نماینده: این روزها خبرهایی در گوشه و کنار شنیده می شود که اگر صحت داشته باشد به معنی آن است که سیروس ناصری، قرار است مجددا در مذاکرات هسته ای با تیم مذاکره کننده هسته ایران همراه شود.
به گزارش نماینده، این گمانه وقتی صحتش قوی تر می شود که بدانیم بعد از سال ها، ناگهان سیدحسین موسویان که زمانی نه چندان دور به جرم جاسوسی برای بیگانگان متهم شده بود، به همراه سیروس ناصری در مراسم ختم مادر جناب آقای ظریف آفتابی می شوند! هر چند بازگشت ناصری، خبر تازه ای نیست و حدود ۲ سال است که وی به ایران آمده.
سیروس ناصری، سفیر ایران در دفتر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو، سفیر ایران در سوئیس و نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین بوده است. علاوه بر این، او نائب رئیس هیات مدیره شرکت نفتی کیش اورینتال نیز بود که البته شاید بتوان گفت مهم ترین بخش از فعالیت او نیز مربوط به همین موضوع باشد. ناصری که عهده دار این مسئولیت بود، در سال ۸۴ به جرم دادن رشوه و خیانت به کشور توسط دستگاه قضایی مورد پیگرد قرار می گیرد.
ماجرا از اینجا شروع می شود که شرکت هالیبرتون آمریکایی در مناقصه حفاری پارس جنوبی در سال ۸۱ برنده می شود. بر طبق این قرارداد، هالیبرتون متعهد به حفر ۱۲حلقه چاه در فازهای ۹ و ۱۰ پارس جنوبی گردید و قرار شد تا پایان سال ۸۵ و در مدت ۵۲ ماه، در دو بخش خاکی و دریایی، ایران به گاز دست یافته و ۵۰ میلیون مترمکعب گاز طبیعی و بیش از ۴۰۰ تن سولفور از آن استحصال نماید. البته در این قرارداد هالیبرتون تنها نبود بلکه کنسرسیوم هالیبرتون- اورینتال کیش (یعنی شرکت تحت مدیریت ناصری)، مشترکاً برنده مناقصه شده بودند.
ماجرا از اینجا جالب تر می شود که هالیبرتون برای حفر هر چاه مبلغ ۲۳ میلیون دلار پیشنهاد داده و جمعاً خواستار دریافت ۲۸۲ میلیون دلار شده بود اما دولت وقت ایران که به عنوان کارفرما می بایست کمترین مبلغ پیشنهادی را بپذیرد، در قرارداد منعقده مبلغ ۳۶۰ میلیون دلار (۸۰ میلیون بیشتر از پیشنهاد شرکت امریکایی) به کنسرسیوم هالیبرتون- اورینتال بخشید!
دو نفر اصلی که از سوی شرکت ایرانی و شرکت آمریکایی، مسئول پیگیری عقد این قرارداد بودند، سیروس ناصری و «دیک چنی»، نئومحافظه کار مشهور آمریکایی و معاون وقت رئیس جمهور آمریکا بود. کسی که همگی او را به دشمنی تام و تمام با جمهوری اسلامی می شناسند. البته دیک چنی پیش و پس از این قرارداد، چندین بار به ایران سفر کرد و با برخی از مقامات دولت اصلاحات نیز دیدارهایی کرد. دیدارهایی که به نظر می رسد فراتر از عقد قرارداد نفتی بود و حتی بوی وعده های سیاسی هم در آن می داد و به همین علت هم تا مدت ها محرمانه باقی مانده بود.
شاید به همین علت بود که چند سال بعد، رهبر انقلاب در جمع مردم گرمسار، تلویحا به این موضوع اشاره کرده و فرموده بودند: «بحمداللَّه پایگاه سیاسى کشور و منزلت اجتماعى ملت ایران در جهان افزایش پیدا کرده است. قبلها، دشمنان ما خیال مى کردند زمینه را فراهم کرده اند یا فراهم خواهند کرد و با یک حرکت دست، مى توانند کشور را از این رو به آن رو کنند. امریکایی ها این حرف را گفتند. چند سال قبل از این، عده اى از سیاسیون امریکایى به طور محرمانه و مخفیانه – ما مطلع نشدیم، بعد که برگشتند مطلع شدیم – به ایران آمده بودند و با بعضى از محافل نامساعد با نظام نشست و برخاست کرده بودند؛ وقتى رفتند گفتند در ایران کسانى هستند که منتظر یک اشاره ى ما هستند تا علیه نظام شلیک کنند. امروز حقیقت براى آنها روشن شده است. نه فقط نمى توانند سلطه پیدا کنند، حتّى لطمه هم نمى توانند بزنند.» (۲۱/۸/۸۵)
اما با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد، پرونده این قرارداد به دادگاه کشانده می شود و حقایق و ابعاد جدیدی از پشت پرده آن آشکار می شود. در دادگاه مشخص می شود که سیروس ناصری برای در دست گرفتن برخی از قراردادهای نفتی و گازی، رشوه های کلانی به برخی از مقامات دولتی داده است.
