چشم را کور کنند، چه بخواهند، چه نخواهند، مسئول خون ها و خشونت ها و هرج و مرج‌ها آنهایند. من به همه‌ى این آقایان، این دوستان قدیمى، این برادران توصیه می کنم بر خودتان مسلط باشید؛ سعه‌ى صدر داشته باشید؛ دست هاى دشمن را ببینید؛ گرگ هاى گرسنه‌ى کمین‌کرده را که امروز دیگر نقاب دیپلماسى را دارند از چهره‌هایشان برمی دارند و چهره‌ى حقیقى خودشان را نشان می دهند، ببینید؛ از این ها غفلت نکنید.

مقام معظم رهبری درباره نقش دولت های بیگانه در این شورش ها بیان کردند: دشمنى‌هاى خودشان با نظام اسلامى را دارند نشان می دهند؛ از همه هم خبیث‌تر دولت انگلیس. من به این برادران عرض می کنم، به مسئولیت پیش خداى متعال فکر کنید. پیش خدا مسئولید، از شما سؤال خواهد شد. آخرین وصایاى امام را به یاد بیاورید؛ قانون، فصل‌الخطاب است؛ قانون را فصل‌الخطاب بدانید. انتخابات اصلاً براى چیست؟ انتخابات براى این است که همه‌ى اختلاف ها سر صندوق رأى حل و فصل بشود. باید در صندوق هاى رأى معلوم بشود که مردم چى می خواهند، چى نمی خواهند؛ نه در کف خیابان ها.

بسیاری از معتقدین به نظام بعد از نماز جمعه از اعتراضات خود دست برداشتند و فقط تعدادی از افراد ضد انقلاب بر مواضعشان پای فشردند و اعتراضات خود را در کف خیابان و با آشوب پیگیری کردند که چندماه بعد چهره منافقانه و ضد دین خود را در شادی در روز عاشورا و پاره کردن عکس امام نشان دادند. اما در 9 دی ماه با پاسخ کوبنده مردم مواجه شدند.

تنفیذ

حکم تنفیذ محمود احمدی نژاد در 12 مرداد  88 از سوی مقام معظم رهبری صادر شد. حضرت آیت الله خامنه ای در این مراسم فرمودند: سى سال از عمر انقلاب می گذرد. در این مدت، سى بار تقریباً انتخابات انجام گرفته است. از مدیریت هاى اجرایى کشور تا مسئولان تقنینى کشور، تا مدیران شهرى کشور، مشمول این انتخابات شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. اصل نظام اسلامى با رأى مردم، قانون اساسى با رأى مردم، مدیریت هاى اساسى کشور با رأى مردم تعیین شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند.

ایشان هم چنین تاکید کردند: انتخابات امسال ما انتخابات بسیار مهمى بود. این انتخابات پیام داشت؛ هم پیام داشت، هم تجربه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایى در درون این انتخابات وجود داشت و هم وسیله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى امتحانى شد. ماها را به آزمایش کشید؛ به ما محک زد. این انتخابات به نظر من یک انتخابات بسیار مبارک بود.

ایشان  به دولت توصیه کردند: رئیس جمهور محترم و منتخب ما که با آرای بالا، با یک نصاب بى‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نظیر به این مسئولیت بزرگ از سوى مردم گذاشته شدند و گماشته شدند، قدر این نعمت را بدانند؛ شکر بگزارند. همکاران ایشان در دولت آینده قدر بدانند؛ قدر اسلام را، قدر ایمان را، قدر این فروغى که دلهاى این مردم را روشن کرده است و آنها را به این صحنه کشانده است. قدردانى از عظمت این انقلاب اقتضاء میکند که مسئولان کشور همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى توان خود را، همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ى تلاش خود را براى خدمت به مردم و براى پیشرفت به سمت اهداف انقلاب به کار بگیرند.

منابع

روزشمار 8 ماه نبرد مقدس، مرکز اسناد انقلاب

روزشمار کودتای سبز، مرکز اسناد انقلاب

تقلب بزرگ؛مرکز اسناد انقلاب

سایت مقام معظم رهبری