نماینده تلاش دارد که تحولات پس از انقلاب شکوهمند اسلامی را در حوزه های گوناگون سیاسی و امنیتی به بحث بنشیند . در اولین گام می کوشیم تا رخداد ها و تحولات کردستان پس از انقلاب اسلامی را به صورت روزانه و از روزی که این بحران آغاز شد ، ادامه یافت و به پایان رسید بررسی کنیم .
امیدواریم بتوانیم گامی هر چند کوچک در بازخوانی تاریخ انقلاب و اثبات مظلومیت انقلاب شکوهمند اسلامی که از اولین روز پیروزی گرفتار جدایی طلبان و حمایت های بین المللی ابرقدرت ها از آنان شد برداشته باشیم .
شاید برای تعدادی از دوستان و مخاطبان بزرگوار این نوشتار سوال باشد که در شرایط کنونی چه الزام ونیازی به پرداختن به تاریخ کردستان احساس می شود ؟ که این سوال را می توان از منظرهای مختلفی به بررسی نشست و به آن پاسخ گفت .
آن چه که در این مجال ضروری است بدان پرداخته شود ضرورت بازخوانی تاریخ انقلاب اسلامی است . رهبر معظم انقلاب ۶ خرداد ماه سال گذشته طی سخنانی در دانشگاه امام حسین (ع) اظهار داشتند : تاریخ انقلاب را بدانید. این انقلاب مثل خیلی از حرفهای دیگری که در دنیا معمول است، صِرف ادعا نیست؛ یک دامنهی وسیعی از تجربه و عمل در مقابل آن است. این انقلاب آزموده است، تجربهشده است. این حرفها، حرفهائی است که در میدان عمل، صدق خود را ثابت کرده است. اگر امام عزیز ما به ما یاد میداد که به خدا توکل کنیم، اعتماد کنیم، حسن ظن داشته باشیم، تلاش کنیم، و میگفت اگر این کار را بکنید، پیروز خواهید شد، این اتفاق افتاد؛ همچنان که در صدر اسلام اتفاق افتاد؛ که امیرالمؤمنین (علیه الصّلاه و السّلام) در نهجالبلاغه فرمود: «فلمّا رأی اللّه صدقنا انزل بعدوّنا الکبت و انزل علینا النّصر». این ملت صدق خود را نشان داد، راستگوئی خود را نشان داد؛ وارد میدان شد و در میدان عمل، این فکر و این اندیشه و این مبانی نظری تجربه شد. این را باید شما در تاریخ انقلاب ببینید.
آن چه از فرمایشات آیت الله خامنه ای می توان استنباط کرد این واقعیت بسیار مهم است که باید برای فهم داشته ها به تاریخ انقلاب مراجعه کرد تاریخی که پر است از نشانه ها ؛ از نشانه های مظلومیت تا نمادهای اقتدار و عظمت یک ملت در برابر دشمنان .
کردستان را شاید بتوان نقطه عزیمتی دانست برای دو مقوله ای که ذکر آن رفت . جمهوری اسلامی هم در کردستان مظلوم واقع شد و هم اقتدار و قدرت خود را به جهانیان نشان داد. امروز با گذشت بیش از سه دهه از پیروزی انقلاب تاریخ کردستان پس از انقلاب مرور نشده است . کسی نمی داند که در آن برهه تاریخی و در آن خطه از سرزمین کهن ایران چه گذشت و این ندانستن زمینه ساز آن شده که دشمنان انقلاب و ایران برای ما تاریخ سازی کنند …روزی به بهانه قومیت ها و روزی دیگر به بهانه مذاهب و …
اگر ما تاریخ مظلومیت و اقتدار خود را در کردستان سرافراز مرور نکنیم و نگوئیم که فرزندان معنوی حضرت روح الله برای آزادی و سرافرازی این خطه چه ها که نکشیدند فردا روزی شرمنده تاریخ خواهیم شد …شرمنده از آن روی که قلم به دستان مزدور اجانب تاریخ را خواهند نوشت و به دربار افاعنه تقدیم خواهند نمود و بسیار سخت است تاریخی که نوشته شده است را تغییر داد مگر آن که واقعیت ها و حقیقت ها را آن گونه که هست مرور و به مردم ارائه کرد تا کسی را یارای تحریف نباشد …
از این رو است که ما ضرورت مرور تاریخ انقلاب به صورت عام و تاریخ کردستان پس از انقلاب به صورت خاص را احساس کرده و بر آن استمرار داریم و امیدواریم که این تلاش مختصر مورد رضایت حضرت حق قرار گرفته و روح ملکوتی امام خمینی را شاد نماید …انشاء الله
۷ فروردین ۱۳۵۸
آخرین آمار کشته ها و مجروحان به گزارش کیهان
کیهان امروز گزارش داد : از آغاز درگیری تاکنون ۵۰۰ نفر زخمی و بیش از ۱۰۰ نفر کشته شدهاند که ۲۸۰ تن از مجروحان در بیمارستانهای سنندج بستری هستند. خبرنگار کیهان از کرمانشاه نیز گزارش داد که ۱۷۴ تن از مجروحان سنندج به بیمارستانهای این شهر انتقال یافتهاند و از این میان ۶۲ نفر برای جراحی به تهران اعزام شدند. (۱)
وزیر کشور: تحریک چند نفر واقعه سنندج را بوجود آورد
احمد صدر حاج سید جوادی وزیر کشور درمورد وقایع و مسایل کردستان در یک مصاحبه تلویزیونی در مرکز سنندج شرکت کرد.
