نماینده: از اولین روزهای پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری، گروه ها و جریان های تندرو و افراطی اصلاح طلب دست به کار شدند تا با آوردن فشار بر وی، او را مجبور کنند تا در قبال حصر سران فتنه موضع گیری کند.
به گزارش نماینده، اما روحانی که باهوش تر از این حرف ها بوده تا به حال به چنین کاری تن نداده است. روحانی حتی در مصاحبه چند روز پیش خود با فرید زکریا، در پاسخ به سوال وی مبنی بر وضعیت دو تن از کاندیداهای انتخابات ایران در سال ۸۸ که در حصر خانگی هستند و اینکه امکان آزادی آنان وجود دارد، یا خیر؟، با انحراف این سوال به یک موضوع کلی تر گفت: هیچ کس برای همیشه در زندان و حصر نمیماند. معتقدم شرایطی که امروز در ایران بوجود آمده به گونهای است که در آن ملت صلح، نزدیکی بیشتر و عدم وجود شکاف در جامعه را میخواهند و بنده فکر میکنم شرایط ماههای آینده ایران به مراتب از آنچه که در گذشته بوده بهتر خواهد بود وصلح، برادری، اخوت و همزیستی بهتر از گذشته رادر ایران شاهد باشیم و من به آن روز امیدوارم.
اما رصد حرکات اصلاح طلبان در ماه های گذشته حاکی از این موضوع است که آنان تصمیم دارند مطالبه از روحانی در مورد سران فتنه را همچنان در دستور کار قرار دهند تا از این طریق بتوانند با فشار رسانه ای، هزینه عدم پاسخگویی روحانی به آن را افزایش دهند.
بر همین اساس، یکی از اقداماتی که در دستور کار اتاق فکر اصلاح طلبان قرار گرفته، نامه نگاری افراد و گروه های مختلف اصلاح طلب با روحانی پیرامون این موضوع است. بدین ترتیب که هر از چند گاهی، تعدادی از اصلاح طلبان به صورت شخصی یا به نمایندگی از تشکل خاصی، به روحانی نامه نوشته و با تمجید و تحسین وی، موضوع رفع حصر سران فتنه را مطرح می کنند.
در جدیدترین این نامه نگاری ها، یکی دو روز پیش، جمعی از اعضای هیات موسس و شورای مرکزی حزب اعتماد ملی که ریاست آن بر عهده یکی از اضلاع اصلی فتنه ۸۸ (یعنی مهدی کروبی) است به آقای رئیس جمهور نامه نوشته و در آن خواهان آزادی سران فتنه شدند.
در بخشی از این نامه چنین آمده است:
«نیک می دانید که درخواست پایان حصر و آزادی ایشان به عنوان یکی از مطالبات ملی شهروندان تلقی می شود که در هر فرصتی که حضرتعالی امکان ارتباط مستقیم با جامعه را پیدا می کنید، یک صدا آن را فریاد می زنند، حتی خوب یه یاد دارید که مهم ترین شعار فعالان ستاد های انتخاباتی حضرتعالی که در محل سالن اجلاس سران برگزار شد همین بود. حال بی توجهی به این مساله در سخن و رفتار برخی از مسوولان دولت می تواند مهم ترین ویژگی دولت امید را با پرسشی معنا دار مواجه کند.»
این در حالی است که به گواهی اسناد و شواهد متقن و مستدل، جرم موسوی و کروبی غیرقابل انکار است و بهتر از هر کسی نیز اصلاح طلبان و حامیان آنان بر این مسأله آگاهی دارند. بزرگ ترین جرم سران فتنه آن بود که نظام را به موضوعی متهم کردند که حتی برای اثبات آن عاجز از آوردن حتی یک برگ سند بودند.
به این موضوع، عباس کدخدایی، چند روز پیش در برنامه شناسنامه نیز اشاره کرده بود. او در این باره گفت: در جلساتی که در آن زمان با نمایندگان کاندیداها داشتیم، دوستان در آن زمان خواهان ابطال انتخابات و برگزاری مجدد انتخابات بدون حضور آقای احمدی نژاد بودند. سال ۸۸ مشکل ما این بود که گزارش مشخص و معینی به ما داده نشده بود و گزارشاتی نظیر این که در فلان شعبه یک ساعت زودتر بسته شده و… ارسال شده بود که در همه انتخابات ها معمول است و اگر لازم باشد همان موقع برخورد می کنیم.
روز شنبه که این اتفاقات افتاد از دوستان خواستیم اسناد و مدارک خود را ارائه کنند اما اسناد و مدارکی به دست ما نرسید و فقط گزارش هایی جزئی ارائه شد که معمولاً در همه انتخابات ها اتفاق می افتد. وقتی ما مساله را پیگیری کردیم و از نامزدها به صورت کتبی خواستیم که بیایند و توضیح دهند که شرایط به چه صورت است، نامزدها نمایندگانی از سمت خودشان معرفی کردند. محتشمی پور، علی اوسط هاشمی و کرباسچی و دانش جعفری کسانی بودند که از طرف نامزدها معرفی شدند و در شورای نگهبان جلساتی با آن ها برگزار کردیم. (آقای احمدی نژاد هم به دلیل اینکه اعتراضی نداشت نماینده ای معرفی نکرد) در همان جلسه اول که ما پرسیدیم خواسته شما چیست؟ گفتند ابطال انتخابات. ما هم گفتیم ابطال انتخابات که امکانپذیر نیست. شما باید صحبتی کنید و مدرکی ارائه کنید که مستند باشد. گفتند نه ما شورای نگهبان را هم قبول نداریم! خب شما شورای نگهبان را که قبول ندارید، خواستار ابطال انتخابات هم که هستید، اینطور که سنگ روی سنگ بند نمی شود، شورای نگهبان همان شورای نگهبانی است که صلاحیت این نامزدها را تایید کرده است. چطور در زمان تایید نامزدها شورای نگهبان مورد تایید بود و الان که زمان بررسی صحت انتخابات است می گویید نه؟!
شنبه بعد ما از نامزدها درخواست کردیم به صورت شخصی در جلسه عمومی شورای نگهبان حاضر شوند و مسائل مورد نظر خود را بیان کنند. اما از بین نامزدها فقط آقای رضایی به شورای نگهبان آمد و مطالب خود را بیان کردند و دو نامزد دیگر در شورای نگهبان حاضر نشدند.
