نماینده – به این جملات دقت کنید ؛
– من از این واژه فراجناحی خیلی خوشم میآید چون معتقدم با یک جناح نمیشود کشور را اداره کرد. باید فراجناحی کار کرد چرا که هیچکس حق ندارد نیمی از سرمایه مردم را کنار بگذارد و اتوبوسی بیایند و اتوبوسی بروند…[روحانی ، گفت و گوی ویژه خبری پیش از انتخابات]
– مردم انتظارات و نظرات به حقی دارند و البته دولت به رغم گسترشی که در سراسر کشور دارد و کارهایی که انجام میدهد، نمیتواند بینقص باشد. در این بین رسانهها هستند که با فعالیت خود نظارت مداوم بر نظام و به ویژه دولت دارند.[در دیدار با مدیران مسئول روزنامه ها و رسانه ها پس از انتخابات ]
دکتر حسن روحانی زمانی که نامزد انتخابات ریاست جمهوری یازدهم شد با حضور در صدا و سیما و در برنامه گفت و گوی ویژه خبری در شب ۶ خرداد ماه سال جاری مواضع خود را برای اداره هرچه بهتر کشور در ۴ سال بعد تبیین کرد .
این مواضع و صدها موضع مشابه دیگر که بعد از انتخابات نیز تدوام یافت در خبرگزاری ها ، سایت های خبری و روزنامه ها ثبت و ضبط و همچنین فیلم و صوت آن نیز به حول و قوه الهی همچنان موجود است و کسی را یارای انکار آنها نیست .
شاه بیت سخنان روحانی دفاع از نقد پذیری مسئولان و فرصت دادن به منتقدان بوده ادعایی که امروز نیز علیرغم بستن دهان منتقدان با تهدید به زندان و شلاق و …همچنان با قدرت ابراز می شود.
از روز نخستی که دکتر حسن روحانی ریاست قوه مجریه را عهده دار شده اند تا به امروز شکایت ها از منتقدین به شدت افزایش پیدا کرده است …اگر چه انتقادهای زیادی به دولت احمدی نژاد و در حوزه های فراوان از جمله اقتصادی و سیاسی وارد بوده و کسی منکر آن ها نیست ولی هر چه بود احمدی نژاد تحمل بسیار بسیار بیشتری نسبت به روحانی داشت .
این اغراق نیست و کافی است شما نوشته های روزنامه های ۸ ساله گذشته را در یک بازه زمانی یک هفته ای بررسی کنید …ادعای فوق اثبات خواهد شد.
سخن را کوتاه کنیم …از روز نخست تصدی گری دولت تدبیر و امید مخالفان بی سواد خوانده شدند و بی دین …تهدید شدند و تطمیع …داس ها به هوا رفت و منتقدان از مناصب خود عزل شدند …از دانشگاه ها گرفته تا مدارس و بیمارستان ها …به آبدارچی ها نیز رحم نکردند و چنان جو امنیتی در کشور حاکم کرده اند که امروز دیگر شبانگاهان دهان مردم را می بویند تا خدای نکرده از ژنو سخنی نگفته باشند!
این بود اعتدال و بها دادن به منتقدان؟!
آیا حذف منتقدان از فضای رسانه ای و سیاسی کشور را می توان با ادعایی که در ابتدای این نوشتار آمد همسو دانست ؟!
سونامی شکایت ها از رسانه ها در روزهای اخیر به شدت افزایش یافته است .
– شکایت از روزنامه وطن امروز و نویسنده آن به دلیل قلم زدن در حوزه توافقنامه ژنو
-شکایت از سایت خبری جهان نیوز
و دهها نمونه مشابهی که به دادسرا احضار شده اند .
این در حالی است که رئیس جمهور محترم با زبانی گزنده و نه چندان مودبانه منتقدان هسته ای را بی سواد خوانده و در عین حال از دانشگاهیان خواسته بودند به این حوزه ورود کنند و حال یک استاد دانشگاه چگونه می تواند با این فضای امنیتی که مختصر نقدی را با چماق و تکفیر پاسخ می دهند جرات کند و پای به میدان بگذارد ؟!
این همه را ننوشتیم که تناقضات را افشا کنیم که این ها همه از واضحات است کل سخن اینجا است که به قول عوام این دولت باید تابلوی مغازه خود را عوض کند …آن چیزی که در این مغازه عرضه می شود با آن چه که گفته شده و با آن رای کسب شده است تفاوت از زمین تا آسمان دارد و بهتر است مردم را نفریبند و با همان چشمی که زخم می زنند مرهم نفروشند !
