به گزارش «نماینده»، خبرگزاری فارس در آخرین روزهای کاری جواد شمقدری در ریاست سازمان سینمایی به سراغ او رفته و برخی از سوالاتی که کمتر در مدت اخیر مطرح شده بود را از او پرسیده تا نظرات اولین مدیر سازمان سینمایی را در مورد قابل‌دفاع‌ترین فیلم و جشنواره دوران مدیریتش جویا شود:
– اولین کارتان بعد از تمام ماموریت در سازمان سینمایی چه خواهد ؟
به هرحال حرفه اصلی و مورد علاقه من فیلمسازی است و طبیعی است که بعد از فراغت از مسولیت سازمان سینمایی اگر بتوانم سرمایه‌ای را جلب کنم قطعا فیلم خواهم ساخت.
– چه فیلمی را برای ساخت در اولویت دارید؟
بالاخره هر فیلمسازی قطعا در آرشیو خود یکسری کارهایی که به ساخت آنها علاقه داشته باشد دارد و من هم چند فیلمنامه در آرشیوم دارم و باید ببینم شرایط برای ساخت کدامیک از آنها فراهم می‌شود.
– فیلم خوب در چهارسال گذشته زیاد ساخته شد اما قابل دفاعترین فیلمی که در دوران مدیریت شما ساخته شد چه بود که بخواهد سند دفاع از مدیریت شما باشد؟
جواب دادن به این سوال واقعا سخت است چون به هرحال فیلم خوب زیاد داشتیم اما در بین تمام فیلم‌ها می‌توانم «چ» را نام ببرم.
– سال گذشته سازمان سینمایی هفت فیلم را به عنوان آثار فاخر معرفی کرد که شش فیلم ساخته شدند، آیا این فیلم‌ها واقعا آثار فاخر بودند؟
ساخت فیلم فاخر مربوط به سال آخر دولت اصلاحات است که معاونت سینمایی وقت آنرا پیشنهاد می‌دهد و بعد همان سال هم آن را شروع می‌کنند اما جای تعجب دارد که سال 88 توسط ما آماده می‌شود و آخرین بودجه فیلم فاخر مربوط با سال 90 بود و از سال 91 دیگر بودجه‌ای به نام فاخر نداشتیم. بنابراین فرآیند فیلم فاخر دیگر از سال 91 وجود نداشت و ما سعی کردیم تمام فیلم‌هایی که مورد حمایت قرار می‌گیرند آثار خوبی باشند اما آخرین دوره فیلمسازی فاخر به سال 90 برمی‌گردد.
– در زمان شما چهار دوره جشنواره فجر برگزار شد اما بهترین و قابل دفاعترین دوره کدام بود؟
هر چهار دوره خوب بود و هر کدام ویژگی‌های خودش را داشت اما با این نگاه که نوع فعالیت‌ها با اصطکاک کمتر و با شکل بهتری اجرا بشود و به استانداردهای جهانی نزدیک شود و حتی از آنها عبور کند به گمانم جشنواره سی‌ویکم بود.
– اگر به چهار سال قبل برگردید همین مدیران را برای همکاری انتخاب می‌کردید؟
این سوال خوبی نیست چرا که شما در هر فضایی هم رویش دارید و هم ریزش و ما هم که از پیامبر بالاتر نیستم. قطعا همین افراد را انتخاب می‌کردم چون در آن مقطع شناخت وجود داشت.
– «33 روز» و «استرداد» پروژه‌هایی بود که شما قصد ساخت آنها را داشتید اما اگر خودتان بر روی صندلی کارگردانی می‌نشستید چقدر این فیلم‌ها با نتیجه نهایی متفاوت می‌شد؟
این دو فیلم از جمله فیلمنامه‌های آرشیو کاری خودم بود که متاسفانه در طی سال‌های گذشته نتوانسته بودم حمایتی برای ساخت آنها جلب کنم و حتی «استرداد» را قرار بود در دوره مدیریت اسبق فارابی بسازیم اما شرایط فراهم نشد. اما اگر خودم کار می‌کردن قطعا نتیجه نهایی متفاوت بود. البته قصه همانی بود که در این دو فیلم دیدیم اما نوع ساخت قطعا متفاوت می‌شد.
