به گزارش «نماینده»، بنا به روایاتِ رسیده امام حسن عسکری (ع) از طریق تشریح و توضیح آثار گناه، جلوه هایی از هدایتگری خود را به نمایش گذاشته است. در این باره حضینی به سند خود از عبدالحمید بن محمد و محمد بن یحیی خرقی روایت کرده که نزد ابوالحسن علی بن بشر که مریض بود رفتیم. وی از ما خواست برایش دعا کنیم و نامه اش را توسط شخص مطمئنی نزد مولایمان ابومحمد حسن بن علی (ع) بفرستیم. گفتیم نامه ات کجاست؟ گفت: کنار بسترم. ما دستمان را زیر سجاده اش بردیم و نامه اش را برداشتیم و گشودیم تا بخوانیم. در همان آغاز نامه چشممان به دست خط امام افتاد که مرقوم فرموده بود: ما نامه ات را خواندیم و از خدا بهبودی تو را خواستیم. خدای متعال از حالا چهل و نه سال به عمرت افزود. خدا را شکر و سپاس گوی، در این مدت کارهای نیک و آنچه دوست داری انجام بده و اگر به گناه آلوده شدی از کوتاه شدن عمر خود ایمن نباش؛ زیرا خداوند آنچه بخواهد انجام خواهد داد. گفتیم: ای علی! سرور و مولایمان نامه ات را خوانده و جواب هم داده است. این هم دست خط ایشان است. وی همان لحظه از جای برخاست و رضایت کنیزش را جلب و او را به عنوان صدقه آزاد کرد و پس از سه روز حوالهای از ابوعمر عثمان بن سعد عمری سمّان از سامرا به یکی از بزرگان کرخ رسید که اموالی را برای علی بن بشر ببرد. وی آن اموال را شمرد و دید سه برابر اموالی است که صدقه داده است و این از معجزات حضرت بود.
بر این اساس مشهود است که انجام عملِ نیک این فرد (بواسطه جلب رضایت کنیز و آزادسازی آن) و ترک معاصی نه تنها ثمرات اخروی مختص به خود را برای او همراه داشت، بلکه آثار دنیوی فراوانی همچون برکت در مال و افزایش عمر را سبب گردید.
منابع:
۱- خصیبی، هدایه الکبری: ۳۴۱.
۲- عابدی، جلوههای هدایت در سیره و سخن امام حسن عسکری (ع) : ۹.
