نماینده – کمیته روابط خارجی پارلمان اروپا روز دوشنبه درباره پیشنویس قطعنامهای در خصوص راهبرد اتحادیه اروپا در قبال ایران رایگیری و آن را تصویب کرد. قرار است این قطعنامه در جلسه جمعی پارلمان اروپا که روز پنجشنبه برگزار میشود به بحث و سپس به رای گذاشته شود.
در بخشی از این قطعنامه از شورای اروپا خواسته می شود تا در صورت حصول پیشرفت در مذاکرات هستهای، گامهای مشخصی را در شروع گفتوگوها درباره بهبود روابط ایران و اتحادیه اروپا بردارد. این موارد شامل چارچوبی برای این روابط و همکاریهای بخشی مثل تمرکز بر توسعه جامعه مدنی، و بخش خصوصی در ایران و همچنین حوزههایی مثل مبارزه با مواد مخدر می شود که در آن این اطمینان ایجاد شود که متهمان یک محاکمه عادلانه را دریافت میکنند و مجازات مرگ شامل حال آنها نمیشود.
این قطعنامه در حالی تصویب شد که چندی پیش اعضای کمیته روابط ایران در پارلمان اروپا که به ایران سفر کرده بودند از موزه پلیس مواد مخدر بازدید کرده و با تلاش های شبانه روزی ماموران ایرانی برای مبارزه با ترانزیت مواد مخدر از شرق به غرب آشنا شدند.
چندی پیش در نوشتاری به این موضوع اشاره شد که درخواست های غرب از ایران به موضوع هسته ای معطوف و منحصر نبوده و از دولت تدبیر و امید خواستیم گام های بعدی نرمش خود را در مقابل غرب اعلام کند تا ملت انتظارات بیهوده ای نداشته باشند.
در آن نوشتار به موضوع مواد مخدر و خواسته های غرب از ایران مبنی بر عدم مجازات قاچاقچیان مواد مخدر نیز اشاره شد .
کوتاه سخن این که ایران با داشتن مرزهای گسترده با کشورهای تولیدکننده و صادرکننده مواد مخدر با مشکلات گسترده ای در این زمینه روبرو است .
تلاش برای مبارزه با قاچاق موادمخدر از شرق به غرب از سویی و از سوی دیگر تحریم ایران نشان از آن دارد که غرب اراده ای جدی برای مبارزه با این پدیده شوم نداشته و تنها به فکر نابودی زیر ساخت های فرهنگی جامعه ایران با توزیع گسترده مواد افیونی در کشورمان است .
آمار از سویی نشان دهنده میزان بالای تولید مواد مخدر در کشورهای همسایه شرقی مان از جمله افغانستان بوده و از سویی دیگر نیز نشان دهنده تلاش بسیار بالای نیروی انتظامی برای کشف و انهدام باندهای بزرگ و کوچک قاچاق مواد مخدر می باشد .
در این زمینه ۲ سوال مهم مطرح است .
اول آنکه چه کسانی از ترانزیت مواد مخدر از طریق مرزهای ایران اسلامی سود می برند و تاکنون کدامین کشورها از تولید و قاچاق مواد مخدر از طریق کشورهای همسایه ایران حمایت کرده اند؟
و دوم اینکه کدامین کشورها و سازمان های بین المللی مسئول مقابله با ترانزیت مواد مخدر در دنیا هستند؟
رواج دهندگان مواد مخدر ؟
برای پاسخ به این سوأل که رواج دهندگان مواد مخدر چه کسانی هستند لازم است به تاریخچه گسترش آن بپردازیم .
تمدن استعماری غرب بر اساس مستندات و شواهد تاریخی از قدیم می کوشید تا جای پایی در کشورهای موسوم به جهان سوم پیدا کند.
یکی از راههای رسیدن به این هدف ، تشویق مردم فقیر جهان سوم به کشت گسترده خشخاش و رواج مصرف آن به عنوان مسکن درد و دارو بود .
