به گزارش نماینده به نقل از مهر، مطلبی از کتاب «نسیم اندیشه»، حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی، ج ۱، ص ۱۴۶ به مناسبت بازگشایی مدارس در پی می آید.
اگر می خواهید نماز شب بخوانید و درس روز شما هم لطمه ای نبیند، شبها باید کمی زودتر بخوابید و شام را سبکتر میل کنید؛ غذای شام هرچه سبکتر باشد، بهتر است. همان طور که می دانید بدن ما به بیش از دو وعده غذا احتیاج ندارد. در روایات هم آمده است: اگر سیر هستید، غذا نخورید. غذا خوردن در حال سیری استعداد را کم می کند.
از بیانات نورانی حضرت امیرمؤمنان(ع) این است: «لا تَجْتَمع الفِطْنَهُ والْبِطْنَه»؛ یعنی فطانت و هوشمندی با پرخوری جمع نمی شود و پُرخور هرگز خردمند نمی شود، زیرا تمام تلاش و کوشش روح او این است که غذاها را هضم کند و دیگر فرصت اندیشیدن ندارد. درست مثل اینکه شما یک انسان متخصص و دانشمند را به رفتگری در کوی و برزن بگمارید تا زباله ها را جمع کند. اگر کسی می تواند در کرسی یک استاد به تدریس بپردازد، چرا او را به رفتگری وادار یم!؟ روح انسان می تواند یک استاد و مربی خوب باشد، حیف است که او را به رفتگری جسم بگماریم.
غذایی که می خوریم، برای تبدیل به مواد جذبی و دفعی، به زمان نیاز دارد که روح این کار را به واسطه بدن انجام می دهد. روح انسان سلسله ای از قوای ادراکی و تحریکی را در اختیار دارد؛ قوای تحریکی روح هم، ابزار فیزیکی ای چون معده، روده و قلب دارد. آنچه غذا را به صورت خون، عادلانه میان مو، ناخن، گوش، چشم، مژه و… تقسیم می کند، روح انسان است.
وجود مبارک امیرمؤمنان(ع) می فرماید: «لاتَجتَمعُ عزیمهٌ و وَلیمهٌ».بعضی انسانها اهل سورچرانی هستند و دوست دارند، هر روز میهمان یک نفر باشند. انسان سورچران اهل عزم و اراده نیست. انسان بهتر است تا می تواند در کنار سفره خود بنشیند. اگر کسی بخواهد اهل عزیمت باشد و از وارثان اولوا العزم قرار گیرد، باید در رفت و آمد با ارحام هم مراقب باشد.
بنابراین، نماز شب انسان را از تحصیل روز باز نمی دارد، با این شرط که انسان مراقب مسائل دیگر باشد. بسیاری برنامه های تلویزیونی، جلسات، گفت و شنودها و… سودمند نیست. اگر نیم ساعت پیش از اذان صبح بلند شوید، هم به نماز شب می رسید و هم به نماز اول وقت، پس از نماز هم کمی استراحت می کنید و به درس روز خود می پردازید.
