هفته نامه «نماینده» – موضوع عبور از روحانی تدریجاً از محافل درونی و داخلی اصلاحطلبان به رسانهها و جلسات عمومی این جریان در حال تسری و انتقال است. به همین مناسبت در این گزارش چرایی این موضوع مورد بررسی قرار گرفت.
«چرا طرح عبور از روحانی مطرح شد؟» برای پاسخ به این پرسش باید مواضع اصلاحطلبان در عرصه سیاسی رصد شود.
کنشگران سیاسی و حامیان دولت که در ۲۴ خرداد سال ۹۲ از حسن روحانی حمایت و به او رأی داده بودند پس از تکمیل پازل مجلس دهم مواضعی متفاوت اتخاذ کردند.
«حسن رسولی»، عضو شورای مرکزی «بنیاد باران» و «بنیاد امید ایرانیان» و از چهرههای نزدیک و همسو با «محمدرضا عارف» با بیان اینکه ممکن است موضع عارف نسبت به روحانی تغییر کند، گفت: «حداقل ۲ بار تاکنون او اعلام کرده است که در سال ۹۶ رقیب آقای دکتر روحانی نخواهد بود اما آنچه که در این ۱۵ روز اخیر(انتخاب رئیس مجلس دهم) اتفاق افتاد، باید مورد تجزیه و تحلیل دقیق قرار گیرد.»
عضو بنیاد باران به صراحت از روحانی حمایت نمیکند؛ ازاینرو وقتی از وی پرسیده میشود: «امکان دارد تجزیه و تحلیل اتفاقات ۱۵ روز اخیر به آن نتیجه ختم شود که محمدرضا عارف در حمایت از آقای روحانی تجدیدنظر کند؟»، میگوید: «بستگی دارد. یک جریان سیاسی متناسب با شرایط و آرایش سیاسی جامعه و میزان وجود همگرایی بین عناصر تشکیلدهنده یک ائتلاف باید موقعیت واقعی خود را ترسیم کند و براساس این واقعیات بتواند به تصمیم برسد. اینکه آقای دکتر محمدرضا عارف در سال ۹۶ چه کار خواهد کرد، من از طرف او نمایندگی ندارم که بخواهم اظهارنظر کنم.»
فعالان حزبی نیز در راستای طرح عبور از روحانی اعلام موضع کردند.
محمدجواد حقشناس «عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی» که تشکل متبوعش در سال ۹۲ از روحانی حمایت و پس از شکلگیری دولت تدبیر و امید از عملکرد دولتمردان دفاع میکردند با انتقاد از سیاستهای رئیس قوه مجریه، تصریح کرد: «در سه سال گذشته رئیسجمهور به مطالبات جریان اصلاحات به عنوان مهمترین جریان سیاسی حامی دولت توجه جدّی نکرده و به محض اینکه از پل گذشت، دیگر به پشت سر خود نگاه نکرد.»
این فعال سیاسی اصلاحطلب پیامی به حسن روحانی منتقل کرد و گفت: «به اعتقاد بنده آقای روحانی نباید پلهای پشت سر خود را خراب کند چون این مسئله پیامدهای ناخوشایندی برای دولت به همراه خواهد داشت.»
علاوه بر عضو ارشد حزب اعتماد ملی، رئیس جبهه اصلاحطلبان هم با اشاره به طرح عبور از «روحانی» نسبت به این طرح چراغ سبز نشان داد و اظهار داشت: «همه ما میدانیم آقای روحانی با ادبیات اصلاحطلبی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم پیروز شد، آن زمان هم خیلی روابط نزدیکی بین آقای روحانی و اصلاحطلبان وجود نداشت. ویژگی مثبت آقای روحانی این بود که ادبیات اصلاحطلبی را اتخاذ کردند و آن چیزهایی که در خودشان در قالب اعتدال و میانهروی داشتند، چاشنی کار محبوبیت اصلاحطلبان در جامعه کردند، همین باعث پیروزی حسن روحانی در انتخابات شد. لذا ما اصلاحطلبان چارهای نداشتیم، از میان کاندیدای ریاست جمهوری یازدهم نزدیکترین فرد به اصلاحطلبان آقای روحانی بود و از او حمایت کردیم. تنها نکتهای که وجود دارد، این است که آقای روحانی در دولت یازدهم از بدنه جمعیتی که اصلاحطلبان بین آنها محبوبیت دارند کمترین استفاده و کمترین بهره را برد. طبعاً محصول این کم توجهی این است که متأسفانه در بدنه داخلی اجتماعی کشور از افرادی که دیدگاههایشان در دولتهای قبل استفاده شده بود و چیز جدیدی برای ارائه نداشتند، استفاده شد. نتایج تمام این تصمیمات هم رکودی است که هنوز پابرجاست.
با توجه به انتقاد صریح فعالان و بازیگران جریان اصلاحات از شیخ دولت یازدهم با این حال یک عضو شورای مشورتی رئیس دولت اصلاحات، اصولگرایان را مقصر اصلی طرح عبور از روحانی عنوان کرد.
«عبدالله ناصری» در گفتوگو با ارگان رسانهای دانشگاه آزاد، جریان رقیب را تندرو معرفی و مدعی شد: «اصلاحطلبان معتقدند برای اینکه روحانی سال ۹۶ در صندوق رأی دچار بحران نشود، باید تحولاتی در عرصه مدیریتی و تحولاتی هرچند کوچک در کابینه ایجاد کند. این بازیای است که جریان تندرو بعد از انتخابات راه انداخت و آرزویی است که میخواهند به آن دست یابند.»
اصلاحطلبان باید به این پرسش هم پاسخ دهند که باید مواضع «رسولی، حقشناس، محتشمی پذیرفته شود یا انکارهای ناصری؟» به عبارت دیگر دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را
