نامه تند پسر شهید همت به نعیمه اشراقی

فرزند شهید همت در نامه ای نوشت: اگر عده زيادی نادان و نفهم از شدت سرخوشی و حماقت با همه چيز شوخی دارند، دست روزگار اين‌گونه نيست؛ وقتش كه برسد آنچنان ضربه‌ای میزند كه نفهمند از كجا خوردند.

مصطفی همتبه گزارش «نماینده» انتشار جوکی از نعیمه اشراقی در قالب یک کامنت که حاوی توهین به امام (ره) و خانواده شهدا بود با واکنش تند فرزند شهید همت مواجه شد.

 

مصطفی همت پسر شهید همت در واکنش به انتشار این جوک منتسب به نعیمه اشراقی نامه ای انتقادی به وی نوشت که متن آن به همراه پاسخ نعیمه اشراقی در ایکنا منتشر شده است:

 

خانم نعیمه اشراقی دهان باز کرده و دُرفشانی نمودند. چند نکته در مورد گفته‌های ایشان به نظرم رسید که بد ندیدم اینجا بگویم، شاید به گوش اطرافیان ایشان رسید؛ بهتر است اطرافیان ایشان تذکری به ایشان بدهند تا شاید کمی در گفتارشان تغییر صورت گرفته و این حداقل را درک کنند که هر حرفی را نباید زد و حداقل در هر جایی نباید هر حرفی را گفت.

 

اولین چیزی که با مطلب زشت ایشان به ذهن می‌رسد، این است که وقتی بچه‌های این مملکت در زیر گلوله و بمب و خمپاره تکه‌ تکه می‌شدند، رهبری که خیلی از آن فرزندان ایران به فرمان او راهی جبهه شده بودند، داشته در مورد ایشان و خانواده آن سربازان، شوخی‌های زشت می‌کرده! این چیزی‌ است که مطلب اشراقی به هر ذهنی تزریق می‌کند. آیا چنین کاری تیشه‌ زدن به ریشه افکار و شخصیت امام خمینی نیست؟ ایشان نمی‌فهمد با چنان مطلبی تا چه حد وحشتناک، بنیانگذار جمهوری اسلامی را زیر سؤال برده و خوار و کوچک کرده؟

 

در هر صورت یا واقعاً امام خمینی چنان گفتار و تفکر و برخوردی داشته (که هر جوری نگاه می‌کنم با عقل جور در نمی‌آید) یا خانم اشراقی دروغ می‌گوید و این هم باز باید تذکری باشد به بیت امام و اطرافیان خانم اشراقی که جلوی دُرفشانی‌های گاه و بی‌گاه ایشان را بگیرند.

 

اگر واقعاً چنان شوخی بی‌شرمانه‌ای در آن ایام در جامعه شایع بوده، تنها باید گفت شرم بر سازندگان و شرم بر رواج‌ دهنده‌های چنان شوخی بی‌شرمانه‌ای. افرادی که آن‌قدر بی‌شعور و نفهمند که این را درک نمی‌کنند که با این ظلم‌ها به خانواده‌های سربازان جنگ‌شان، فقط باعث می‌شوند در جنگ بعدی کسی برایشان نجنگد و خواهر و مادر و دختر و باقی زنان فامیل و آشنای‌شان مثل سده‌های گذشته در زیر دست و پای سربازان دشمنان شرقی و غربی قرار بگیرد (اتفاقی که در ابتدای حمله صدام به ایران، در سوسنگرد و هویزه افتاد و سربازان صدام بطور گسترده به زنان و دختران آن دیار تجاوز کردند …) و کشورشان دوباره تجزیه شود و از این هم کوچک‌تر گردد …؛ اتفاقی که در زمان شاه‌های فاسد و جنایتکار و بی‌کفایت قاجار رخ داد 

 

اگر عده زیادی نادان و نفهم از شدت سرخوشی و حماقت با همه چیز شوخی دارند، دست روزگار این‌گونه نیست؛ وقتش که برسد آنچنان ضربه‌ای می‌زنند که نفهمند از کجا خوردند 

