به گزارش «نماینده» به نقل از امروز در ادامه همایش علمی امکانسنجی گروههای درآمدی مشمول یارانه در ایران میزگردی برگزار گردید که عباس عبدی کارشناس مسایل سیاسی بهعنوان یکی از دعوتشدگان به این میزگرد عنوان داشت که حذف دهکهای درآمدی بالا را به هیچ عنوان قبول نداشته و دولت با این کار خطای بزرگی را انجام خواهد داد.
وی حذف ۳۰ درصد از یارانهبگیران را به معنای حضور ۷۰ درصد فقیر در جامعه دانست و گفت: این سیاست منطقاً با اصل قانون هدفمندسازی یارانهها مطابقت ندارد.
عبدی گفت: در واقع مراد از پرداخت یارانه ها این بود که آقایان قیمت انرژی را افزایش دهند نه آنکه بخواهند حمایت از نیازمندان و یا رفع مشکلات این قشر را انجام دهند. هدف این بود مقداری از منابع با افزایش قیمت حاملهای انرژی به بخش تولید، دولت و مردم اختصاص پیدا کند.
این کارشناس مسایل سیاسی افزود: دولت بهجای اینکه خوب فکر کند و از مسیرهای دیگری کسری بودجه را تأمین کند خواستار حذف یارانه نقدی دهکهای درآمدی بالاست اما در اینجا باید این نکته را مطرح کرد که اگر دولت قادر به تشخیص بود چرا مالیات نیم دهک از افراد پردرآمد را شناسایی و از این مسیر چالهچولههای خود را پر نمیکند.
وی با بیان این که حذف یک یا ۳ دهک نمیتواند راه علاجی برای کسری بودجه دولت باشد، گفت: چرا دولت دارو را با ارز ۲۴۰۰ تومانی وارد میکند اما تدابیری را برای بنزین ۴۰۰ تومانی انجام نمیدهد. بهاعتقاد بنده یک جای کار ایراد دارد، دولت باید فکر کند چرا نمیتواند کسری بودجههای خود را از طریق افزایش قیمت حاملهای انرژی و اصلاح ساختار درآمدی کشور انجام دهد.
عبدی با تأکید بر اینکه دولت در حال حاضر پول نداشته و نباید بدین واسطه ماهیت پرداخت یارانههای نقدی تغییر پیدا کند، تصریح کرد: پول مردم دست خودشان است، اگر دولت همین میزان پول را از دهکهای پردرآمد نیز دریافت کند بهجرأت میتوانم بگویم چالهچولههای آن را از قبل پیشبینی کرده و به هیچ عنوان این منابع بهسمت سرمایهگذاری هدایت نخواهد شد.
وی به صحبتهای خود با معاون اول رئیسجمهور در همان روزهای نخست انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرد و افزود: به جهانگیری پیشنهاد کردم از روز اول یارانهها را پرداخت نکنید. احمدینژاد از کجا منابع آورده بود که این پولها را پرداخت میکرد. اگر بهعنوان نمونه ۱۰۰ تومان از طریق افزایش حاملهای انرژی به دست میآمد باید به تولید، دولت و در قالب یارانههای نقدی به مردم ارائه میشد. این امر در حالی است که دولت حدود ۱۲۰ تومان فقط نقدی به مردم پرداخت میکرد و سهم سایر بخشها را در قانون هدفمندسازی یارانهها تأمین نمیکرد.
وی به افزایش سرانه مصرف بنزین که از سال ۸۲ حدود ۶۷ میلیون لیتر بود و در سال ۹۲ به ۷۰ میلیون لیتر رسیده است، اشاره کرد و اظهار داشت: دولت جدید پای خود را روی پوست خربزه گذاشته است و با سیاستهایی از جمله حذف یارانه دهکهای درآمدهای بالا نمیتواند به نتایج مناسبی دست پیدا کرده همچنان وابسته به درآمدهای نفتی خواهد شد.
بهاعتقاد عبدی بهلحاظ اقتصاد سیاسی بدترین کار حذف یارانه دهکهای درآمدی بالاست و دولت باید بهصورت دموکراتیک عمل و برحسب مالیات سیاستهای خود را تنظیم کند.