وی در مورد نتیجه مذاکرات با گروههای مختلف و توافقهایی که صورت گرفته است، گفت: پس از بررسی سه روزه نسبت به قضایای سنندج که مورد تاسف است و مخصوصاً آیتالله طالقانی به شدت از آن متاثر شدند، از مجروحین در بیمارستان دیدار شد و کلیه مسایل بررسی گردید.
بازداشتی ها بدون قید و شرط آزاد می شوند
حاج سید جوادی گفت: با مذاکراتی که با گروههای مختلف سیاسی شد به این نتیجه رسیدیم که بایستی آرامش در منطقه برقرار شود و کشتاری دیگر پیش نیاید دولت مرکزی از این واقعه مطلع نبود و تمایلی نسبت به بوجود آمدن حادثه نداشت. پس از مذاکرات که بیش از ۲۴ساعت به طول انجامید، از نظر آزادی افرادی که در پادگان بازداشت شده بودند به نتیجه رسیدیم و قرار شد بدون قید و شرط آزاد گردند.
مصوبات هیئت در کردستان
وزیر کشور ادامه داد : بعد همه مسایلی که پیش آمده بود با حسن نیت گروهها از راه گفتگو بتدریج حل شد و یا در جریان حل است. ماموران دولت (معاون استانداری) مسوول حل و فصل مسایل هستند و صورت مجلسی به امضای آقایان جهت حفظ امنیت شهر و آرامش شهر رسید. یک هیات ۵ نفری انتخاب شدند که حداکثر ظرف یک یا دو هفته بتوانند انتخاباتی در سطح شهر انجام دهند که تمام مردم سنندج در آن شرکت داشته باشند و نمایندگان واقعی خود را (۱۱ نفر) انتخاب کنند. این عده پس از انتخاب شورایی تشکیل میدهند و امنیت شهر و مسایل آن را زیر نظر خواهند داشت آئین نامهای تدوین شد که انتخابات این عده به چه صورت باشد و آئیننامه از طرف من (وزیر کشور) و آقای دکتر یونسی (استاندار جدید کردستان) امضا شد و در اختیار اعضای هیات نظارت قرار گرفت.
موضع دولت موقت در قبال تحولات کردستان / تصمیم در تهران اتخاذ می شود
حاج سید جوادی گفت : در مورد موضع دولت در قبال خواستهای مردم کردستان و اینکه چه تصمیماتی در این مورد اتخاذ شده است گفت: آقایان طالقانی، بهشتی، رفسنجانی حضور داشتند و شیخ عزالدین رهبر ملی و مذهبی خلق کرد نیز به نمایندگی از طرف تمام اهالی کردستان شرکت داشتند. خواستهای کردها را که ضمن نوشته ای تدوین شده بود به ما دادند. روی آن مذاکراتی صورت گرفت که البته تصمیم نهایی با هیات دولت خواهد بود. ما این خواست ها را به تهران خواهیم برد. با هیات دولت درمیان میگذاریم، و تصمیم قاطع در این باره گرفته خواهد شد و این تصمیم بعداً ابلاغ میشود.
حسن تفاهم بر روی سخنان عزالدین حسینی!
وزیر کشور گفت: آقای شیخ عزالدین حسینی مطالبی را مطرح کردند و ما روی آنها بحث کردیم که حسن تفاهم کامل برقرار بود.مسایلی که مطرح شد از مشکلات این منطقه بود که سال ها به آن توجه نکرده بودند ما دیدیم همین مسایلی هستند که سال ها روی آنها مذاکره کردهایم و خود به دولتهای وقت و رژیم استبداد ایراد میگرفتیم که چرا چنین مسایلی هست و چرا حل نمی شود.