سیروس ناصری آن موقع در ایران نبود و از چندین ماه قبل از آن در ژنو به سر می برد، به همین علت لاریجانی و متکی در اقدامی هماهنگ شده با وزارت اطلاعات و قوه قضائیه از ناصری خواستند که برای موضوع مهمی که پیش آمده به ایران بازگردد. اما سیدحسین موسویان، یار غار ناصری که ماجرا را فهمیده بود با ناصری تماس گرفته و ماجرا را برای او توضیح می دهد و ناصری نیز از آمدن به ایران خودداری می کند.
بنابراین اولین جلسه علنی رسیدگی به پرونده متهمان شرکت نفتی اورینتال کیش اویل در غیاب سیروس ناصری در شعبه ۱۱۹۲ دادگاه عمومی جزایی مجتمع قضایی ویژه امور اقتصادی تهران برگزار شد. در این جلسه دادگاه که به ریاست قاضی موسوی برگزار شد، سید مرتضی حسینی نمایندهی مدعیالعموم کیفرخواست متهمان پرونده را قرائت کرد و سپس هر کدام از متهمین و وکلا به دفاع پرداختند.
در اولین جلسه رسیدگی به این پرونده، قاضی موسوی، نام متهمین پرونده را به ترتیب احمدرضا کاظمی نجفآبادی مدیرعامل سابق هواپیمایی و مشاور عالی شرکت نفت و گاز پارس، رضا ماجدی، مهرداد صفدری مدیرعامل شرکت اورینتال اویل کیش آزاد با معرفی کفیل، محمد جواد خادمی و رسول رازی ذکر کرد.
بر پایه این گزارش، نماینده مدعیالعموم در سخنان خود گفت: آقای احمدرضا کاظمی نجفآبادی متهم به اخذ رشوه به میزان نیم میلیون دلار و ۱۲۹میلیون تومان و اخذ پورسانت از شرکت نفتی gdc ژاپنی به میزان ۳۲ هزار دلار در خلال سفرش به دوبی به انضمام هزینه سفر خانوادگی به دوبی، سنگاپور و ژاپن جمعاً به مبلغ ۹۷ هزار دلار آمریکا، است.
وی افزود: آقای مهرداد صفدری، مدیر عامل شرکت اورینتال کیش اویل نیز متهم به پرداخت رشوه به میزان نیم میلیون دلار و ۱۲۹ میلیون تومان به احمد رضا کاظمی و پرداخت رشوه به آقایان رازی، خادمی و ماجدی است. به گفته نماینده مدعیالعموم، رسول رازی نیز متهم به اخذ رشوه به میزان ۱۴هزار دلار آمریکا و ۴ میلیون و پانصد هزار تومان و ۱۵ هزار درهم امارات از مهرداد صفدری، همچنین محمد جواد خادمی متهم به اخذ رشوه به میزان ۱۰ هزار دلار آمریکا در سفر به دوبی و رضا ماجدی متهم به اخذ رشوه به میزان ۴۸ هزار دلار آمریکا هستند.
سپس احمدرضا کاظمی نجفآبادی اولین متهم پرونده در جایگاه حاضر شد و ضمن توضیح روند و سیر مراحل تشخیص صلاحیت کمپانیهای نفتی برای شرکت در مناقصات در کمیسیون ویژه شرکت ملی نفت و این که در هیچ یک از مراحل خطایی صورت نگرفته است، در دفاع از دلیل دریافت رشوه توسط خود گفت: ماهانه مبلغ ۳۰ میلیون ریال را در مدت ۲۹ ماه به عنوان رشوه از سیروس ناصری و مهرداد صفدری دریافت کرده است. متهم ردیف اول پرونده در این باره گفت: با توجه به شناخت و دوستی دیرینهای که با آقای سیروس ناصری داشتم خارج از ساعات اداری در زمینههای فنی و اقتصادی و مسائل بین المللی به وی مشاوره میدادم و در مدت ۲۹ ماه وجه را اخذ میکردم.
