«نماینده»: بخش فرهنگی در روزهای اخیر باز هم خبرگزاریها، اخباری از تجمعات پراکنده معلمان منعکس کردند و رسانههای بیگانه نیز که هیچ فرصتی را برای سیاهنمایی علیه نظام مردمسالاری دینی، از دست نمیدهند با آب و تاب به آن پرداختند و با بزرگنمایی و دروغپردازی علیه دستگاههای امنیتی، مدافع سینهچاک حقوق جامعه معلمان شدند.
اینکه نظام سلطه جهانی حاضر نیست عزت روزافزون ملت ایران و جمهوری اسلامی را ببیند و در راه دستیابی کشورمان به جایگاهی شایسته در عرصه بینالمللی از هیچ کوششی برای جوسازی فروگذار نمیکند، نهتنها در میان ایرانیان بلکه در میان ملتها و صاحبنظران منصف جهان به عنوان یک حقیقت و باور پذیرفته و نهادینه شده است، اما سئوال اینجاست که چگونه میتوان برخی از اینگونه بهانهها، ازجمله تجمعات معلمان را از دست دشمن گرفت.
بیتردید جامعه فرهیخته فرهنگیان مشکلات معیشتی جدی دارند که ضرورت دارد دولت محترم با مدیریتی جهادی برای حل آن تدبیری اساسی بیندیشد و چارهجویی کند چنانکه مقام معظم رهبری در دیدار سال جاری با فرهنگیان بر این ضرورت قاطعانه تاکید کردند و فرمودند: “مسئولان دولتی بهویژه مسئولان اقتصادی باید با وجود محدودیتها، نگاه ویژهای به آموزش و پرورش و معلمان داشته باشند و آن را در مسائل اولویتدار خود قرار دهند. ” و تاکید فرمودند که “اگر درخصوص مسئله معیشت معلمان غفلت شود، دشمن سوءاستفاده خواهد کرد. “
اگرچه مسئولان محترم دولت هر کدام باید وظیفه خود را با جدیت و هوشیاری انجام دهند تا کار به هشدار رهبر فرزانه کشیده نشود اما لااقل پس از هشدار معظمله، میبایست با تلاش مستمر و تشکیل ستادی اضطراری در دولت و وزارتخانه، مسئله معیشت معلمان پیگیری میشد و گزارش طرحها و برنامههای آن در اختیار رسانهها قرار میگرفت و چهبسا در صورت ضرورت، فراخوانی برای دریافت پیشنهادها به عمل میآمد، اما از طرفی خبری از اقدام بایسته در این زمینه به گوش نرسیده است و از طرف دیگر رفتارهای سیاسی و جناحی مجموعه مدیریت آموزش و پرورش، حکایت از آن دارد که دغدغه اصلی آنان کاهش مشکلات معیشتی معلمان نیست و لااقل میتوان گفت رویکرد سیاسی آنان، فرصت چندانی را برای بسیج توان مدیریتیشان در این مقوله باقی نمیگذارد.
البته نظریه دیگری هم وجود دارد که معتقد است برخی از مسئولان وزارت آموزش و پرورش در راستای رویکرد حزبی سیاسی خود، مشکل معیشت معلمان را یک فرصت تلقی میکنند تا با تمسک به آن، اهداف گروهی خویش را پیگیری نمایند. پیروان این نظریه، دلایل متعددی هم برای اثبات ادعای خود میآورند، ازجمله آنکه چرا پس از سالها حاکمیت آرامش، بار دیگر مطالبات معلمان تشدید شده و محیط تعلیم و تربیت در دولت یازدهم دچار تشنج و ناآرامی گشت و نیز اینکه تشکلهای سیاسی غیرقانونی، چرا توسط مسئولان وزارت آموزش و پرورش مورد حمایت قرار میگیرند تا از مطالبات بحق معلمان، دستاویزی برای دستیابی به اهداف گروهی خود بسازند و نیز دیدارهای جهتدار برخی مسئولان و مشاوران وزارتخانه با سردمداران فتنه و همچنین سخنرانیهای تحریکآمیز بعضی مشاوران و ترغیب معلمان به تظاهرات ازجمله این دلایل است.
چه این نظریه صحت داشته باشد و چه نداشته باشد، آنچه مسلم است آن که مدیریت کنونی وزارت آموزش و پرورش نتوانسته رضایت معلمان را جلب کند یا لااقل نتوانسته مانع تشدید نارضایتیهای معلمان گردد و طبعا موفق نشده است بر محیط مدرسه و تعلیم و تربیت آرامشی را حاکم سازد. براساس همین تحلیل واقعبینانه و ارزیابی میدانی از وضعیت معلمان، تعدادی از نمایندگان غالبا معلم مجلس، چندی پیش استیضاح وزیر آموزش و پرورش را در مجلس مطرح ساختند اما متاسفانه هماهنگ با نمایندگان اصلاحطلب بعضی نمایندگان اصولگرا، آنچنان جانانه از عملکرد وزیر دفاع کردند که اصلاحطلبان نیز به شگفت آمدند و با وعدههایی که معاونت رئیسجمهوری و بعضی بزرگان مجلس دادند، استیضاح رای نیاورد.
این دفاع جانانه البته درس بزرگی هم برای اصولگرایان داشت و آن تکرار تجربه یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری بود که طی آن نفوذ فکری افراد بیرونی، مانع وحدت اصولگرایان شد. در این استیضاح نیز سوابق دوستی و روابط عاطفی و نیز القای نگرانیهای حسابشده اصلاحطلبان، تعدادی از دوستان ذینفوذ اصولگرا را تحت تاثیر
قرار داد که طبعا امروز در برابر دفاع قاطع خویش (و چه بسا خطای سیاسی) مسئولیت دارند و باید در آستانه شروع سال تحصیلی جدید، پیگیر حقوق معلمان از ریاست محترم جمهوری و دولت و وزارتخانه باشند زیرا همچنانکه نمایندگان مجلس شورای اسلامی، به تقاضای رئیسجمهور محترم مبنی بر رای منفی به استیضاح احترام گذاشتند، توقع نابجایی نیست که رئیسجمهور هم خواسته نمایندگان مجلس را که احقاق حقوق قانونی معلمان میباشد، مورد توجه جدی قرار دهد و البته این اقدام، علاوه بر آنکه یک وظیفه است، موقعیت دولت محترم را نیز در جامعه فرهنگیان تقویت خواهد کرد. نکته قابل ذکر دیگر آنکه حمایت وزارت آموزش و پرورش از گروههای سیاسی و غیرقانونی، در نهایت دودش به چشم دولت میرود و موجب تضعیف پایگاه دولت در میان معلمان میشود و لذا انتظار میرود در شرایط حساس کنونی، رئیسجمهور محترم از وزیر آموزش و پرورش بخواهد به جای اعتباربخشی به این گروههای سیاسی و سردمداران آنها، تدابیری بیندیشد که بار مشکلات مالی جامعه معلمان سبکتر شود و البته اندیشه روشن و روح بیآلایش فرهنگیان موجب شده است که آنان همواره عاشقانه و وفادارانه از ارزشهای نظام اسلامی دفاع کنند و با بصیرت، توطئههای عوامل بیگانه را خنثی سازند و ضمن پیگیری مطالبات بحق خویش، با تمسک به راههای قانونی، از هر گونه اقدامی که موجب وهن منزلت معلم شود و زمینه را برای فرصتطلبان سیاسی و بیگانگان فراهم سازد، اجتناب ورزیدهاند و خواهند ورزید.