استعماربریتانیای کبیر ، تریاک را برای مردم گرسنه و فقیر هند مفید می دانست و به هندیان تلقین می کرد که با مصرف اندکی تریاک ، می توان گرسنگی را برطرف کرد ، شرکت انگلیسی هند شرقی برای تأمین منافع تجاری و مقاصد استعماری خود توانست کشت تریاک هند و تجارت و قاچاق آن را به کشور چین ، در انحصار خود در آورد . در سال ۱۸۵۱ نیز ، قاچاقچیان در لباس دراویش هندی ، وارد خراسان و کرمان شدند و به ترویج تریاک پرداختند .
از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ میلادی نیز بیشترین مواد مخدر ، در مرکز مثلث طلایی یعنی کشورهای (میانمار تایلند و لائوس) در جنوب شرق آسیا تولید می شد تا اینکه استعمارگران از دهه ۸۰ میلادی به این طرف افغانستان را مکان مناسبی برای کشت و قاچاق مواد مخدر یافته و بر روی آن سرمایه گذاری کردند . این تغیر جهت به دنبال تهاجم شوروی سابق به افغانستان صورت گرفت . در آن زمان ، امریکا با همکاری سازمان جاسوسی پاکستان ، برای مقابله با رقیب خود در افغانستان ، جنگ سردی به نام کشت ککنار را آغاز کرد . این در حالی بود که پیش از حمله شوروی به افغانستان ، تولید تریاک در این کشور و پاکستان ، متوجه بازارهای کوچک محلی بود و تولید هروئین در این دو کشور وجود نداشت . اقتصاد وابسته به مواد مخدر افغانستان ، پروژه به دقت طراحی شده سازمان سیا بود که سیاست خارجی امریکا از آن حمایت می کرد تا سرمایه اصلی عملیات مخفی سیا در حمایت از مجاهدان افغان و مقابله با شوروی از طریق شستشوی پولهای حاصل از مواد مخدر تأمین شود . این پولها ، به وسیله نهادهای بانکی در خاورمیانه و کمپانیهای مخفی سیا به پولهای مخفی تبدیل شد و برای تأمین گروههای جنگجو به کار می رفت.
در اواسط دهه ۸۰ میلادی ، سیا در پاکستان به یکی از بزرگترین قرار گاههای اطلاعاتی امریکا در جهان تبدیل شده بود . دو سال از آغاز عملیات مخفی سیا در افغانستان نگذشته بود که سرزمینهای مرزی افغانستان و پاکستان ، به بزرگترین تولید کننده هروئین در جهان تبدیل شد و۶۰ درصد نیاز آمریکا را تأمین می کرد .
در این زمان بود که جمعیت معتاد به هروئین پاکستان در مقایسه با سایر کشورها رشد بیشتری پیدا کرد به طوری که از نزدیک صفر در سال ۱۹۷۹ به یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در سال ۱۹۸۵ رسید. در این سالها مبارزان افغان به اهالی هر سرزمینی که در داخل افغانستان تصرف می کردند ، دستور می دادند تا تریاک را به عنوان مالیات انقلابی کشت کنند ، همین موضوع سبب شد تا رهبران افغان و سندیکاهای محلی در مرز پاکستان و بعدها در جنوب پاکستان ، صدها آزمایشگاه هروئین را تأمین و اداره کنند.
در سال ۱۹۹۵ چارلز کگان ، مدیر سازمان سیا در عملیات افغانستان اعتراف کرد که سازمان سیا جنگ با مواد مخدر را بخاطر مبارزه در جنگ سرد قربانی کرد . مأموریت ما تنها خسارت به شوروی با هر وضعیتی بود و این مأموریت انجام شد و شوروی افغانستان را ترک کرد . اما با خارج شدن شوروی از افغانستان ، تولید تریاک ، بی وقفه ادامه پیدا کرد و حتی به گزارش سازمان ملل تا سال ۲۰۰۰ به ۱۵ برابر رسید .
در زمان سلطه طالبان ، کشت خشخاش و تولید انواع مواد مخدر در افغانستان به بالاترین حد خود رسید زیرا هم پاکستان از طالبان حمایت می کرد و از سویی دیگر نیز کشت انواع مواد مخدر سود سرشاری را نصیب دولت پاکستان می کرد .