کاظمی همچنین در خصوص نیم میلیون دلار رشوهای که متهم به اخذ آن است، گفت: بعد از گذشت حدود سه ماه از برنده شدن شرکت اورینتال کیش، برای خرید منزل مسکونی در احتشامیه از آقای سیروس ناصری نیم میلیون دلار گرفتم که البته وام بود و مبلغ مذکور با پیشنهاد وی از حساب بانکیاش در سوئیس به نام همسر اینجانب در دوبی واریز شد و همسر من آن مبلغ پول را دریافت کرد. رئیس دادگاه خطاب به متهم گفت: آیا مراتب گرفتن این وام به صورت مکتوب و قراردادی بوده و یا ضمانتی از این طریق ماخوذ شده است و این که شرایط بازپرداخت و علت افتتاح حساب بانکی در دوبی و دو مرحلهای پرداخت شدن وام چه دلیلی داشته است، متهم در پاسخ گفت: چیز مکتوبی در میان نبود و مبلغ از حساب آقای سیروس ناصری در سوییس به ما پرداخت شد و ما هم از بانک دوبی آن را گرفتیم.
اما در حالی که همه چیز در جریان پرونده بر علیه ناصری اقامه شده بود به ناگاه، وی در جریان برگزاری دادگاه مربوط به این پرونده، تبرئه گردید! اما مسئولین شرکت آمریکایی هالیبرتون توسط دستگاه قضایی این کشور، به دلیل پرداخت رشوه به جریمه نقدی محکوم شدند. تا به امروز نیز البته مشخص نشد که چگونه ناصری از این پرونده تبرئه شده است! ضمن اینکه وی طی این ۲ سالی که از بازگشتش به ایران می گذرد، در دفترش در خیابان بهشتی مشغول کار اقتصادی است.
همه ماجرای سیروس ناصری و عملکرد وی اما، به همین جا ختم نمی شود. به گزارش مشرق ، سیروس ناصری کسی بود که موجب تمدید معاهده NPT توسط ایران شد. این در حالی است که رژیم پهلوی در سال ۱۹۶۸ معاهده NPT را به صورت محدود و در بازه زمانی ۲۵ ساله امضا کرده بود و پس از آن ایران می توانست در آن تجدیدنظر کند اما آن زمان که گویا ناصری نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی بود، چنین کاری را نکرد و همچنان ایران جزء کشورهای عضو این معاهده باقی ماند. جالبتر آنکه گفته می شود ناصری برای امضای NPT، هیچگونه مجوزی از مجلس شورای اسلامی، دولت و شورای عالی امنیت ملی نیز دریافت نکرده بود. از همین رو بود که نمایندگان غربی و آمریکایی سرمست از پیروزی بی تلفات خود کف مرتبی را برای سیروس ناصری نواختند! از سویی دیگر، طبق اسناد، سیروس ناصری یکی از افرادی بود که احتمالا نقش فراوانی در امضای معاهده منع جامع آزمایشات هسته ای (معروف به ctbt) داشت، معاهده ای که به دلیل وجود رژیم های بازرسی و نظارت موجود در آن یکی از جدی ترین طرح ها برای جاسوسی محسوب می شود که البته خوشبختانه هنوز به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده است.
حال با این توضیحات، شنیدن اینکه چنین فردی با چنین پشینه ای مجددا به ایران بازگشته و قرار است یکی از اعضای تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان باشد، جای واقعا نگرانی دارد؛ مضاف براینکه تا پیش از این تاکید فراوان داشت که کسی از بازگشتش به ایران مطلع نشود اما به یک باره در مراسمی عمومی که مملو از خبرنگار و عکاس بود حاضر می شود. اگر چه به نظر می رسد نهادهای نظارتی و امنیتی کشور، و در رأس همه آنها نمایندگان محترم مجلس به خصوص اعضای محترم کمیسیون امنیت ملی مجلس حواس شان به این موضوع هست و اجازه ورود امثال ناصری به این پرونده را نخواهند داد؛ که گفته اند مومن از یک سوراخ دو بار گزیده نمی شود!
