گری سیمور، مذاکره کننده هسته ای سابق آمریکا:

پس از ۶ ماه یک توافق موقت دیگر امضا می شود / این روند ممکن است در تمام طول دوره ریاست جمهوری اوباما طول بکشد

به گزارش نماینده؛ یک مذاکره کننده ارشد هسته ای سابق امریکا احتمال داد واقعی ترین سناریو در پایان مهلت ۶ ماهه توافق ژنو این باشد که «یک توافق موقت جدید با زمان بندی ۶ ماهه» میان ایران و ۱+۵ امضا شود. گری سیمور که تا چند ماه پیش مشاور ارشد رییس جمهور امریکا رد امور…

به گزارش نماینده؛ یک مذاکره کننده ارشد هسته ای سابق امریکا احتمال داد واقعی ترین سناریو در پایان مهلت ۶ ماهه توافق ژنو این باشد که «یک توافق موقت جدید با زمان بندی ۶ ماهه» میان ایران و ۱+۵ امضا شود.

گری سیمور که تا چند ماه پیش مشاور ارشد رییس جمهور امریکا رد امور خلع سلاح و کنترل تسلیحات و همچنین عضو تیم مذاکره کننده امریکا در گروه ۱+۵ بود و اکنون در مرکز بلفر دانشگاه هاروارد مشغول به کار است، روز ۱۸ آذر در تحلیلی که روی وب سایت موسسه بین المللی مطالعات امنیتی لندن منتشر شده نوشت: «پیش بینی نمی کنم که این مذاکرات ۶ ماهه در زمینه این مسئله محوری که آیا ایران می تواند تحت پوشش توسعه برنامه انرژی هسته ای غیرنظامی به کشوری در آستانه هسته ای شدن تبدیل شود یا خیر، به توافقی برسد. از طرف دیگر، هیچ یک از طرفین نمی خواهند مذاکرات شکست بخورد؛ اتفاقی که به معنای ازسرگیری چرخه اعمال تحریم های بیشتر و فعالیت هسته ای بیشتر و در نهایت، خطر بزرگتری به نام تقابل نظامی است که نه واشنگتن و نه تهران خواستار آن نیستند».

 

وی ادامه داده است: «از این رو، نتیجه ای که بیش از همه برای این مذاکرات ۶ ماهه قابل تصور است، یک توافقنامه موقت دیگر است که احتمالا شامل محدودیت های هسته ای دیگر در ازای کاهش تحریم های دیگر خواهد بود. این روند چرخشی توافقنامه های موقت ممکن است مدتی – شاید سال ها- و از جمله در تمام طول دوره باقی مانده از ریاست جمهوری اوباما طول بکشد و دو طرف در این فاصله درباره نحوه اجرای برنامه اقدام مشترک پر از ابهام گفت وگو و بر سر شاکله تحریم ها کشمکش کنند».

وی با بیان اینکه توافق ژنو فقط یک آتش بس است، اضافه کرده است: «ایران با کاهش متوسط فعالیت ها و پذیرش نظارت های بیشتر بر فعالیت های هسته ای اش، روند توسعه برنامه هسته ای خود را کند یا متوقف می کند و در مقابل، غرب نیز با کاهش متوسط تحریم های موجود و اعمال نکردن تحریم های جدید موافقت می کند. درواقع، هیچ یک از طرفین از ابزارهای چانه زنی و اهرم های فشار خود دست نمی کشد، همه اقدامات بازگشت پذیر هستند و دشوارترین مباحث و موضوعات به مسیر منتهی به توافق نهایی موکول می شود».

 

سیمور ضمن اشاره به این نکته که «توافق ژنو دقیقا نوعی از توافقنامه موقت گام نخست است که نشان می دهد طرفین ضمن اختلاف نظر شدید، درصدد یافتن راهی برای پرهیز از درگیری هستند»، نوشته است که اوباما عقیده دارد این توافق توان ایران را برای فریبکاری در مقطع مذاکرات کاهش خواهد داد.

سیمور در بیان ارزیابی خود از راهبرد ایران در مذاکرات آتی می نویسد: «تنها شمار کمی از صاحبنظران و کارشناسان معتقدند که ایران با شروطی که خواهان برچیدن بخش های اساسی برنامه آن در آینده است، موافقت می کند زیرا این شروط ایران را ملزم می کند که دستکم فعلا، از برنامه تسلیحات هسته ای اش صرفنظر کند. همانگونه که حسن روحانی رئیس جمهوری ایران گفت این کشور هیچ یک از تاسیسات هسته ای موجود خود را تعطیل نمی کند و بر توسعه تاسیسات غنی سازی در مقیاس صنعتی پافشاری می کند که برای ساخت سریع یک یا چند بمب کافی و پوششی برای مخفی کردن تاسیسات غنی سازی سری است؛ اما، اوباما نمی تواند به ایران اجازه دهد که گزینه مطمئنی برای تولید تسلیحات هسته ای در اختیار داشته باشد زیرا این امر خطرات امنیتی غیرقابل قبولی برای آمریکا و متحدانش در منطقه به دنبال خواهد داشت».

 

وی همچنین به این نکته بسیار مهم اشاره کرده است که دولت امریکا عقیده دارد روحانی می خواهد استراتژی اش در موضوع هسته ای را با اصلاحات گسترده در محیط سیاست داخلی ایران تکمیل و همراه کند.

سیمور می گوید: «اوباما از فرصت پیش آمده برای مذاکره مستقیم با ایران به منظور حل مساله هسته ای و در نهایت، عادی سازی روابط با تهران استقبال کرد. علاوه بر این، برخی کارشناسان ایران فکر می کنند که روحانی تصمیم دارد پیروزی سیاسی اش را مبتنی بر پیگیری سیاست گسترده تر اصلاحات سیاسی و اقتصادی در داخل و سیاست خارجی معتدل در کنار پیروزی سیاسی اش قرار دهد».

منبع: ایران هسته ای