با تحریم طالبان در سال ۲۰۰۰ و بمباران افغانستان در سال ۲۰۰۱ دولت تونی بلر مأمور شد تا برنامه ریشه کنی کشت مواد مخدر را در افغانستان اجرایی کند.
براساس گزارش مایکل چاسودوفسکی ، استاد اقتصاد دانشگاه اوتاوای کانادا پس از تحریم طالبان ، جهان با کمبود هروئین روبرو شد و قیمت تریاک ، در هرکیلو ۱۰ برابر بیشتراز قیمت پیش از تحریم آن بود ، اما به یکباره ، تولید تریاک که در زمان طالبان ۱۸۰ تن بود در سال ۲۰۰۲ و در حکومت کرزای به ۳۴۰۰ تن افزایش یافت.
بر اساس آمارهای سازمان ملل ، در سال ۲۰۰۳ با کمک سیاست های بشردوستانه ! قدرت های جهانی از جمله آمریکا و انگلیس قاچاق مواد مخدر پس از تجارت نفت و تسلیحات سومین کالای بزرگ جهانی برای کشورهای جهان سوم بود.
به گزارش سازمان ملل ، به علت کنترل بیشتر ایران و تغییر مسیر انتقال مواد مخدر از مسیر ایران به سمت کشورهای آسیای میانه و حضور نیروهای بین المللی ، بیشتر
کارخانه های تولید هروئین از داخل پاکستان و مناطق مرزی ، به داخل افغانستان منتقل شد ، اما هسته های اصلی مافیای جهانی مواد مخدر هنوز در پاکستان هستند. و این کشور هرگز نمی خواهد از امتیازات مالی و سیاسی حاصل از ناامنی و توسعه مواد مخدر در افغانستان ، چشم پوشی کند.
توسعه آزمایشگاههای هروئین در افغانستان سبب شده است تا امروزه حدود ۹۰ در صد تریاک تولید شده در خاک این کشور به هروئین تبدیل شده و روانه بازارهای هدف از جمله ایران و از طریق ایران به کشورهای دیگر شود .
ازآن چه گفته شد به خوبی متوجه می شویم که کشورهای غربی از جمله آمریکا برای به زانو در آوردن شوروی در افغانستان کشت مواد مخدر در این کشور را رواج داده و اینک که خطر شوروی سابق در بعد جهانی و منطقه ای برای آمریکا از بین رفته است نمی توانند و یا به عبارت بهتر برای به زانو در آوردن سایر قدرت های منطقه ای و جهانی نمی خواهند ازتولید گسترده مواد افیونی در افغانستانی که تحت اشغال خود این کشور و متحدانش است جلوگیری کنند.
مطالعه اخبار و اطلاعات خبرگزاری ها موید این ادعا است .
ویکتور ایوانوف، رئیس سازمان کنترل مواد مخدر روسیه می گوید : یک هماهنگ کننده مهم قاچاق مواد مخدر از افغانستان به روسیه در آمریکا به سر می برد ، مقامات روسی می گویند، قاچاق مواد مخدر از افغانستان همچنان یک تهدید جدی برای امنیت روسیه است،سالانه حدود ۳۰ تن هروئین از افغانستان به فدراسیون روسیه قاچاق می شود. بر اساس اطلاعاتی که توسط سرویس های اطلاعاتی پاکستان تایید شده است ، بیش از ۵۰۰ آزمایشگاه مواد مخدر در شمال افغانستان متمرکز گشته اند که هروئین تولید شده در این لابراتوارها عمدتا به روسیه انتقال داده می شود .
چندی پیش نیز نیویورک تایمز گزارش داد یک قاچاقچی بزرگ افغانی سالها به عنوان جاسوس سازمان سیا و . فعالیت می کرد و در لیست کارکنان دولت آمریکا قرار داشت.
سازمان کنترل مواد مخدر آمریکا دادستان فدرال، مقامات فعلی و سابق ایالات متحده تائید کردند که حاجی جمعه خان حقوق بالایی دریافت می کرد تا به ارائه اطلاعات در مورد طالبان، فساد مالی و سایر قاچاقچیان مواد مخدر در افغانستان به ایالات متحده بپردازد و حتی یکبار نیز مخفیانه به ایالات متحده آورده شده بود .