 

این‌گونه افراد را که می‌بینم حس می‌کنم در جنگ گذشته کلاه گشادی بر سر خانواده‌های کشته‌های جنگ و کل رزمنده‌ها گذاشته شده. رزمنده‌ها در جبهه جنگ و زیر رگبار گلوله و بمب و خمپاره بودند و خانواده‌های‌شان در سخت‌ترین شرایط زندگی می‌کردند (و این سختی بعد از شهادت و جانباز شدن رزمنده‌ها ادامه یافت و گاهی بیشتر هم شد.) و آن‌وقت این خانم که در خوشی تمام به سر می‌برده و سایر افراد مشابهش، چنان تفکر و شخصیتی داشته و دارند و تمام‌شان هم به خودشان افتخار می‌کنند … حکومت هم که برخورد مشابهی با خانواده‌های سربازان جنگ دارد و در تبلیغاتش خود را مدیون آنها نشان می‌دهد و از کشته‌ها و مجروحین جنگی برای خودش مشروعیت درست می‌کند، اما در برخورد با خانواده‌ها چیز دیگری را نشان می‌دهد 

 

پی‌نوشت: فقط و فقط بخاطر احترامی که برای امام خمینی قائلم از چنین ادبیاتی استفاده کردم و گرنه در برابر شخصی که چنان توهینی به خانواده‌های شهدا کرده، الفاظ درخور شأنش را به کار می‌بردم و البته این نگه‌داشتن حرمت، همیشگی نخواهد بود. اگر اطرافیان ایشان تصحیحی در گفتارش صورت ندهند، چاره‌ای جز شکستن حریم‌ها باقی نمی‌ماند.

 

نامه اشراقی به فرزند شهید همت

در همین راستا، نعیمه اشراقی در نامه‌ای به عذرخواهی از خانواده‌های معظم شهدا پرداخت که متن آن به این شرح است:

 

باسمه تعالی

برادرم

جناب آقای همت

نامه جناب عالی را درباره مطلبی موهن و غلط خواندم. تنها می‌توانم در این مورد سر تعظیم در مقابل شما و خانواده‌های عزیز شاهد فرود بیاورم. شهیدان و خانواده‌های عزیز ایشان بر تارک انسانیت جای دارند و نابخردی کسی نمی‌تواند پیوند آسمانی آنها با امام‌شان را قطع کند. تو و هزاران زن و مرد بزرگی که امثال من در آرامش ناشی از سختی‌های ایشان زندگی می‌کنیم با ارزش‌تر از آن هستید که نوشته‌ای غلط و بی‌ارزش از ارزش آنها بکاهد. همه باید بدانیم امام جز در تار و پود اسلام و ارزش‌های آن – از نماز و روزه گرفته تا حجاب و پاکدامنی- و جز در پیوند با یاران فداکارش معنی نمی‌شود. مگر می‌توان امام را در خاطر مجسم کرد و جلوه زیبای امر به معروف و نهی از منکر را در او مشاهده نکرد؟

 

مگر می‌توان احترام بی‌حد و حصر امام به شهیدان و خانواده‌های آنها را با ذکر کلماتی موهن و بی‌ارزش از یاد برد؟ همین جا لازم می‌دانم به صراحت تمام انتساب آنچه در فضای مجازی به امام و از قول من منتشر شده را تکذیب کنم و از خداوند برای جاعلینی که این گونه با احساسات پاک مردم بازی می‌کنند طلب هدایت نمایم. از این پس با توجه به دستبرد‌های چند گانه به صفحه شخصی‌ام، این صفحه را مسدود می‌کنم و عاجزانه از خداوند متعال علو درجات امام و شهدای عزیز را مسئلت نموده و برای خانواده‌های آنان آرزوی سلامت و بهروزی دارم.

 

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید

گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

 

نعیمه اشراقی