به گزارش «نماینده»، « تهدید شاکی از داخل زندان»، «فیلم رقص و آوازخوانی زندانی معروف در اوین» و یا ویدیویی از شهرام جزایری در حال سیخ کردن کباب داخل زندان … همگی حکایت از وجود تلفن همراه در داخل زندان و دسترسی زندانیان به آن دارند. وضعیت زندانیان از نظر بهداشتی، تغذیه و دیگر موارد برای بسیاری از اقشار جامعه تعجب‌برانگیز است. اما هدف این گزارش پرداختن به این موضوع نیست و در گزارش‌های آتی به‌طور مفصل به آن خواهیم پرداخت.موضوع «وجود تلفن همراه» در زندان همواره مورد بحث و اختلاف نظر قرار داشته است. یکی از وکلا در همین رابطه به خبرنگار فارس گفت: «من با یکی از موکلین شاخص خود که در زندان به سر می‌برد، از طریق واتساپ ارتباط داشتم و امکان تماس تصویری با او وجود داشت.»این وکیل ادامه داد: «اگر سیم‌کارت‌ها و گوشی‌های مخصوص زندان که تولید داخل باشد، در زندان به فروش برسد، خیلی بهتر از این است که تلفن همراه به‌صورت غیرقانونی از طریق سربازان زندان به زندانیان فروخته شود.»
در همین رابطه برخی معتقدند که تلفن همراه در زندان به بخشی از اقتصاد آن تبدیل شده است و اگر عزمی برای مقابله‌ای با آن وجود داشت، امکان پذیر بود، همانند اینکه آنتن‌دهی در محدوده زندان‌ها قطع می‌شد.در مورد میزان ارتباط زندانیان با جامعه در زمان سپری کردن مجازات خود، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. برخی بر این باورند که دسترسی به تلفن همراه می‌تواند یکی از راه‌های طبقه‌بندی زندان‌ها باشد. به عنوان مثال، فردی که بدهی مالی دارد و باید دین خود را ادا کند، نباید زندگی او با جهان بیرون مختل شود و باید به زندگی پس از گذراندن مجازات توجه شود. به‌طور مشابه، فردی که سه سال در زندان بوده نباید دچار عقب‌افتادگی شود.این دیدگاه به ما یادآوری می‌کند که اهداف مختلفی برای محبوس کردن افراد در زندان وجود دارد، از جمله تنبیه، اصلاح و جبران خسارات. بنابراین، ابتدا باید تکلیف زندان‌ها مشخص شود که هدف از حضور فرد در زندان چیست و چگونه باید با او برخورد کرد.
در همین رابطه، اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضائیه، در پاسخ به خبرنگار فارس گفت: «داشتن موبایل در زندان مجاز نیست. در این خصوص، کمبودهایی در ورودی زندان‌ها وجود دارد؛ دستگاه‌های ایکسرای کافی ندارند و مشکلاتی از این قبیل وجود دارد.» وی افزود: «بنابراین، افراد ممکن است به طرق مختلف موبایل را به زندان وارد کنند. اکنون موبایل‌ها بسیار کوچک شده‌اند و فرد به راحتی می‌تواند آن را پنهان کند.»
جهانگیر در پاسخ به این سوال که چرا شاهد چنین وضعیتی هستیم، اظهار داشت: «بودجه یکی از دلایل است. بسیاری از زندان‌های ما طراحی مناسبی ندارند و اساساً برای زندان ساخته نشده‌اند. برخی زندان‌ها در داخل شهرها و کنار خانه‌های مسکونی قرار دارند و به‌صورت پرتابی و به شیوه‌های مختلف ممکن است دسترسی به زندان وجود داشته باشد.»وی در پایان بیان کرد: «تمام زندان‌ها مانند زندان تهران بزرگ نیستند که کاملاً محصور و قابل بررسی باشند. بسیاری از زندان‌ها در مناطق مسکونی قرار دارند، بنابراین کنترل و نظارت بر این زندان‌ها کار بسیار سختی است.»