در گزارش نیویورک تایمز آمده است که رابطه مخفی آمریکا با خان نشان می دهد که چگونه مبارزه با مواد مخدر و مبارزه با تروریسم گاهی اوقات در افغانستان با یکدیگر تداخل پیدا می کنند و کار قاچاقچیان، دولت و شورشیان در یک نقطه به هم می رسند.
مسئولیت مقابله با ترانزیت مواد مخدر با کیست؟
چنان چه گفته شد بیش از ۹۰ درصد تریاک جهان در مرزهای ایران کشف می شود و از این رو می توان به این نتیجه واضح رسید که ایران اسلامی نقش عمده ای در مقابله با ترانزیت مواد مخدر از مرزهای کشور به غرب ایفا می کند.
ایران با اتکا به نیروهای خود برای بیش از دو دهه به تنهایی بار مبارزه با قاچاق مواد افیونی از افغانستان را به دوش کشیده است که آمار قابل توجه شهدا و جانبازان نیروهای انتظامی کشورمان خود موید این ادعا است.
دبیر کل سابق ستاد مبارزه با مواد مخدر با بیان اینکه ایران برای انسداد مرزها تاکنون هشت میلیون دلار هزینه کرده است می گوید : جمهوری اسلامی ایران هر ساله ۷۷ میلیون دلار برای مقابله با عرضه مواد مخدر، کاهش تقاضا، درمان، پیشگیری و بازتوانی هزینه می کند. دبیرکل ستاد مبارزه با موادمخدر با اشاره به تلاش های مستمر و پیگیر ایران برای مبارزه با قاچاقچیان موادمخدر و اشرار مسلح مرزی ادامه می دهد : سه هزار شهید و ۱۱ هزار مجروح حاصل مبارزه جدی جمهوری اسلامی ایران با قاچاقچیان موادمخدر است. محمدنجار می گوید : شاید هزینه های مادی قابل تحمل یا قابل جبران باشد اما شهادت و زخمی شدن شمار زیادی از نیروهای انتظامی ایران در امر مبارزه با موادمخدر هیچ گاه ترمیم نخواهد شد.
محمدنجار ادامه می دهد : متاسفانه اعتبارات مالی و فنی طرح ها و کمک های بین المللی با اقدام ها و فعالیت های جمهوری اسلامی ایران تناسبی ندارد و ضروری است این کمک ها افزایش یابد. وی تاکید کرد: با توجه به حجم فعالیت های جمهوری اسلامی ایران، از دفتر اجرایی مقابله با جرم و موادمخدر سازمان ملل توقع داریم تا از نیروهای کیفی و متخصص ما در رده های مدیریتی و کارشناسی استفاده کند.
سردار حسین آبادی رئیس سابق پلیس مبارزه با مواد مخدر نیز با اعلام اینکه بیشترین کشفیات مواد مخدر مربوط به پلیس ایران است می گوید : پلیس بیشترین تلاش را در جهت جلوگیری از ورود ، قاچاق و ترانزیت مواد مخدر دارد، داشتن حدود ۱۸۰۰ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان و پاکستان وظیفه پلیس را در برخورد با سوداگران مرگ سنگین تر کرده است. وی ادامه می دهد : کمک نکردن سازمان های بین المللی در ارائه و بهینه سازی تجهیزات پلیس یکی از مشکلات بزرگ در راه مبارزه جهانی علیه مواد مخدر است، دپوی حدود ۱۲ هزار تن مواد مخدر در افغانستان ، ترانزیت حدود ۱۳ هزار تن پیش ساز به افغانستان ، کاهش شدید قیمت مواد مخدر و وضعیت داخلی افغانستان تاثیر مستقیم در قاچاق و ترانزیت مواد مخدر به ایران دارد و علی رغم پیگیری جدی این موضوع توسط ایران در مجامع بین المللی متاسفانه ابزار فنی مناسب جهت جلوگیری از این امر را در اختیار نداریم.
