خصوصیات روز قیامت

روایات فراوانی از ائمه معصومین علیهم السلام در رابطه با شناخت قیامت و انذار مردم نسبت به آن در دست است.

به گزارش «نماینده» روایات فراوانی از ائمه معصومین علیهم السلام در رابطه با شناخت قیامت و انذار مردم نسبت به آن در دست است که مرور برخی از آنها خالی از لطف نیست:

 

الإمامُ زینُ العابدینَ علیه‏السلام:

مِن مَواعِظِهِ: اِعلَمْ یَابنَ آدَمَ أنَّ مِن وَراءِ هذا أعظَمَ وأفظَعَ وأوجَعَ لِلقُلوبِ یَومَ القِیامَهِ ، ذلکَ یَومٌ مَجموعٌ لَهُ النّاسُ وذلکَ یَومٌ مَشهودٌ ، یَجمَعُ اللّه‏ُ فیهِ‏الأوَّلینَ والآخِرینَ .

امام سجّاد علیه‏السلام :

بدان اى پسر آدم، که در پس امروز روزى بزرگتر و ترسناکتر و درد آورتر براى دلهاست و آن روز قیامت است. در آن روز مردم گرد آورده مى‏شوند و در آن روز همگان حاضر مى‏شوند. در آن روز خداوند اولین و آخرین خلایق را جمع مى‏کند .

الکافی: ۸ / ۷۳ / ۲۹ منتخب میزان الحکمه : ۴۱۲

 

امیر المؤمنین علیٌّ علیه‏السلام :

اِسمَعْ یاذَا الغَفلَهِ والتَّصریفِ مِن ذی الوَعظِ والتَّعریفِ ، جُعِلَ یَومُ الحَشرِ یَومَ العَرضِ والسُّؤالِ والحِباءِ والنَّکالِ ، یَومَ تُقلَبُ إلَیهِ أعمالُ الأنامِ ، وتُحصى فیهِ جَمیعُ الآثامِ ، یَومَ تَذوبُ مِنَ النُّفوسِ أحداقُ عُیونِها ، وتَضَعُ الحَوامِلُ ما فی بُطونِها .

امام على علیه‏السلام :

اى بى‏خبر گمراه! بشنو از اندرزگوى راهنما، روز رستاخیز، روز عرضه اعمال و بازخواست و پاداش و کیفر قرار داده شده‏است، روزى که کارهاى مردم به آن جا برگردانده مى‏شود و همه گناهان شماره مى‏گردد، روزى که حلقه چشمها گداخته مى‏شود و آبستنها آنچه در شکم دارند، فرو مى‏نهند .

أمالی الطوسی : ۶۵۳ / ۱۳۵۳ منتخب میزان الحکمه : ۴۱۴

 

امیر المؤمنین علیٌّ علیه‏السلام :

وذلکَ یَومُ یَجمَعُ اللّه‏ُ فیهِ الأوَّلینَ والآخِرینَ لِنِقاشِ الحِسابِ وجَزاءِ الأعمالِ ، خُضوعا قِیاما ،قَد ألجَمَهُمُ العَرَقُ ، ورَجَفَت بهِمُ الأرضُ ، فَأحسَنُهُم حالاً مَن وَجَدَ لِقَدَمَیهِ مَوضِعا ، ولِنَفَسِهِ مُتَّسَعا !

امام على علیه‏السلام :

روز قیامت روزى است که خداوند همگان را، از اولین نفر تا آخرین نفر، براى رسیدگى به حسابشان و جزاى اعمالشان گرد مى‏آورد، در حالى که به سر به زیر و خاضع ایستاده‏اند و عرق از سر و رویشان مى‏ریزد و زمین آنها را مى‏لرزاند. (در آن روز) نیکو حالترین مردم کسى است که جاى پایى بیابد و براى خود جایى پیدا کند .

نهج البلاغه: الخطبه ۱۰۲ منتخب میزان الحکمه : ۴۱۴