به گزارش «نماینده»، علی جنتی در مصاحبه ای با اعتماد به بیان دیدگاه و نظرات خود در خصوص مسایل فرهنگی مبتلابه پرداخته است. خبرنگار اعتماد در طول مصاحبه خیلی سعی کرده تا وزیر را در هجمه به اقدامات فرهنگی پیشینی ها با خود همراه کند. اما هر بار با در بسته و پاسخ هوشمندانه آقای وزیر مواجه شده است. در ادامه محورهای مهم این مصاحبه را مرور می کنیم:
مشکلات فرهنگی طبقه مرفه بیشتر است
این را قبول ندارم که بگوییم طبقه فقیر یا فرودستی داریم که مورد بی توجهی قرارگرفته است و طبقه غنی یا متوسطی که برخوردار از فرهنگ هستند و بعد حرکات رادیکال در حوزه فقرا بیشتر اتفاق می افتد و …
اگر مقصود از حرکت های رادیکالی حرکت های خیابانی است، در این صورت اختصاص به فقرا ندارد. به هر روی فرهنگ برای همه مردم است. اگر منظور از فرهنگ، برخورداری از میزان سواد و آگاهی های اجتماعی است طبیعتا برخورداری کسانی که تمکن مالی بیشتری دارند از تحصیل و حتی استفاده از دانشگاه های خارج از کشور واقعیتی است اما اتفاقا بسیاری از نخبگان ما از طبقه فقیر هستند.
اگر فرهنگ را به معنای عمومی بگیریم، مشکلاتش در بین طبقه متوسط به بالاخیلی بیشتر است و قرآن از آنها به نام مترفین یاد می کند. این دسته از نظر فرهنگی مشکلات شان زیاد است.
آنچه ما به عنوان وزارت فرهنگ باید دنبال کنیم ارتقای سطح فرهنگ عمومی برای همه مردم و همه طبقات و اقشار است.
عدالت فرهنگی یعنی …
در شهر تهران که پایتخت کشوراست، اغلب مردم آنچنان تمکن مالی ندارند که از همه فیلم های روی پرده سینما دیدن کنند یا به کنسرت ها بروند. ما باید تلاش کنیم که امکانات فرهنگی را به دورترین نقاط کشور ببریم. جاهایی که سینما، امکانات فرهنگی و کتابخانه ندارند!
عدالت فرهنگی یعنی اینکه اولا برای فرهیختگان و هنرمندان امکانات برابر فراهم و ثانیا امکانات فرهنگی را به درون همه لایه های اجتماعی و به دورترین نقاط کشور ببریم به گونه ای که همه بتوانند استفاده کنند.
زیرساخت ها مهم است
به نمایشگاه کتاب که سالانه در تهران بنگرید، از همه شهرهای ایران در آن مشارکت می کنند و از اقشار و طبقات مختلف بازدید کننده دارد.
ممکن است تیراژ کم باشد اما کمیت کتاب ها و عناوین زیاد است. هنگامی که مجموعا ۶۴ میلیون نسخه کتاب در سال چاپ می شود نشان دهنده آن است که فرهنگ کتاب خوانی در کشور رشد داشته است.
عدم علاقه مندی به سینما عوامل مختلفی دارد. در اوایل انقلاب ما دو شبکه تلویزیونی بیشتر نداشتیم که در شبانه روز پنج ساعت برنامه پخش می کردند اما اکنون ده ها شبکه دارید که به صورت سراسری و استانی و۲۴ ساعته در حال پخش برنامه هستند و فیلم و سریال دارند. به همین دلیل تا اندازه زیادی مردم اشباع می شوند.
در عین حال یکی از کارهای اساسی که باید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به آن همت بگمارد و انجام دهد گسترش فضاهای فرهنگی، سینمایی و زیرساخت هایی است که باید در نقاط مختلف کشور به ویژه مناطق محروم تر ایجاد شود تا همگان شرایط استفاده برابر داشته باشند.
ناشر خوب و بد نداریم
خرید کتاب برای کتابخانه ها نباید صرفا برای کمک مالی به ناشر باشد؛ سیاستی که در گذشته وجود داشته. اگر قرار است حمایت کنیم باید حمایت برابر از همه ناشران صورت گیرد و بین آنها تبعیض قایل نشویم.
هر کتابخانه ای بنا به شرایط منطقه نوع خاصی از کتب را می طلبد و نوع کتاب اهدایی به آنها فرق می کند! باید کتابخانه های تخصصی در حوزه های مختلف ایجاد کنیم.
فعالیت بدون اخذ مجوز ممنوع!