تلاش ایران برای جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر به غرب در حالی است که این کشورها هرگز قدرشناس تلاش های ایران اسلامی نیستند . کشورهای غربی به خوبی میدانند که اگر ایران نخواهد جلوی ترانزیت مواد مخدربه غرب رابگیرد چه اوضاعی در این کشورها به وجود خواهد آمد ، از این رو است که آنها به نقش ارزنده ایران در کشف و انهدام باندهای قاچاق مواد مخدر اعتراف می کنند . غربی ها همواره از ایران انتظار دارند که در مقابل باندهای قاچاق مواد مخدر بایستد و از سویی دیگر حتی از صدور تسلیحات و امکانات لازم برای مبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر به ایران جلوگیری می کنند .
وزیر خارجه سابق انگلیس می گوید : ایران به شدت با قاچاقچیان مواد مخدر مقابله می کند و این کشور بیش از هر کشور دیگری در دنیا اقدام به ضبط این مواد کرده است.
جک استرا در حالی به نقش ارزنده ایران اعتراف می کند که دولت وی بیشترین سهم در تحریم های شورای امنیت علیه ایران دارد . با این حال جک استراو مدعی است که ۶۰ درصد از هروئینی که به بازارهای انگلیس وارد می شود توسط قاچاقچیها از ایران عبور داده می شود.
وی ادامه می دهد : بر اساس تحریم یکجانبه تسلیحاتی انگلیس علیه ایران مجوزی برای صادرات تسلیحات به ایران صادر نمی شود. بر اساس آیین نامه های تصویب شده در سال ۱۹۹۳ که بعدا در سال ۱۹۹۸ مجددا تمدید شد لندن به جز موارد خاص که به صورت موردی در مجلس مطرح می شوند، مجوزی برای صادرات تجهیزاتی که قابلیت استفاده های دوگانه در ایران را داشته باشند، صادر نمی کند.
از این رو است که غربی ها با پررویی هرچه تمام از ایران انتظار دارند که برای مصون ماندن جوانان این کشورها از دام اعتیاد به مواد مخدر ایران هزینه این خواسته را پرداخته و از سویی دیگر ایران اسلامی مبلغی را نیز بابت خدمتی که می کند به این شیادان بین المللی بپردازد .
این کشورها باید بدانند جمهوری اسلام ایران به خاطر تعالیم مکتب مترقی اسلام همواره با مواد مخدر مبارزه کرده و از قاچاق این ماده افیونی ازطریق مرزهای خود جلوگیری می کند ولی اگر نظام ایران نیز همانند آنان می خواست با قاچاقچیان بین المللی وارد معامله شود هم جان عزیزانش در مرزها به خطر نمی افتاد و هم با ترانزیت مواد مخدر از طریق خاک ایران کشورهای غربی با بحرانی بزرگ مواجه می شدند چرا که باندهای بین المللی قاچاق همواره به دنبال سود و منافع مادی خود بوده و در صورتی که ایران روی خوشی به آن ها نشان میداد حاضر بودند ازتوزیع مواد مخدر در داخل خاک ایران اجتناب کرده و در عوض با خیالی آسوده محموله خود را در آن سوی مرزهای غربی ایران و در ازای دریافت مبالغی کلان به جوانان معتاد این کشورها تحویل دهند .
آمار شهدا و جانبازان ایران در مبارزه بی امان با قاچاقچیان بین المللی نشان دهنده این نکته است که ایران اسلامی همواره بر اساس تعالیم دینی با مواد مخدرمبارزه کرده و چون کشورهای غربی برای به زانو در آوردن دشمنان خود با قاچاقچیان بین المللی سر یک سفره ننشسته است.
سازمان ملل : ایران بدون کمک ما با مواد مخدر مبارزه می کند
دشمنی کشورهایی نظیر آمریکا و انگلیس با ایران امری نیست که بر انسان های آگاه پوشیده باشد ،
از این رو جمهوری اسلامی هرگز از این کشورها که با قاچاقچیان بین المللی دستی در یک کاسه دارند انتظار همراهی ندارد ولی مجامع جهانی چون سازمان ملل در این راستا وظایفی غیرقابل انکار داشته و موظف هستند به کشورهای درگیر در مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر کمک کنند .
معاون وقت دبیر کل سازمان ملل در این زمینه می گوید : تا کنون هیچ کشوری مانند جمهوری اسلامی ایران در راستای مبارزه با مواد مخدر فعالیت جدی نکرده است و ایران در زمینه مبارزه با مواد مخدر جزء بهترینهای دنیاست .
