به گزارش نماینده شهیدان آیت و دیالمه از جمله بزرگانی بودند که به خط روزنامه جمهوری اسلامی تحت مدیریت میرحسین موسوی انتقاد داشتند.
این انتقاد تا به جایی بود که هاشمی نیز در خاطرات روز ۶ فروردین ۱۳۶۰ به آن اشاره می کند و به اختصار می نویسد : شب در جلسه مشترک مسئولان اجرایی و نمایندگان مجلس حزب شرکت کردم. مقداری از وقت در انتقاد از حزب و روزنامه [جمهوری اسلامی] گذشت.آقای آیت به خط روزنامه اعتراض داشت، آقای [میرحسین]موسوی دفاع کرد.
به هر حال باید دید که اختلاف در روزنامه جمهوری اسلامی و اداره آن بر سر چه بود که شهیدان آیت و دیالمه به آن اعتراض داشتند و موسوی دفاع می کرد .
در جریان انتشار نوار موسوم به آیت در سال ۱۳۵۹ که به یک جنگ روانی شدید از سوی دستگاه تبلیغاتی منتسب به رئیس جمهور وقت علیه جزب جمهوری اسلامی منتهی شد.
پس از انتشار متن تحریف و سانسور شده سخنان شهید آیت در روزنامه انقلاب اسلامی، حزب جمهوری اسلامی، که شهید آیت دبیر سیاسی آن بود، برای جلوگیری از فرصتطلبی ضد انقلابیون، بیانیهای صادر کرد که در روزنامه جمهوری اسلامی مورخ ۲۹ خرداد ۵۹ منتشر شد.
در این بیانیه اذعان شده بود که گرچه متن منتشر شده، تحریف شده است ولی در هر حال، بر فرض اثبات گفته شدن سخن غلطی از طرف شهیدآیت، این سخنان، نظرات شخصی دکتر آیت بوده و بازتاب دهنده نظرات حزب جمهوری در قبال بنی صدر نخواهد بود، چرا که پیش از این نظرات رسمی حزب جمهوری اسلامی در قبال بنی صدر در قالب دستورالعملی از دفتر مرکزی حزب به دفاتر شهرستان ها ابلاغ شده است. ضمناً این رفتار روزنامه انقلاب اسلامی محکوم شده و گفته شده بود که این عمل میتواندآغاز توطئه ای از جانب کسانی باشد که در پشت رئیس جمهور سنگر گرفته و قصد تخریب وحدت مسئولین را دارند.
دستورالعمل رسمی حزب در قبال بنی صدر
در کنار این بیانیه، در صفحه اول روزنامه هم تصویر همان دستورالعمل فوق الذکر درج شده بود. تاریخ ابلاغ این دستور العمل رسمی حزب، ۵ اردیبهشت ۵۹، یعنی دو ماه پیش از انتشار این نوار بود. در این دستورالعمل تأکید شده بود که نباید طوری عمل نمود که انتقادات مکتبی به بنیصدر، نزد مردم جنگ قدرت تلقی شود.
در بند ۳ این دستور العمل آمده بود: «البته هرجا بنی صدر یا شورای انقلاب از قانون اساسی یا مصلحت سیاسی-اجتماعی منحرف شوند، حزب حق انتقاد سالم و آگاه کننده را برای خود محفوظ می داند.» در بند ۵ هم ذکر شده بود: «حزب باید تلاش معقول و سازنده برای روشنگری مردم و دادن آگاهی های لازم در جهت روشن کردن ماهیت کسانی که با زرنگی میخواهند سمت، مقام و پایگاهی را در حکومت آینده اشغال نمایند ولی در خط انقلاب نیستند بنماید. این حرکت در مورد اطرافیان آقای بنی صدر و یا دیگران فرقی نمی کند و لازم است بدون رودربایستی انجام پذیرد.» با توجه به سخنان شهید آیت درآن نوارها هم مشخص می شود که ایشان دقیقاً در همین چارچوب عمل کرده و فراتر از آن نرفته بود.
فحاشی سرمقاله نویس جمهوری اسلامی به شهید آیت!
