به گزارش «نماینده» ، راهآهن در روزی به پرسپولیس میبازد که صدرنشینی این تیم را بعد از ۱۱۰ هفته باعث میشود و البته این باخت برای مدیریت راهآهن چندان مهم نیست، چرا که آنها به باخت عادت کردهاند و هم اینکه زنجانی بابت صدرنشینی رفقایش خوشحال هم میشود، چرا که او خریدار پرسپولیس است و خریدن تیم صدرنشین در روزهای خوشنشینی جذابتر از این است که تیم بحران زده سال قبل را بخرد اما معلوم نیست که چرا کسی از غش کردن زنجانی به سمت دایی و پرسپولیس صحبتی نمیکند و این باخت راهآهن برای کسی جذاب و جالب و قابل پیگیری نیست؟
در هیچ جای دنیا رسم و معمول نیست که صاحب یک تیم (راهآهن) در همان فصل در حال برگزاری لیگ، از خرید یک تیم دیگر (پرسپولیس) صحبت کند و عجیبتر اینکه مدیرعامل تیم روبرو (رویانیان) این خبر را رسما و ۲۴ ساعت بعد از برد تیمش (پرسپولیس مقابل راهآهن) اعلام کند.
این یک تخلف آشکار دیگر در فوتبال ایران است ولی در فوتبالی که هر اتفاقی در آن ممکن است اینگونه باختن و خریدن تیم برنده و صدرنشین لیگ، حتی یک افتخار هم محسوب میشود. ولی اگر این ماجرا در هر جای دیگری رخ میداد، تبعات قابل پیگیری را از سوی فیفا داشت. مسلما اینجا باید دایی از اتقاقات صحبت کند اما او سکوت میکند و به جای او رویانیان از آمدن زنجانی حرف میزند.
همانطور که زنجانی در جریان اتفاقات اخیر داوری و دعواهای دایی- دهقان- کریمی و سالار کیا و اکبری سکوت کرده است و حتی یک کلمه هم صحبت نمیکند، شاید برای او بود و نبود راهآهن تفاوت چندانی ندارد و او دنبال خرید باشگاه بزرگتری است و اینکه برای رضایت دایی حاضر نیست ماجراهای راهآهن را کالبد شکافی کند.
از طرف دیگر رویانیان هم به خوبی میداند که دوره مدیریتی او به انتها نزدیک میشود و تنها راه برای ماندن و خرج کردنهای بیشتر این است که حمایت از زنجانی را پررنگتر از قبل نشان بدهد و برای این انتقال خوشحال باشد.
به همین دلیل خبر میدهد که مالک تیم بازنده هفته هم یکی از خریداران پرسپولیس است و درخواست خود را به وزارت ورزش هم داده است.
زنجانی هم از مدتها قبل برای به دست گرفتن پرسپولیس برنامههای خودش را ترتیب داده بود، ابتدا خرید باشگاه راهآهن، آوردن دایی به این تیم و بعد از مدتی هم فرستادن دایی به پرسپولیس تا در فرصت مناسب خودش هم برای کوچ به پرسپولیس آماده شود، شاید او فکر میکرد این اتفافات خیلی زودتر و در انتهای کار دولت قبلی عملی میشود، همانطور که رویانیان تلاش بسیار زیادی کرد تا بتواند با راهکارهای خود پرسپولیس را به بخش خصوصی بکشاند و بعد از آن هم با مطرح کردن زنجانی، دوست خود را بهعنوان مالک ببیند و خودش هم بهعنوان مدیرعامل روی صندلی لرزان این روزها، جا خوش کند اما این پروژه به تاخیر افتاد تا اینکه از بد حادثه اتفاقات پشت سر هم ردیف شد: باخت دوباره راهآهن، صدرنشینی پرسپولیس و حمایت رویانیان از زنجانی برای خرید پرسپولیس.
آیا این هم مصداقی از واژه «غش کردن» در ادبیات فوتبالی امروز ما تلقی نمیشود؟ آیا تمام این اتفاقات از بد حادثه کنار هم و طی ۴۸ ساعت ردیف شد؟
حالا باید منتظر ماند و دید که وزارت ورزش چگونه میخواهد تیم بزرگ پرسپولیس را به خریداری بسپارد که برای باخت تیم اصلی خودش (راهآهن) ناراحت نمیشود و مدیرعامل تیم رقیب برای او کوچه را چراغانی میکند.
