به گزارش «نماینده» به نقل از شفقنا، بانو حاجیه خانم نصرت امین از زنان فقیه و دانشمند معاصر ماست که در سی ام شعبان المعظم سال 1403 هجری قمری به ملکوت اعلی پرکشید.
بانوی رشیده، فهمیه و باعظمتی که عمر مبارک خود را در راه کسب علم و معرفت سپری نمود و آثار ارزشمندی از خود به یادگار نهاد.
این بانوی دانشمند در تألیفات، در تربیت شاگرد، در نفوذ کلام معنوی و هدایت آحاد مردم و نیز در ایجاد فضای معنوی و ایمانی در جامعه ای که می زیست، منشأ خیر و برکت بسیار بود.
حاجیه خانم «سیده نصرت بیگم امین» در سال ۱۲۶۵ه.ش در اصفهان متولد شد. پدر ایشان حاج سید محمدعلی امینالتجار اصفهانی، فردی مومن و یاری رسان به محرومان و مادرشان نیز بانویی مومن، پارسا و دلسوز بود که پس از سه فرزند پسر، خداوند این دختر را به ایشان عطا نمود.
این بانوی بزرگوار سال های متمادی را به کسب علم و بهره گیری از محضر درس و تهذیب نفس نزد بزرگان علوم دینی نظیر علامه آیت الله سیدمحمد علی نجف آبادی و شیخ مرتضی مظاهری پرداخت.
مرحوم علامه محمدتقی جعفری درباره بانو امین می گوید:
«با توجه به آثار قلمی که از این خانم در دسترس ما قرار گرفته، به طور قطع میتوان ایشان را از علمای برجسته عالم تشیع معرفی نمود، و روش علمی ایشان هم کاملاً قابل مقایسه با سایر دانشمندان بوده، بلکه با نظر به مقام عالی روحی، باید ایشان را در گروه نخبهای از دانشمندان به شمار آورد که به اضافه فراگرفتن دانش به تولد جدید در زندگی نایل میشوند.»
آثار علمی
از جمله آثار علمی بانو امین، می توان به این تألیفات اشاره نمود:
- تفسیر قرآن مجید به نام «مخزن العرفان»در ۱۵جلد
- نفحات الرحمانیه،به زبان عربی مشتمل بر ۹۶ عنوان
- سیر و سلوک که در روش اولیا و طریق سیر سعدا است
- معاد یا آخرین سیر بشر
- روش خوشبختی و توصیه به خواهران دینی و ایمانی
- اربعین هاشمی به زبان عربی مشتمل بر مسایل و احکام
- جامع الشتات به زبان عربی مشتمل بر مسایل و احکام
- اخلاق که در بسیاری از محافل علمی و دانشگاهها تدریس میشود.
- مخزن اللئالی که در فضایل حضرت علی بن ابیطالب(علیهالسلام) است.
حکایات و خاطرات بسیاری از این بانوی ایرانی برجای مانده است که تا همیشه تاریخ، می تواند الگوی زنان مسلمان بوده و هدایتگر ایشان در مسیر فلاح و صلاح باشد.
بانو امین، در پاسخ سوالی در رابطه با این که «در عصر حاضر، بهترینها برای زنان چیست»، این گونه پاسخ دادند:
«در موقعیت امروز، آنچه برای زنان در درجه اول مورد اهمیت قرار دارد این است که، با نفس و دمخواهیهای خود، در مورد زر و زیور و طرز لباس پوشیدن خود و به مدلهای گوناگون درآمدن، مبارزه کنند. با این که این کار، مشکل به نظر میرسد، ولی در نتیجه به کمال معنوی، زودتر نایل میشوند. پس بهترین جهاد، حفظ پوشش زنان است.»
آن گونه که در تاریخ آمده، در جریان جنگ جهانی اول دو فرزند کوچک ایشان به فاصله چند روز فوت کردند. به همین دلیل، استادشان آیه الله نجف آبادی، سه روز درس را تعطیل میکند.
روز چهارم بانو امین به دنبال استاد میفرستند و وقتی ایشان میآیند، علت تعطیلی درس را جویا میشوند.
آیه الله نجف آبادی میگویند که من شرمم میشود که بچهتان تازه از دنیا رفته برای درس بیایم و خانم امین پاسخ میدهند:
من پیش خدا شرمم میشود که سه روز است چیزی نخواندهام. خدا یک چیزی به من داد خودش هم گرفت.
زمانی که بانو امین، اولین کتاب خود را به نام «اربعین هاشمیه» نوشت و کتاب، به حوزه علمیه نجف رسید و مورد استقبال فراوان علما و بزرگان حوزه نجف قرارگرفت، آیت الله آقا سیدمحمد علی نجف آبادی در این باره گفته بود: «بانو امین هر چه در این کتاب نوشتهاند از تراوشات فکری خودشان بوده و ربطی به تعلیمات من ندارد.»
سیره این بانوی مجتهده و خردمند این گونه بوده است که بیشتر اوقات را در خانه بود و کمتر از خانه خارج میشد، مگر در لحظاتی که ضرورتی بود تا از منزل خارج شوند و به تدریس و راهنمایی بانوان بپردازند.
بانو نصرت امین، توسط تعدادی از آیات عظام و مراجع عظیم الشان زمان خود به اخذ درجه اجتهاد و روایت نایل گردید که از آن جمله می توان به آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی، آیت الله العظمی آقا سیدمحمدکاظم شیرازی، آیت الله ابراهیم حسینی شیرازی اسطهبناتی، آیت الله شیخ محمدرضا نجفی اصفهانی، حجهالاسلام والمسلمین حاج شیخ مرتضی مظاهری نجفی اصفهانی اشاره نمود.
در اجازه روایت آیت الله شیخ محمدرضا نجفی در باره این بانوی عزیز و گرانقدر آمده است: «به این سیده دانشمند و شریف، گوهر گرانقدر مستور، گل سر سبد باغ فرزندان زهرای اطهر، بانوی فرزانه، حکیم و عارف کامل … اجازه دادم که روایت کند از من، هر چه را که روایتش برای من صحیح است از کتب تفسیر و ادعیه و حدیث و فقه.»
آیت الله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی، از خانم امین، درخواست اجازه روایت نمود و ایشان در قسمتی از این اجازه نامه که به تاریخ اول محرم الحرام ۱۳۵۸ه. ق جهت آیت الله مرعشی نوشته، چنین آورده است: «پس از استخاره به ایشان اجازه دادم که روایت کند از من هر چه را که روایتش برای من صحیح است از کتب تفسیر و ادعیه و حدیث و فقه و غیره، اینها که از تالیفات شیعه، آنچه اصحاب، از غیر شیعه روایت کردهاند، به جمیع طرقی که معلوم و در خور مضبوط است.»
شخصیتهایی چون آیت الله العظمی مرعشی نجفی رحمهالله علیه و مرحوم علامه طباطبایی رحمهالله علیه، محضر علمی و معنوی این بانوی بی بدیل جهان اسلام را مایه کسب فیض و زمینه طی درجات معرفتی والامقام می دانستند و بر این نکته صحه گذاردند.