وزیر کشور افزود: الحمدالله مسائل حل میشود و همچنان هیات دولت که خود از مبارزین انقلاب هستند قطعاً با خواستهای مردم کردستان موافقند و تصمیمات لازم اتخاذ خواهد شد وی در خصوص وضع شهربانی و ژاندارمری کردستان گفت: روی شهربانی و ژاندارمری مثل سایر نقاط کشور به استثنای چند شهر که حساسیتی در مورد آن داشتند به آن صورت سابق است. و افرادی که بین مردم آنقدر ناراحتی بوجود نیاوردهاند به همان صورت باقی خواهند ماند. به اضافه اینکه دولت تصمیم داشت وابلاغ هم کرده هر جا اگر نیروریی کم داشته باشند از بین پاسداران انتخاب خواهند کرد و به پاسبانها و ژاندارم های سابق کمک میکنند. در این منطقه و شهرهایی که نسبت به شهربانی یا ژاندارمری حساسیتهایی وجود دارد از اهالی و پاسداران انقلاب استفاده میشود و تحت نظر شوراهای شهر این گونه دستگاه های نظامی اداره میشوند.
وزیر کشور در یک مصاحبه دیگر درمورد علت بروز وقایع سنندج گفت: تحریک چند نفر، واقعه اسفبار سنندج را بوجود آورده است وی حاضر نشد از کسی نام ببرد اما گفت این عده از رهبران کردها نیستند.(۲)
پی نوشت
۱-کیهان ، ۷ فروردین ۱۳۵۸
۲-کیهان ، ۷ فروردین ۱۳۵۸ ، یکی از ادعاهایی که قلم های متعلق به جداشدگان از قافله انقلاب در سال های پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ طرح کردند، «عدم تحمل مخالفان و گرایش حذفی نسبت به گروه های سیاسی مختلف» و معرفی جمهوری اسلامی به عنوان عامل کشیده شدن آن ها به عناد بود.
اگر به واقعیات آن دوران باز گردیم، بلادرنگ درمی یابیم، اولین کسانی که چنین گروه هایی را تحمل نکردند، توده مردم بودند. مردم از میان الگوهای مبارزه و گزینش نوع حکومت، راه امام خمینی(ره) را برگزیده بودند و بعد از آن همه جانفشانی، نمی پذیرفتند که چیزی جز آنچه خواسته بودند، تحقق یابد. با همه این ها بانی روندی که به حذف برخی از مخالفان منتهی شد، رفتار خودشان بود.
اولین جمعی که ساز ناهمراهی با مردم را نواختند، گروه های چپ گرا اعم از «کمونیست» و «التقاطی» بودند.
درست از فردای پیروزی انقلاب اسلامی یعنی روز ۲۳ بهمن ماه، زمانی که جوانان مسلمان، پاسگاه شهربانی شهر «گنبد» را فتح کردند، گروهک کمونیستی چریک های فدایی خلق با ایجاد فضای ضد شیعی و قومیت گرایانه بر ضد حکومت نوپای انقلاب اسلامی در میان برادران ترکمن، کار را به جایی رساند که جوانان مسلمان، این پاسگاه را به هواداران گروه کمونیستی مذکور تحویل دادند. این گروه پس از آشکار شدن اولین نشانه های سقوط رژیم در روزهای ۲۱ و ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، با احداث سنگرهای مستقل و تشکیل ستادهایی در دانشگاه در تهران و شهرهای دیگر نیز جذب هوادار را با عنوان هایی مثل «آموزش نظامی» به مردم آغاز کردند.
آن ها در حالی که از سوی صدا و سیمای انقلاب و روزنامه ها و مجله ها مورد حمایت تبلیغاتی قرار داشتند، خود را به عنوان «پیشتاز خلق» معرفی می کردند، اما در زمان مصاحبه صورت خود را از خلق می پوشاندند!
«نیروی پیشتاز خلق» به مردم نمی گفت که شیوه مبارزاتی اش در سال ۱۳۵۳ شکست خورده و تنها انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) بوده که امکان فعالیت مجدد این گروهک و ده ها گروهک مسلح دیگر مثل سازمان مجاهدین خلق (گروهک تروریستی منافقین) و… را فراهم کرده است . آنان با ادعای پذیرش رهبری امام خمینی مخالفت خود با هدف اصلی ملت یعنی شکل گیری جمهوری اسلامی را تا زمان مناسب یعنی پیروزی انقلاب پنهان کردند.
روز ۲۴ بهمن ۱۳۵۷ سازمان چریک های فدایی خلق در اطلاعیه ای به صراحت خواستار «انحلال ارتش» شد. طرح این خواسته در کنار خواسته دیگری با عنوان «آزادی های فرهنگی و قومی خلق های ایران» در این اطلاعیه، از حوادث در شرف تکوین دیگری خبر می داد که اولین نشانه های آن در حال ظاهر شدن بود.
