به گزارش نماینده به نقل از فارس، حجتالاسلام «محسن قرائتی» یکی از اساتید تفسیر قرآن کریم که بیش از ۳۲ سال به تدریس معارف قرآن و «اهلبیت(ع)» میپردازد، سال گذشته در نظرسنجی مردمی به عنوان محبوبترین چهره قرآنی انتخاب شد به همین جهت برگزیدن نام «معلم دوستداشتنی» برای او دور از واقعیت نیست.
بر همین اساس به بازخوانی بخشی از مطالب ارزشمند ایراد شده توسط استاد قرائتی در برنامه درسهایی از قرآن میپردازیم تا با تکرار معارف قرآنی و یادآوری آن برای مخاطبان، گامی در جهت ارتقای سبک زندگی قرآنی و رسیدن به مطالبه مقام معظم رهبری برداشته باشیم.
در ادامه بخشی از مطالب مفیدی این معلم دوست داشتنی درباره «عمل و شرایط قبولی آن نزد خدا» که در ۲۳ بهمنماه سال ۱۳۶۰ در برنامه درسهایی از قرآن ایراد شده است تقدیم مخاطبان میشود.
غصه قبولی کار را بخورید
نکته ۱) حضرت «علی(ع)» میفرماید: «کُونُوا عَلَى قَبُولِ الْعَمَلِ أَشَدَّ عِنَایَهً مِنْکُمْ عَلَى الْعَمَل» (خصالصدوق، ج۱، ص۱۴) دلتان بیش از انجام کار، برای قبولی بسوزد. غصه خود کار را زیاد نخورید، اما غصه قبولی کار را بخورید.
عمل چه کسی قبول میشود؟
نکته ۲) قرآن میفرماید: شروط قبولی عمل تقوا است؛ «إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ» (مائده/۲۷) خدا عمل را فقط از متقین قبول میکند.
نکته ۳) خداوند در قرآن میگوید: «فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ» (آل عمران/۳۷(یعنی خدا با رضایت پذیرفت. در دعا داریم: خدایا از ما به بهترین نحو، قبول کن! «اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْهُ مِنَّا بِأَحْسَنِ قَبُولِک»(کافى، ج۴، ص۱۶۵) پس مشخص میشود قبولی هم دارای درجاتی است. شاید درجات قبولی مربوط به درجات تقوا باشد.
نکته ۴) در قرآن ۵ آیه داریم که وقتی میگوید: کار خیری انجام دهید، بعد از آن میگوید: در حالی که او مؤمن باشد. اگر مؤمن نباشد، عمل او قبول نمیشود. پس این افرادی که دین ندارند، عملشان پذیرفته نمیشود.
نکته ۵) «إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ»(هود/۱۱۴) قرآن میگوید: ما به خاطر کارهای خوب شما از کارهای بد شما صرف نظرمیکنیم. از آن طرف هم میگوید کار بد، کار خوب را از بین میبرد.
نکته ۶) قرآن میفرماید: «وَ مَنْ یَکْفُرْ بِالْإیمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ»(مائده/۵) کسی که کافر شود، کسی که ایمانش را بپوشاند، کسی که میفهمد و روی فهم خود پرده میگذارد و لج میکند، اعمالش حبط میشود.
نکته ۷) خداوند در قرآن میفرماید: «ما کانَ لِلْمُشْرِکینَ أَنْ یَعْمُرُوا مَساجِدَ اللَّهِ»(توبه/۱۷) «إِنَّما یَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاهَ وَ آتَى الزَّکاهَ وَ لَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللَّه»(توبه/۱۸) حق آباد کردن و ساختن مسجد را فقط کسانی دارند که ایمان دارند. اگر مشرک برای مسجد قالی داد، قالی او را پس بدهید. طاغوت اگر مسجد ساخت، در مسجد سازی به او کمک نکنید. «لَا تُعِنْهُمْ عَلَى بِنَاءِ مَسْجِدٍ» (تهذیبالأحکام، ج۶، ص۳۳۸) امام میفرماید: اگر ظالمی مسجد ساخت، به او کمک نکنید. چون این مسجد، سرپوش برای بقیه کارهایش است.
کسانی که اجر بیشتری میگیرند
نکته ۸) «فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدینَ»(نساء/۹۵) کسی که با زحمت و جهاد تلاش میکند، تلاشگران سخت کوش از کسانی که تن به سختی و خطر نمیدهند، اجرشان بیشتر است.
