به گزارش «نماینده» روزنامه آرمان در شماره امروز خود در واکنش به خطبه های روز گذشته سید احمد خاتمی در نماز جمعه تهران این تیتر را برای صفحه اول انتخاب کرد: «حمله روحانی منتقد به روحانی دیپلمات؛ انتقاد به تیم مذاکره کننده و هاشمی از تریبون نماز جمعه».
واکنش این روزنامه نسبت موضع گیری صریح آیت الله خاتمی مبنی بر غیر قابل اعتماد بودن آمریکا و جنایات انجام شده این رژیم علیه ایران بود. آیت الله خاتمی در واکنش به سیاست دوگانه آمریکا و هم پیمانانش علیه ایران که خواهان ادامه رفتار توامان تحریم و مذاکره هستند اعلام نمود ایران هم همزمان شعار مرگ بر آمریکا و مذاکره را پیش خواهد گرفت.
این موضع منطقی و عقلانی آیت الله خاتمی به مذاق برخی خوش نیامده و نه تنها با موضع گیری خود باب انتقاد را بسته اند بلکه در پی ایجاد یک فضای خفقان در کشور هستند تا جایی که کسی جز آنها اجازه سخن گفتن نداشتند. روزنامه آرمان در حالی این مواضع خطیب نماز جمعه تهران را غیر آشتی جویانه می خواند که در مورد انتشار تهدید رسمی و توهین آمیز حمله نظامی به ایران توسط اوباما در یک ماه گذشته، در اقدامی ذلت بار نه تنها این مورد را پوشش نداد بلکه اوباما را در قالب یک فرد اهل گفتگو معرفی نمود و با درج عکس هایی با کیفیت بالا از او در صفحه اول خود موجب تبلیغ وی شد.
به نظر می رسد آرمانی ها چندان شناختی از مفهوم دیپلماسی و مذاکره ندارند. برای این قشر از فعالان رسانه ای تنها فرش قرمزی تعریف شده که به هر بهایی می بایست زیر پای جنایتکاران بین المللی پهن شود و کسی هم حق اعتراض نداشته باشد. ظاهرا برخی رودربایستی های سیاسی موجب آن شده که این روزنامه و سایر همفکرانش همین توهین ها و مقابله کردن هایی را که در برابر خطیب نماز جمعه تهران از خود نشان دادند در برابر رهبری نیز نشان دهند. زیرا مقام معظم رهبری در نخستین واکنش پس از سفر نیویورک دولت برخی اقدامات در نیویورک را نابه جا خواندند. ظاهرا حامیان دولت آمریکا کمی در محظورات اخلاقی بودند که در روزنامه های خود صریحا ننوشتند: «حمله مقام معظم رهبری به دولت»!
به نظر می رسد عرصه سیاست و مخصوصا مذاکرات حساس بین المللی محل صبر و انتقاد و تحمل شنیدن صدای مخالف است. با جمع کردن لوازم انتقاد و تخریب منتقد و جوسازی های زرد و سبک نمی توان راه به جایی برد. روزنامه آرمان مدعی می شود اقدام خطیب نماز جمعه تهران موجب بروز چند صدایی در سیاست خارجی می شود و مصداق انتقاد وزیر خارجه از دولت آمریکاست که گفته بود ما از آمریکا چند صدا می شنویم. باید پرسید منظور روزنامه آرمان از صدای واحد در جمهوری اسلامی ایران چیست. آیا رفتارهای نابه جایی که توسط تیم دیپلماسی در نیویورک صورت گرفت نیز برای روزنامه آرمان مصداق چند صدایی مضر در سیاست خارجه است؟ محور قانونی تعیین صدای واحد در دستگاه دیپلماسی کشور کجاست؟
آیا این قبیل موضعگیری ها توسط روزنامه آرمان و رسانه های مشابه دیگر نوعی واکنش غیر مستقیم به دیدگاه های مقام معظم رهبری است؟ آیا سید احمد خاتمی برای این هدف آماج حملات این رسانه ها قرار گرفته که پیام خاصی به رهبری مخابره شود؟
