به گزارش «نماینده» بازتاب های سفر روحانی به نیویورک همچنان ادامه دارد و با وجود رخدادهایی تاریخی در این سفر و نیز گفتگوهای مختلفی که صورت گرفت به نظر می رسد مدت زمانی طولانی فضای رسانه ای داخل و خارج کشور را به خود اختصاص خواهد داد.
آنچه که به عنوان راهبرد اصلی نظام جمهوری اسلامی در مواجهه با مسئله مذاکره با آمریکا مطرح بوده است حفظ عزت، حکمت و مصلحت ملت ایران و نظام اسلامی است. بررسی و اظهار نظر در مورد فرصت ها و آسیب های سفر روحانی به نیویورک نیاز به زمان بیشتری دارد و البته با توجه به سوء سابقه ۳۵ ساله طرف غربی در این رابطه تا حدود زیادی نتیجه این روند مشخص است.
آنچه که بیش از همه چیز افکار عمومی را به خود اختصاص می دهد این واقعیت است که آیا گفتگوی مستقیم با آمریکا در شرایطی که ادبیات تهدید و تحریم همچنان بر زبان دولتمردان این کشور جاری است می تواند تضمین کننده عزت ملت مقاوم ایران باشد یا خیر؟
هاشمی رفسنجانی در واکنش به سفر روحانی و نتایج این سفر در دو موضع گیری جداگانه به عزت ملت ایران اشاره کرده است. هاشمی روز پنجشنبه هفته گذشت گفت: «اتفاقات خوبی که در نیویورک افتاد نشان داد که حماسه سیاسی ملّت، آغاز دوباره ای از عزّت ایران اسلامی را در صحنه بین اللملی رقم زده است. آنچه در نیویورک اتفاق افتاد آغاز مسیر جدیدی است، وعده نصرت و پیروزی های مردم ایران در مجامع جهانی در راه خواهد بود.»
همچنین وی در جلسه روز گذشته مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز به سفر روحانی به نیویورک اشاره نموده و گفته است: «هرچند نباید عجولانه در مورد دستاوردهای این سفر قضاوت کرد و باید منتظر گامهای عملی و عینی اظهارات بود، ولی مجموعه برنامهها، اظهارات، دیدارها و گفتگوها، میتواند مقدمه و پیشدرآمد خوبی برای گامهای بعدی حل مسائل، ابهامات و خنثیکننده دشمنیهای احتمالی آینده باشد که باید شاکر لطف خداوند باشیم که همواره حافظ انقلاب و نظام اسلامی و مردم بوده است.»
دغدغه حفظ عزت نظام اسلامی یک خواسته مقدس و آرمان اصیل انقلاب اسلامی است و بیان این مفهوم توسط هاشمی رفسنجانی که متاسفانه چند سالی است به دلیل برخی مواضع مخدوش مورد اقبال گروه های تندرو قرار گرفته، موجب شعف و امتنان است. اما تعریف لوازم و مسیرهای مناسب جهت حفظ این عزت خود مسئله ای تعیین کننده است.
بر کسی پوشیده نیست که درخواست گفتگو با مقامات جمهوری اسلامی یکی از بزرگترین آرزوها و شاید به عبارت بهتر تنها خواسته باقیمانده آمریکایی در دیپلماسی عمومی بوده است. تعامل سازنده و گفتگوی مبتنی بر حقوق و احترام متقابل میان دستگاه دیپلماسی کشورمان و طرف آمریکایی زمانی حافظ منافع و عزت ملی خواهد بود که تعادل لازم بر روی میز مذاکره و گفتگو وجود داشته باشد.
آنچه که در ۳۵ سال گذشته تامین کننده عزت ملی برای مردم ایران بوده، حفظ استقلال و پیشرفت خود بدون توسل و درخواست مذاکره با آمریکا بوده است. امری که پشتوانه اصلی تولید و مدیریت هسته های مقاومت منطقه ای و جهانی در برابر استکبار محسوب می شود. مسلما در صورتی این عزت همچنان برای ایران محفوظ خواهد ماند که مسئولین این حقیقت را فراموش نکنند که جنس آرمان های انقلاب و راهبرد نظام اسلامی هرگز دچار تغییر نشده و هرگز دچار این توهم نشوند که تغییر تاکتیک ها می تواند به معنای تغییر استراتژی ها تلقی شود.
