چند نکته ضروری درباره آب‌های آلوده

وقتي در مورد آب‌هاي بطري شده توضيح داده مي‌شود خيلي‌ها مي‌گويند آب‌هاي آشاميدني هم املاح دارند. اما در واقع براي سلامتي بدن بهترين آب آن است كه بازده املاح مفيدتري داشته باشد.

به گزارش نماینده ؛ این روزها بار دیگر شایعاتی درباره آلودگی انواع آب‌های معدنی دهان به دهان می‌چرخد. موضوعی که مردم را نگران می‌کند. در حالی‌که اکثر آب‌های بطری که در بازار ایران ارائه می‌شوند واقعا سالم هستند. تنها تفاوت آب آشامیدنی و معدنی فقط در نوع املاح است به همین دلیل نمی‌توان گفت که آب آشامیدنی سالم‌تر است یا آب بطری.از نظر من یک آب مفید برای بدن و باکیفیت آبی است که منبع خوب داشته باشد و بهترین پروسه و تکنولوژی برای تولید آن استفاده شود و بهترین بسته‌بندی و حمل‌ونقل را داشته باشد. این استانداردی است که برای ما تعریف می‌کنند.

وقتی در مورد آب‌های بطری شده توضیح داده می‌شود خیلی‌ها می‌گویند آب‌های آشامیدنی هم املاح دارند. اما در واقع برای سلامتی بدن بهترین آب آن است که بازده املاح مفیدتری داشته باشد. در کشور ما و همه دنیا به یکباره چیزی را بزرگ می‌کنند و همه روی آن متمرکز می‌شوند. در ایتالیا نیترات برای مردم اهمیت ندارد و همه روی سدیم آب‌ها تمرکز کرده‌اند و اعتقاد دارند که خوردن آن در خانم‌ها سلولیت ایجاد می‌کند.

در کشور ما یک زمانی نیترات پررنگ شد. واقعیت این است که بر اساس استاندارد ایران میزان نیترات باید زیر ۵۰‌میلی‌گرم در روز باشد. نیترات همه آب‌های بطری شده که در بازار ایران وجود دارند زیر ۱۰ میلی‌گرم است و سالم هستند. حتی آب تهران هم با وجود آنکه نیترات بیشتری از آب بطری شده دارد ولی سالم است. من توصیه‌ام به افرادی که اطلاعات کافی در این حوزه ندارند این است که هیچ وقت با سلامت جامعه و چیزی که به این وسعت است و اهمیت زیادی دارد بازی نکنند. چون هم‌‌اکنون میزان نیترات هم آب شهر و هم آب‌های بطری شده زیر ۵۰ میلی‌گرم است.

آب تهران آب آلوده‌ای نیست ولی این واقعیت در همه جای دنیا وجود دارد که با افزایش جمعیت مشکلاتی به وجود می‌آید. یکی از مشکلاتی که در این بحث وجود دارد این است که برخی لوله‌های آبرسانی که زیرزمین هستند قدیمی هستند و آب را دچار مشکل می‌کنند که گاهی آب بوی کلر می‌دهد یا قطع و وصل آب زرد رنگ می‌شود. این مسئله تمام کلانشهرهاست. بنابراین خبرهایی که درباره آلودگی آب‌ها وجود دارد نباید باعث این شود که مردم آب نخورند.

همکاری‌هایی که با وزارت بهداشت و درمان، دانشگاه شهید بهشتی، انستیتو تغذیه،حمایت ما از روز جهانی کلیه و…داشته‌ایم نشان می‌دهد که مردم ایران آب کمتری نسبت به استاندارد جهانی می‌نوشند. بنابراین اولین توصیه ما برای سلامتی و عملکرد بهتر بدن این است که مردم آب بنوشند. متاسفانه هنوز در ایران بازار آب‌های بطری توسعه پیدا نکرده است. ولی در نوشابه‌ها مصرف مردم طی سال‌های اخیر ۲برابر و آبمیوه‌ها ۵ /۱ برابر شده است. همچنین میزان آب مصرفی در ایران نسبت به کشورهای دیگر هم کم است. اگر بخواهیم با ترکیه که از نظر فرهنگ و جغرافیا به ایران شباهت دارد مقایسه کنیم، مصرف آب بطری آنها حدود ۸۰ لیتر برای هر نفر و برای ایرانی‌ها ۱۲ لیتر در سال است.

طبق تحقیقات دانشگاه شهید بهشتی؛ شهروندان تهرانی روزانه حدود ۲ لیتر مایعات (چای، نوشابه، قهوه، دوغ و…) مصرف می‌کنند و فقط ۹۰۰ سی سی آن آب است که بیشتر آن هم آب شهری است. برای همین توصیه ما این است که اگر حتی به زور هم که شده آب بخورند زیرا خوردن آب یک عادت است.ما در کمپین «شادابی مثل آب خوردن» نوشته‌ایم که مردم بیایند و شاد بودن را با خوردن آب بیشتر تجربه کنند. ما به همه پیشنهاد کردیم برای دو هفته دو لیتر آب بخورند و تفاوت آن را در تمام کارایی بدن، حس و حالی که می‌دهد و با انرژی بودن کاملا احساس بکنند.

در تحقیقات قابل استنادی که شرکت فرانسوی «دنان» داشته، اثرات کم نوشیدن آب بر بدن نشان داده شده است که برای خانم‌ها و آقایان متفاوت است. مثلا در خانم‌ها مصرف کم آب اثر بیشتری دارد. از عوارض آن کاهش توانایی، هوشیاری بصری، تمرکز و افزایش خستگی مفرط و عصبانیت است. در گذشته وقتی کسی عصبانی می‌شد می‌گفتند: حالا یک لیوان آب بخور. حرف‌های قدیمی یک چیزی داشته است. آدم‌ها تا چیزی را به چشم خود نبینند یا برایشان اتفاق نیفتد، باورش نمی‌کنند.

