به گزارش نماینده؛ حتما شنیده اید که "فردی برای سفارش پیتزا تماس گرفت و به گمانم خواست برایش پیتزایی مخصوص بیاورند. فروشنده طبق معمول پرسید: به نامه؟ آن فرد با شرمندگی عذرخواهی کرد و گفت: به نام خدا یک پیتزای مخصوص بیاورید! …" حال این حکایت دل آرام هایی ست که پنج شنبه گذشته گرد هم آمدند تا بعد از آن همه بوق و کرنا نکته ای ظریف که تا به حال کسی حتی به ذهنش هم نرسیده را یادآور شوند و به این نتیجه برسند و برسانند که: "با یاد خدا دل آرام می شود!"
ما هم به تبعیت از یکی از سخنرانان دل آرام این ضیافت که معتقد بود؛ "نه بیدلیل هورا میکشند و نه بیخود فردی را هو میکنند"، همایش را شرح می دهیم. اعلام این دل آرامی اینقدرها هم که فکر می کنید ارزان تمام نشده و جناب کواکبیان، که بعد از حضور در مجلس هشتم نتوانست برای نمایندگی در مجلس نهم از مردم هم استانیِ شیخ تدبیر إذن بگیرد و از راه یابی به مجلس باز ماند، در این زمانه ی آشفته بازار، بسیار هزینه کرد تا توانست دل آرامهایی را در هتلی مجلل آن هم به صرف افطار گرد آورد. دل آرام هایی که جناب جنتی وزیر ارشاد هم در سالن نه چندان پر هتل المپیک، در بینشان به چشم می آمد.
وزیر جنجالی ولی دل آرام کابینه ی تدبیر در جمع دل آرام ها زبان انتقاد از کسانی گشود که فقط به دلیل روبوسی ساده ی سفیر فرهنگ سینمای ایران با یک پیر ۸۵ ساله، در دلِ آرام جناب وزیر قصد ایجاد تلاطم داشته اند! البته شخص شخیصشان با اینکه ساپورت دغدغه اش نبود، معتدلانه اعلام کرد که «ما نیز دلنگرانیم اما دلنگرانیهای عمیقتری داریم» و حتی گفت که نگران فروپاشی خانواده و کاهش سن فساد است. ولی شاید چون دل آرام بود یادش رفت که حدود یکسال است شیخ معتدل عنان فرهنگ جامعه را به وی سپرده و یا شاید چون یکباره یادش آمد به جاده خاکی زد و به نظرش رسید که شاید بد نباشد به جای فرهنگ پا در کفش اقتصاد نماید…
چون دل آرام نبودیم نمی دانم حجت الاسلام قیومی، عضو دل آرامِ شورای مرکزی حزب مردمسالاری در ادامه ی وزیر دل آرام بود و یا جناب وزیر در ادامه ایشان، ولی بهر حال شیخ نیز یادآور شد «حضرت علی(ع) حتی نسبت به قاتل خود ابن ملجم نیز عطوفت داشت» و ما صرفاً به این جهت که در دلِ آرام شیخ خللی وارد نشود قضاوتی نمی کنیم و نمی گوییم نکند با این سفسطه، ویژه خواهان و قلدرمآبان مذاکرات در بیان شیخ دل آرام … بگذریم. برای تغییر ذائقه بد نیست که بیت بیانیه جوانان دل آرام حزب مردمسالاری را مرور نماییم؛
ما دلارامیم و از دوست هراسان نشویم بوی بهبود زاوضاع جهان میشنویم!
چون جوانان دل آرام خود متذکر شدند «جای بسی تاسف است که ما ملت ایران حافظه تاریخی خوبی نداریم، آری فراموشکاریم!!»، فقط به آنان آن هم در گوشی و سربسته می پرسیم دلبندِ دل آرامم نسبت به بوی بهبود مطمئنی؟ به قول دهخدا نکند خر داغ می کنند …
در ادامه نوبت به بانی مجلس رسید و جالب اینجاست که دغدغه های جناب کواکبیانِ دل آرام ظاهراً از روی دست دلواپسان خوانده شده بود و مطالبه ایشان همان دلواپسی های رایج بود و فقط همینطوری دل آرام بودند!
به دلیل صرفه جویی در وقت ما نیز شرح نمی دهیم که جناب قنبری اعصاب آرام! به گفته خود بعد از تحقیق و تفحص بسیار لفظ «پرروی سیاسی» را یافتند و فقط تذکرِ در قالب بیانیه دل آرام ها که با طبع لطیف و روحیه حساس خود متذکر شدند را، به شخص دل آرامشان یاد آور می شویم؛
بنشانید به لب حرف قشنگ حرف بد، وسوسه شیطان است
و اما سخن آخر؛
شاید از بد اقبالی بانیان ضیافت دل آرام ها بود که درست در زمانی دل آرام شدند که براساس اخبار واصله از مسئولین ذیربط داخلی و بینالمللی و حتی مقامات خارجی در گروه ۱+۵، مذاکرات خیلی حال خوشی نداشته و همگان از سختی و پیچیدگی آن سخن میگفتند. به نظر میرسد «دلآرامها» یا دیر به فکر همایش افتاده یا در خواب زمستانی بودهاند چون حداقل دل آرامی در چند ماه قبل و در دوران ماه عسل مذاکرات صورت خوشتری داشت و به حساب خواب خرگوشی گذاشته می شد، نه حالا که مذاکرات در سراشیبی سقوط و به پیشبینیهای موجود در رابطه با عملکرد غرب و آمریکا نزدیک شده است. البته شاید دل آرامی دوستان اصلاح طلب دلایل دیگری دارد آیا :
- میخواهند در شکست خوشبینیها با آمریکا و غرب سهیم باشند؟
- از آب گل آلود ماهی بگیرند؟
- دور هم در یک هتل مجلل افطاری بخورند؟
- خستگی و خوابآلودگی در طول سالهای گذشته هوش و حواس آنان را برده و نمیدانند چه میکنند؟
- به دلواپسان بگویند که دلواپس هیچ چیزی نیستند و اگر دنیا را آب ببرد باز دل آرام هستند.
- برد و باخت معنا ندارد و در کل دل آرامند!
- وقتی رقیب دلواپس است ما نیز باید یک چیزی باشیم.
- همه گزینه ها
- و یا …
دلیل دل آرامی هر چه باشد انعکاس این همایش در رسانههای اصلاحطلب ثابت میکند که خودشان نیز از این کار پشیمان هستند. چون بیشتر از آنکه دلآرام بودن را تبلیغ کنند، باز به دلواپسی پرداختهاند!
در نهایت شاید به جا باشد ما نیز طبع شعرمان را بیازماییم و به دل آرامان یادآور شویم: هر که دل آرام دید، از دلش آرام رفت …