اما نکته ای در همین شماره مورخ ۲۹/۳/۵۹ روزنامه جمهوری اسلامی خودنمایی می کند که بسیار آزار دهنده است و نشان می دهد سخنان کسانی چون شهید دیالمه که معتقد بودند روزنامه به جای ارگان حزب جمهوری به پایگاه شخصی میر حسین موسوی تبدیل شده و ارائه دهنده نظریات برخی گروه های منحرف است، درست است. سرمقاله این روز روزنامه (که نام نویسنده اش درج نشده بود ولی از مضمونش مشخص بود وابسته به کدام جناح حزب است) به موضوع نوار پرداخته بود و بدون توجه به آنکه متن منتشر شده از آن نوارها اولاً سانسور و تحریف شده بوده و ثانیاً مطالب طرح شده در آن حاوی هیچ نکته انحرافی نبوده و کاملاً منطبق بر بندهای ۲ و ۵ سیاستگذاری حزب در قبال بنیصدر بوده است، بدترین اهانت ها را به شهید آیت روا داشته بود، به نحوی که انسان شک میکرد این مطلب، سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی است یا سرمقاله روزنامههایی چون مجاهد یا میزان یا انقلاب اسلامی!
نویسنده این سرمقاله نوشته بود: «آنچه در متن نوار در همان وهله اول به چشم می آید، لحن دور از خلوص و دلسوزی آقای آیت در ارتباط با مردم و انقلاب و رئیس جمهور منتخب مردم است … ما شدیداً این شیوه برخورد با جهان و واقعیت های اجتماعی و سیاسی را محکوم میکنیم و میاندیشیم که اگر آقای دکتر آیت از ظهور و ثبوت «خط امریکایی» میترسد، نحوه عمل ایشان عامل ضروری پیدایش چنین خطی است و به عبارتی تا آقای آیت هایی چنین غیراصولی با قضایا رو به رو نگردند، پیدایش و رشد و نمو «خط امریکایی» نیز تا اندازه زیادی منتفی است.» جالب بود که در ادامه سرمقاله، تلویحاً به تحریف سخنان شهید آیت اشاره شده بود!
بنا بر این روشن بود شخص یا اشخاصی در حزب و روزنامه جمهوری اسلامی که به دلیل تفکر و عملکردشان مورد انتقاد شهید آیت یا در انتظار انتقادات و افشاگری های او بودند، فرصت را مغتنم شمرده و هر چه از دهانشان در می آمد نثار او کرده بودند (آن هم در روزنامه ای که مثلاً ارگان حزبی بود که شهید آیت دبیر سیاسی آن است!)
شایان ذکر است که این رویکرد، پیش از آن هم سابقه داشت (البته نه با این شدت) و چندی پیش هم که شهید آیت مقاله ای مستند راجع به دکتر مصدق و کودتای ۲۸ مرداد نوشته بود که مطابق میل گروه های منحرف و ملی گرا نبود و آن را برای چاپ به روزنامه داده بود، مسئولان روزنامه در ابتدای مقاله نوشته بودند: «مقاله زیر را آقای دکتر حسن آیت نوشته اند ولی لازم به یادآوری است که درج آن به معنای موافقت شورای نویسندگان روزنامه جمهوری اسلامی با محتوای آن نیست.» (روزنامه جمهوری اسلامی، ۲۸ مرداد ۵۸، صفحه ۱۱) جالب تر آنکه پس از این همه توهین به شهید آیت در این سرمقاله، نویسنده آن در خاتمه نوشته بود که منتظریم دکتر آیت توضیحات کافی راجع به نوار در اختیار مردم بگذارد؛ گویی نمی شد اول توضیحات وی را شنید و سپس به قضاوت اینچنینی پرداخت.
از این مقدمه طولانی که بگذریم به یکی دیگر از خاطرات رئیس وقت مجلس شورای اسلامی می رسیم ! هاشمی در بیان خاطرات روز ۱۴ تیر ۱۳۶۰ می نویسد: «جلسه علنی داشتیم. معرفی وزیر خارجه مطرح بود که تصویب شد. آقای مهندس میرحسین موسوی سردبیر روزنامه جمهوری اسلامی، وزیر خارجه شد. از اول کار، آقای رجایی ایشان را معرفی کرده بود. بنی صدر قبول نمی کرد. آقایان (دکتر حسن) آیت و احمد کاشانی مخالفت کردند و عکس العمل بدی داشت؛ مخصوصا از آقای آیت که عضو شورای مرکزی حزب است.»
متن نطق شهید آیت در مخالفت با وزارت خارجه میرحسین موسوی در مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۱۴ تیر ۱۳۶۰، یعنی یک هفته بعد از انفجار هفت تیر صورت گرفت به این شرح است: «بسم الله الرحمن الرحیم. من با اینکه اسم نوشته بودم، در این شرایط حساس، در این شرایطی که ملت هم عزادار است و هم دچار موفقیت هایی شده است، نمی خواستم صحبت کنم اما در محظور بودم. یکی همین که اشاره کردم، شرایط حساسی است که ممکن است مخالفت من باعث سوء استفاده بشود و از طرفی هم هنوز بوی خون پاک شهدا از دفتر حزب جمهوری اسلامی به مشام می رسد و هنوز مرکب عزل رئیس جمهور بی کفایت خشک نشده است.
