به گزارش نماینده به نقل از فارس، وزیران خارجه پیشین ۱۳ کشور جهان با انتشار بیانیهای حمایت خود را از مذاکرات هستهای «ژنو» بین ایران و ۱+۵ (آمریکا،انگلیس،فرانسه،روسیه،چین بعلاوه آلمان) که هماکنون در جریان است اعلام کرده و خواستار دادن وقت و فرصت کافی برای ادامه این مذاکرات شدهاند.
بر اساس این گزارش،وزرای خارجه آمریکا، کانادا و اسرائیل، از جمله امضاکنندگان این بیانیه هستند.
در بیانیه این وزیران پیشین چنین آمده است: «ما وزیران خارجه پیشین از ۱۳ کشور جهان: اروپا، خاوردور، آمریکای شمالی، و خاورمیانه، به شدت معتقدیم که حمایت از و ادامه مذاکرات میان کشورهای ۵+۱ با ایران درباره برنامه اتمی به سود همه و به نفع جهان است.
در ادامه این بیانیه اینگونه آمده است: ما، به عنوان وزیران خارجه پیشین، معتقدیم که منطق حکم می کند که در مدتی که ایران برنامه غنی سازی اورانیوم خود را به تعلیق درمی آورد، خود را به انجام مذاکرات فشرده با ایران متعهد بدانیم.
به اعتقاد این وزرای خارجه پیشین جهان، این اقدام، هم دعوت و ترغیب به پیشرفت مذاکرات است و هم از تاریخ عبرت می گیرد. هفت سال پس از مذاکرات ۵+۱ با ایران و ۳۴ سال پس از آخرین مذاکره آمریکا با ایران، اکنون روحانی علاقه خود را به احیای مذاکرات تعهد آمیز درباره برنامه هستهای ایران نشان میدهد و توافق موقتی که اکنون دردست مذاکره است، تعهدی واقعی و عینی به حل مسئله از راه دیپلماسی است. باید به آن وقت و فرصت داد.
این بیانیه میافزاید: برخی ادعا می کنند که هرگونه مذاکره ای با ایران مخاطره آمیز است. اما اگر خود را از این گزینه محروم کنیم تنها با گزینه ای دوقطبی روبرو خواهیم بود که از دو حال خارج نیست. یا جنگ است و یا ایران مجهز به تسلیحات اتمی. بدیهی ست که حرکت در مسیر دیپلماتیک بهترین روش برای پیش روی ست.
بر اساس این بیانیه، توافق موقت میتواند گامی مهم در آغاز روندی طولانی باشد. واجب است که ما از تلاش های ۵+۱ در رسیدن به چنین توافق موقت و از ادامه تلاش های موثر آنان برای رسیدن به توافقی جامع و شامل پشتیبانی کنیم. ما از حکومت ایران می خواهیم که ضمن تعلیق برنامه غنی سازی خود، درهای کشورش را به روی بازرسی های کامل آژانس بین المللی انرژی اتمی باز کند و دراین راه از قطعنامه های شورای امنیت تبعیت کند.»
امضاکنندگان این بیانیه عبارتند از : «مادلین آلبرایت» از آمریکا، «هالدور اسگریمسون» از «ایسلند»، «لوید اکس ورثی» از کانادا، «اشلومو بن آمری» از اسرائیل، «اریک دریک» از بلژیک، «لامبرتو دینی» از ایتالیا، «هایمه گاما» از پرتغال، «هان سونگ سو» از کره جنوبی، « دان مک کینون» از نیوزیلند، «ژرژ پاپاندرئو» از یونان، «نیلس پترسون» از دانمارک، «لیدی پولفر» از لوکزامیبورگ و « کنوت ولباک» از نروژ.