آنتونیو ماریا کاستا اعتراف می کند که ایران با استفاده از منابع مالی خود و بدون دریافت کوچکترین کمک از کشورهای دیگر، این اقدامات بازدارنده را در راستای اجرای برنامه های خود برای مبارزه با مواد مخدر انجام داده است .
رئیس دفتر مقابله با جرم و اعتیاد سازمان ملل در خصوص عدم همراهی جامعه جهانی با ایران در راه مبارزه با مواد مخدر تاکید می کند : قبول دارم ایران در خط مقدم این مبارزه قرار دارد، اصل مبارزه در مرز مشترک ایران و افغانستان قرار گرفته و وظیفه دارم جامعه جهانی را از فعالیت های ایران مطلع کنم و حمایتهای جهانی را برای این سه کشور مهیا کنم.
کاستا ادامه می دهد : عقل حکم می کند همه کشورهای دنیا در همین محل با مواد مخدر مبارزه کنند؛ چون منشأ کشت مواد مخدر و تولید عمده آن در افغانستان است.
وی در خصوص کمک های مالی سازمان های جهانی به ایران نیز می گوید : سازمان های جهانی منابع چندانی به این منظور در اختیار ندارند بلکه ما وابسته به کمک های کشورهای عضو هستیم و امیدوارم در آینده با جلب کمک های بیشتر برنامه های بهتری در ایران اجرا کنیم.
گزارش سالیانه دفتر مبارزه با جرایم و مواد مخدرسازمان ملل متحد که تیرماه امسال منتشر شد نیز در این گزارش خود تاکید می کند که ایران در مبارزه با قاچاق مواد مخدر موفقیت شایان توجهی به دست آورده است .
بر اساس این گزارش ایران و ترکیه بیش از ۵۰ درصد هروئینی که در سال ۲۰۰۸ در جهان مصادره شده است را کشف کرده اند .
آن چه که در پایان باید بدان اشاره شود این نکته بسیار مهم است که کشت ، تولید و قاچاق مواد مخدر مشکلی بین المللی است .
جمهوری اسلامی ایران در راه مبارزه با این پدیده شوم هزینه های زیادی را متحمل شده است ، هر سه روز بیش از دو نفر از ماموران نیروی انتظامی در این راه به شهادت می رسند.
افغانستان به عنوان بزرگترین تولید کننده مواد مخدر دنیا در همسایگی کشورمان قرار دارد و متاسفانه ۴۰ درصد تولید مواد مخدر این کشور به طرف ایران سرازیر می شود که باعث آلوده شدن جوانان شده و خسارات جبران ناپذیری را وارد می کند.
جمهوری اسلامی ایران بیشترین کشفیات دنیا را به خود اختصاص داده است و سازمان های بین المللی نیز این موضوع را قبول دارند ، بیش از ۸۰ درصد کشفیات مواد مخدر در مرزها صورت می گیرد.
بخش عمده از ترانزیت مواد مخدر دنیا توسط باندها و شبکه های بین المللی صورت می گیرد که از حمایت کشورهای غربی برخوردارند. مجامع جهانی از جمله سازمان ملل متحد نیز به این نکته اذعان دارند که ایران در خط مقدم جبهه مبارزه با قاچاق مواد افیونی قرار دارد بی آن که کمکی از کشورها و سازمان های مسئول بین المللی دریافت کند . طبق گفته مسئولان ، ایران تقریبا هر روز یک شهید برای مبارزه با ترانزیت و قاچاق مواد مخدر می دهد و از این رو مجامع جهانی با دیدی مسئولانه تر باید به موضوع بنگرند . تحریم های موجود در تحلیل نهایی نه به ضرر ایران که به ضرر کشورهایی است که محموله های مواد مخدر از طریق مرزهای ایران به آنجا ترانزیت می شود و سران کشورهای غربی که اکثرا دستشان با قاچاقچیان مواد مخدر در یک کاسه است بایستی این موضوع را در نظر بگیرند که همواره در روی یک پاشنه نمی چرخد !