از این جهت که بعد تاریخ قضاوت بدی نکند، تمام مطالبم را در این خلاصه می کنم که دوست قبلی ما [سخنران قبلی مجلس که در موافقت با موسوی سخن گفت] گفتند که نظریات آقای موسوی درباره آقای دکتر مصدق مربوط به گذشته بوده است. کاری نداریم که این گذشته سال ۵۸ و سال نزدیک به ما و سال ۵۹ هست. اما اگر ایشان الآن هم به این سئوال من پاسخ بگویند شاید مساله حل شده است که آیا ایشان مصدقِ امام را قبول دارند که امام می فرمایند مصدق به اسلام سیلی زد، مصدق، مسلم نبود؟ در زمان مصدق به چشم سگ عینک زدند و روی آن نوشتند آیت الله. در زمان مصدق روزنامه شورش که مورد تایید مصدق بود، تصویر آیت الله کاشانی را به صورت سگ و مار و عقرب می کشید. آیا این مصدق را قبول دارند یا مصدق سرمقاله ۲۸ تیر ۱۳۵۸ و ۱۴ اسفند ۱۳۵۸ و مقاله اخیری که تحت عنوان "خیابان مصدق" نوشتند؟ کدامیک از این دو مصدق را، ایشان صریحا بگویند که الآن پس از آن بیانات امام قبول دارند؟ آیا رفراندوم مصدق را در سلسله مقالاتی که حمام(؟) نامی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشته بود و او را یک عمل ضدامپریالیستی قلمداد کرده بود، آن را قبول دارند و یا رفراندومی که امام فرمودند تقلبی بود؟ و به منظور تحمیل قانون اساسی آمریکایی بود و سر یک الاغ رای بسته بودند و بردند در صندوق مخالفین انداختند و همینطور سایر خطوط که اشاره شد؟
مطلب زیاد است ولی شرایط کنونی را من مناسب برای طرح این مسائل نمی دانم ولی این سئوال را دلم می خواهد که ایشان صریحا جواب بدهند. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.»
مشروح مذاکرات مجلس در روز ۱۴ تیر ۱۳۶۰نشان می دهد که موسوی از دادن پاسخ صریح به سئوال شهید آیت طفره می رود. به هر حال در آن روز، مجلس شورای اسلامی به وزارت میرحسین موسوی رای مثبت داد. سیدحسن آیت هم یک ماه بعد از این نطق، صبح روز ۱۴ مرداد ۱۳۶۰ در برابر منزل خود هدف رگبار قرار گرفت و به شهادت رسید. ۱۴ مرداد، روزی بود که قرار بود مجلس به کابینه جدید، یعنی کابینه شهید باهنر رای دهد. میرحسین موسوی، دوباره جزو اعضای پیشنهادی این کابینه بود.
البته این تنها شهید مظلوم آیت نبود که منتقد موسوی و خط او در روزنامه جمهوری اسلامی بود که شهید دیالمه این شهید بصیر انقلاب نیز نظری مشابه داشت .
اسدالله بادامچیان در این زمینه می گوید : شهید دیالمه در برخورد با منافقان، کمونیستها، گروههای التقاطی و لیبرالهایی مثل احمدزاده و نهضت آزادیها بسیار فعال بود، با گروهک پیمان که آن زمان نشریه هفتگی امت را منتشر میکرد، بسیار مخالف بود و گروه پیمان را گروهی التقاطی از نظر مبانی و از نظر سیاسی میدانست که در نهایت کارش به انحراف میکشد. آن روزها آقای موسوی در روزنامه جمهوری اسلامی سردبیر بود و شهید دیالمه متوجه میشد که موسوی خط آقای بهشتی و آیتالله العظمی خامنهای را در روزنامه دنبال نمیکند. دیالمه میدید که آقای موسوی روزنامه جمهوری اسلامی را ارگان حزب جمهوری اسلامی نمیبیند بلکه ارگان افکار خودش میداند منتها چون روزنامه برای حزب است و مدیرمسؤول آن هم مقام معظم رهبری بودند، بنابراین شهید دیالمه میدید میرحسین موسوی مسیر دیگری را طی میکند به همین علت با آقای موسوی به عنوان کسی که از نظر عقیدتی دچار التقاط و از نظر سیاسی دچار انحراف است و از نظر امانتداری، امین نیست مخالف بود؛ همانطور که شهید دکتر سیدحسن آیت مخالف بود.
در این زمینه گفتنی های فراوانی است که انشاء الله در آینده بدان خواهیم پرداخت …
