به گزارش نماینده ؛از یک ماه پیش تا کنون، متاسفانه تغییری در حال استاد حاصل نشده است. قطعاً نسل های امروزی آنچنان که باید با شخصیت استاد انقلابی آشنا نیستند و این از کم کاری اصحاب رسانه است که نتوانسته اند آنطور که باید و شاید این شخصیت بزرگ را به نسل های بعدی انقلاب بشناسانند.
در ادامه دومین مصاحبه از این مجموعه خواهد آمد. مصاحبه با حجتالاسلام و المسلمین ناطق نوری، رئیس مجلس شورای اسلامی:
– موضع استاد را در مورد مسائل روز چگونه ارزیابی میکنید؟
*** از خصوصیات آقای پرورش این بود که آدم تنگ نظری نبود. تفکر خاصی داشت. اما به تعبیر شهید بهشتی، آقای پرورش معتقد بود جاذبه باید بینهایت و دافعه حداقل باشد. این فقط در مسائل فردی نیست. به خصوص در جریانات سیاسی خیلی ظهور دارد. اگر کسی تنگ نظر باشد مشکلات زیادی به بار میآورد.
مثلاً شریعتی سلایق خاصی داشت که بعضی علما با آن دیدگاهها مشکل داشتند. اما برخورد با شریعتی و برخورد با طرفدارانش چند گونه بود. یک عده دفعی برخورد میکردند و وی را کافر یا سنی میدانستد. یک عده هم سلایق شریعتی را نمیپسندیدند اما قائل به طرد وی نبودند. چون طرد کردن ضایعاتش زیاد بود.
آقای پرورش از آنهایی بود که به نظریات شریعتی نقد داشت چون خودش صاحب نظر بود. اما قائل بود نباید دفعی برخورد کرد. اطرافیان شریعتی کم نبودند. هنر روشنفکران ما این بود که نه جذب شریعتی شوند و نه با او دفعی برخورد کنند.
آقای پرورش اشکالاتی به وی داشت چون ایشان با علمای بزرگ ارتباط داشت مثل مطهری، جعفری و خودش هم اهل تحقیق بود. اصلاً مفسیر قرآن و نهجالبلاغه بود. پس خودش سلایقی داشت اما تعامل خوبی با جوانانی که چنین گرایشی داشتند برقرار کرده بود.
– در مجلس چطور بودند؟
*** عضو کمیسیون دفاع بودند و در مقطعی ما با هم بودیم. به خصوص که مدتی ایشان در شورای عالی دفاع حضور داشت. مقام معظم رهبری(مدظله) هم رئیس کمیسیون بودند. آقای پرورش عضو بودند و چون در مجلس خبرگان قانون اساسی حضور داشتند حامی چیزی بودند که خودشان تصویب کرده بودند. ضمن این که گاهی بعضیها به بهانه حمایت سپاه، مقابل ارتش میایستادند و بعضی به بهانه دفاع از ارتش، سپاه را میکوبیدند.
مثلاً بنی صدر معتقد به سپاه نبود و برای کوبیدن آن رفته بود پشت چتر حمایت ارتش. اما ایشان از هر دو حمایت میکردند. چون هم با ارتش از قبل از انقلاب ارتباط داشتند و هم خودشان از مؤسسین سپاه اصفهان بودند.
آقای پرورش در مجلس خیلی نقش داشت. در قصه رأی به عدم کفایت سیاسی بنی صدر فعال بود. خب جریانی که بیشتر از همه بنی صدر را افشا کرد حزب جمهوری اسلامی بود و استاد پرورش عضو فعال شورای مرکزی حزب بود. در دولت مهندس موسوی ما با هم همکار بودیم. ایشان وزیر آموزش و پرورش و من وزیر کشور بودم. در دولت ما دو دسته شده بودیم. دو گروه بودیم.
ما قائل بودیم کارها نباید دولتی باشد. اما مهندس موسوی و عمده وزرا کار را به سمت دولتی شدن میکشاندند. چیزی که موضوع اصل ۴۴ قانون اساسی داشت. آن موقع ما دنبال این بودیم. حتی جمع شدیم نامهای نوشتیم به امام (ره) که خط آقای پرورش است. انشاء هم انشاء آقای پرورش است.
آقای پرورش مخالف این بود که کارها دولتی باشد و دولت باید برنامهریز و حمایتگر خوبی باشد.