اخذ مجوز برای فعالیت های فرهنگی هنری قطعی است. آنها قانونا موظف هستند درباره موسیقی، فیلم یا سایر فعالیت ها مجوز بگیرند و مسایل حاکمیتی قانونا به عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی واگذار شده است. در عین حال در فعالیت های فرهنگی- هنری آنها را حمایت و کمک خواهیم کرد.
آلبوم های موسیقی که یک بار منتشر شود برای تجدید نشر احتیاج به مجوز ندارد مگر تغییر گرافیک روی آلبوم. برای کتاب ها نیز هر تجدید نشر مجوز لازم ندارد مگر کتاب هایی که قدیمی هستند و بسته به شرایط روز باید تغییراتی در آن ایجاد شود.
عدم نمایش آلات موسیقی مسئله ای فقهی است
صداوسیما بر اساس یک سیاست و مساله فقهی که به آنها اعلام شده است، مجاز نیستند که آلات موسیقی را نشان دهند و سیاست های ابلاغی به آنها نیاز به رایزنی ندارد.
دقت قبل از صدور، حمایت پس از صدور
به کرات اعلام کرده ام وقتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای فیلم، کنسرت یا تئاتر مجوز صادر می کند باید از مجوزش حمایت کند به خصوص هنگامی که خسارتی به هنرمندان وارد می شود. درعین حال باید توجه داشت که گاهی برخی از جریانات براساس دیدگاه های خاص مذهبی خود با انتشار کتاب یا نمایش فیلمی مخالفت کرده و بر اساس احساسات دینی برخورد می کنند که از حوزه توانایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خارج است و گاه نیروی انتظامی یا سایر نهادها ورود می کنند.
اعتقادم این است که ابتدا در صدور مجوز دقت کنیم، پس از صدور از آن مجوز حمایت کنیم و افراد را نسبت به مسائل توجیه کنیم، چراکه کالای فرهنگی تولید شده از طرف دولت جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته شده است و معنا ندارد که گروهی بخواهند جلوی آن را بگیرند. به ویژه گروه های خودسری که احیانا خودشان اطلاعاتی ندارند و اغلب به تحریک دیگران راه می افتند.
نیروی انتظامی و حاشیه های برج میلاد
نیروی انتظامی در جایی که مجوز صادر شده باشد مانع نشده و ورود پیدا نمی کند. گاهی در برخی از مراسم ها حاشیه هایی اتفاق می افتد که با آنها برخورد می کند. مثل مسائلی که اخیرا در برج میلاد اتفاق افتاد.
تک خوانی خانمها اشکال شرعی دارد
خوانندگان زن می توانند برای خانم ها کنسرت برگزار کنند. تک خوانی خانم ها از نظر اکثر فقها اشکال دارد و نباید در حضور آقایان بخوانند.
نیروی انتظامی با ساختارشکنان برخورد میکند
درباره داشتن مجوز برای کنسرتی که لغو شده تردید دارم و در مواردی که مجوز داشته برگزاری کنسرت مشکل نداشته بلکه نیروی انتظامی احیانا با نوع پوشش برخی از شرکت کنندگان برخورد کرده است و این بحث پوشش و عفاف و حجاب در جامعه است که همه ما باید به ارزش های اسلامی و دینی مان و اعتقادات مردم در سطح جامعه احترام بگذاریم و طبیعی است که نیروی انتظامی براساس وظیفه قانونی خود با ساختارشکنان برخورد خواهد کرد. باید به قانون احترام گذاشت.
اگر به فقه هم کار نداریم به شئون جامعه احترام بگذاریم
قانون در باب حجاب و عفاف مواردی دارد که مجلس شورای اسلامی تصویب کرده است و هرچه را نیز که شورایعالی انقلاب فرهنگی تصویب کرده باشد مصوباتش در حکم قانون است.
تا وقتی که مجلس قانون را لغو نکرده بایستی به عنوان شهروند ایرانی به آن احترام بگذاریم. اگر به مفاهیم فقهی هم کار نداشته باشیم باید رعایت شئون دینی جامعه بشود.
درگیر کار اجرایی نمیشویم
فرهنگ هزینه بر است اما ما باید اعتبارات را بیشتر روی زیرساخت ها صرف کنیم برای ساختن انسان ها! مهم نوع هزینه کردن و نگاهی است که به فرهنگ داریم. فرهنگ یک جامعه را یک یا چند گروه نمی سازند بلکه تمام گروه ها و جریانات فکری و طبقات اجتماعی آن را می سازند. ما باید نقش حمایتی و نظارتی خود را حفظ کنیم و درگیر کارهای اجرایی نشویم تا بتوانیم بودجه ها را در زیرساخت ها به کار بگیریم.