در این تحقیقات دنان وقتی با دکتر آرمسترانگ مصاحبه کرده‌اند او گفته است که مردم اگر بیشتر آب بخورند فعالیت بدنشان بیشتر می‌شود. زیرا کلیه‌ها بیشتر فعالیت می‌کنند و پاکسازی بدن بیشتر صورت می‌گیرد و بیشتر تشنه می‌شوند. البته در ایران یک باور غلطی هم که وجود دارد این است که آنها تا تشنه نشوند آب نمی‌خورند. این خیلی خطرناک است. چون سیستم بدن طوری است که وقتی احساس تشنگی می‌کنید یعنی بدن به شدت بی‌آب است. تشنگی یک هشدار است که خداوند در بدن گذاشته است. بی‌آبی اثرات منفی دارد. نارسایی و سنگ کلیه یکی از آن اثرات است.

همه ما باید قبل از اینکه احساس تشنگی بکنیم آن را رفع کنیم. طبق تحقیقات پزشکی یک انسان با وزن متوسط ۷۰ و با قد و فعالیت متوسط روزانه دو لیتر آب (از طریق ادرار، تعرق و تنفس) از دست می‌دهد. توصیه ما این است که برای جبران آب از دست رفته بدن ۸ لیوان یا ۲ لیتر آب خورده شود. اگر هوا گرم‌تر باشد یا فرد فعالیت بیشتری داشته باشد مسلما آب بیشتری از دست می‌دهد. توصیه دیگر ما این است که سعی کنند بهترین آب را برای بدن انتخاب کنند. بهترین آب آبی است که از یک منبع خوب تهیه می‌شود و بهترین پروسه روی آن انجام شده و به بهترین نحو دست مصرف‌کننده‌ رسیده باشد.توصیه دیگر من این است که همیشه مردم بهتر است از برندهای معتبر استفاده کنند. زیرا می‌توان مطمئن بود که یک برند هیچ وقت اعتبار خود را زیرسوال نمی‌برد همچنین دولت و استاندارد اجازه تقلبی بودن به آن نمی‌دهد.

مارک‌های معتبر علاوه بر آنکه زیر ذره‌بین هستند، خود نیز نسبت به مواد و کیفیت وسواس بیشتری به خرج می‌دهند. وقتی یک برند را انتخاب می‌کنید باید به سابقه آن، مواردی که روی آن درج شده و مراجعه به سایت آن توجه کنید.

ضمن آنکه به ظاهر کالا نیز توجه کنند. ظاهر بطری باید سالم باشد و به بسته‌بندی و نگهداری آن توجه کنند. زیرا از ظاهر و بسته‌بندی تولید می‌توان فهمید که یک تولیدکننده چقدر به کالای تولیدی خود اهمیت می‌دهد. متاسفانه به دلیل نوع تجارت کشور ما که سوپرمارکت‌های محلی است و مانند کشورهای پیشرفته فروشگاه‌های بزرگ و زنجیره‌ای نیست، این بطری‌ها پشت شیشه چیده می‌شود. یکی دیگر از چیزهایی که بطری را دچار تغییر و تحول می‌کند این است که یخ زده باشد زیرا تغییرات شیمیایی در آن به وجود می‌آورد. ما خیلی سعی کردیم سوپرمارکت‌ها را آموزش بدهیم. اما به دلیل کمبود جا و حجیم بودن آب‌های بطری شده به موفقیت چشمگیری دست پیدا نکردیم. به همین دلیل و وسواس بسیار راه‌حل دیگری برای آن پیدا و محصول را با بطری‌های رنگی به بازار عرضه کردیم.

با اینکه هزینه بالایی برای شرکت دارد اما رنگی بودن بطری‌ها یک لایه محافظ می‌شود.یکی از سالم‌ترین نوع بسته‌بندی مایعات در دنیا پتی است که با ظرف‌های پلاستیکی کاملا متفاوت است زیرا پت خودش ضرری برای بدن ندارد ولی مثل هر مواد خوراکی دیگر باید از آن درست نگهداری شود.

شعاری داریم که محصول ما ماده غذایی است و به عنوان بسته‌بندی به آن نگاه نمی‌کنیم.

اما در کل اگر این بطری‌ها در تابستان یا فصل‌های دیگر گرم شوند مهم نیست اما نباید زیر تابش مستقیم نور آفتاب باشند. برای خنک شدن آنها را می‌توان در یخچال نگهداری کرد اما نباید یخ بزنند. یکی دیگر از سوال‌هایی که به تازگی بسیار با آن روبه‌رو می‌شویم این است که «مگر می‌شود یک محصول یک‌سال تاریخ مصرف داشته باشد بدون آنکه مواد نگهدارنده داشته باشد؟» همیشه مواد نگهدارنده مصرف‌کننده‌‌ها را اذیت کرده است. اما هیچ کدام از آب‌های معدنی بطری شده حاوی مواد نگهدارنده نیستند. به دلیل اینکه تمام این آب‌ها میکروب‌زدایی شده است. چون میکروبی در آن وجود ندارد بنابراین محصول خراب نمی‌شود. به شرطی که درست نگهداری شود. آب بسیار ماده حساسی است. با کوچک‌ترین تغییرات آب سریع بو می‌گیرد.

خدا را شکر می‌کنیم که هم آب‌های آشامیدنی شهری و هم آب‌های شرکت‌های معتبر ایرانی سالم هستند و مردم نباید به دلیل یک اتفاق حاشیه‌ای یا خبرسازی‌های غیرکارشناسی، از آشامیدن این نعمت بزرگ الهی خودشان را محروم کنند.