در فردای پیروزی انقلاب اسلامی یعنی روز ۲۳ بهمن ماه، گروهک تجزیه طلب حزب دموکرات کردستان ایران به سرکردگی عبدالرحمن قاسملو و نیز یک «ماموستا»ی دارای سابقه وابستگی به رژیم شاهنشاهی به نام عزالدین حسینی، رهبری محاصره و سپس غارت سلاح های پادگان ارتش در مهاباد را به دست گرفت.
از همان آغازین روزهای پس از سقوط رژیم سلطنت، این گونه تحرکات «تجزیه طلبانه» از حمایت تبلیغاتی روزنامه های کثیرالانتشار به جامانده از رژیم سابق یعنی کیهان، اطلاعات، آیندگان پیغام امروز و هفته نامه هایی مثل تهران مصور، آسیای جوان، امید ایران و… برخوردار بود.
روزنامه آیندگان با تیترهایی مثل «خود مختاری برای کردستان، دموکراسی برای ایران» و چاپ مقاله رضا براهنی عضو کانون نویسندگان ایران با ادعای کشتار مردم کردستان به دست ارتش نوپای جمهوری اسلامی، این حرکت را سردمداری می کرد.
آیندگان چند ماه بعد، با آشکار شدن روابطش با رژیم صهیونیستی، به دست ملت تعطیل شد. نقش بستن عبارت «کردها خودمختاری می خواهند» در تیتر بزرگ روزنامه «اطلاعات» اول اسفند ۱۳۵۷ نیز همین خط تبلیغاتی را جلوه گر می ساخت.
روزنامه کیهان نیز که زمام آن در دست رحمان هاتفی (عضو برجسته حزب توده) و نویسندگان دیگری مثل فریدون گیلانی ( به ظاهر کمونیست، اما طرفدار رئیس جمهور شدن علی شایگان)، جلال سرافراز و… بود، همان خط مشی را دنبال می کردو برای نمونه، کیهان در ۱۳ اسفند ۱۳۵۷ تیتر بزرگ خود را به این رجزخوانی عبدالرحمان قاسملو سرکرده حزب تجزیه طلب دموکرات کردستان اختصاص داده بود که «به کسی اجازه دخالت در امور کردستان را نمی دهیم»
در این روزها فعالیت گروه هایی مثل چریک های فدایی خلق و سازمان مجاهدین خلق گاهی تحت عناوین «جعلی» صورت می گرفت. روز ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ بیانیه ای از سوی یک گروه با هویت مجهول و با عنوان «پرسنل انقلابی نیروهای مسلح» در اجتماع هواداران گروه های چپ و التقاطی در «دانشگاه صنعتی شریف» قرائت شد که در آن با تکرار خواسته «انحلال ارتش» تاکید شده بود: برای «سازماندهی و شکل بندی ارتش ملی» بایستی از «دستاوردهای سازمان های مسلح پیشتاز مثل چریک های فدایی خلق و مجاهدین خلق» کمک گرفته شود.
این خواسته غیرمنطقی در دیدار گروهی از دانشگاهیان با امام خمینی(ره) در روز ۲۷ بهمن هم مطرح شد، اما امام ناصحانه از این افراد خواستند که به اصلاح تدریجی ارتش تن بدهند و از اصرار بر خواسته «انحلال» آن دست بردارند. در آن زمان سرلشکر محمدولی قرنی (اولین رئیس ستاد مشترک ارتش پس از انقلاب اسلامی) در نخستین اقدام خود، بازنشستگی اجباری افسران با درجه سرلشکری به بالا را عملی کرده بود و از «به وجود آوردن یک ارتش ملی- اسلامی و دارای هماهنگی کامل با حکومت آینده ایران» سخن می گفت.
تهدیدهای تجزیه طلبانه هم بعضا با سوء عملکرد افراد اعزامی دولت موقت مهندس بازرگان به مناطق کردنشین شکل حادی به خود گرفته بود. یک هفته پس از پیروزی انقلاب هیئتی به سرپرستی داریوش فروهر و متشکل از افرادی مانند ابراهیم یونسی (دارای سابقه عضویت در احزاب کمونیستی و از مترجمان سکولار) و… به این مناطق اعزام شد. ولی به جای تدبیری برای اعمال حاکمیت حکومت جدید، به گفته شهید فضل الله محلاتی سلاح ها را در اختیار افراد ناصالح قرار می داد. این اقدام، دامنه تسلط گروه های چپ گرا و راست گرای ضد انقلاب را از رهگذر حمله این تجزیه طلبان به مراکز نظامی و انتظامی توسعه می بخشید. رک کیهان ، ۱۶ بهمن ۱۳۹۰، صفحه ۸
در این زمینه گفتنی های فراوان دیگری نیز هست که در آینده بدان خواهیم پرداخت.
