به گزارش «نماینده» در جلسات ابتدایی مجلس خبرگان که آیت الله طالقانی نیز به عنوان عضو در آن شرکت می کردند، در چند جلسه ایشان به جای نشستن بر روی صندلی بر روی زمین می نشست.
این اقدام مورد سوءاستفاده برخی از بدخواهان قرار گرفت تا ایشان را در برابر موضوعات مطرح شده پیرامون موضوع ولایت فقیه در قانون اساسی قرار دهند اما این اقدام طالقانی تنها به نوع نگاه وی به مسجد مداری و رعایت سادگی در برگزاری جلسات بود.
طالقانی خواستار تشکیل مجلس خبرگان در مسجد بود و با استناد به مجلس مسلمانان در صدر اسلام که به شکل دایره روی زمین نشسته و مجلس آنها صدر و ذیل نداشت، تا جایی که نمایندگان قبایل و کشورهای خارجی رسول خدا را چون هیچ گونه امتیازی در جایگاه و لباس از دیگران نداشت نمی شناختند، خود نیز به پیروی از این سنت در اولین جلسه ی افتتاحیه مجلس خبرگان (۲۸ مرداد ۱۳۵۸) هنگامی که با کمی تاخیر وارد مجلس شد در میان تعجب حاضرین به جای نشستن بر روی صندلی های مجلس بر روی زمین نشست و چند نفر از نمایندگان نیز به نشانه احترام با ترک صندلی هایشان روی زمین کنار وی نشستند.
در فاصله تنفس جلسه اول و دوم بسیاری از نمایندگان و علما و روحانیون عضو مجلس دورادور طالقانی روی زمین نشسته و به بحث پرداختند. در این حین وقتی آیت الله بهشتی از ایشان خواستند که در صورت امکان برای جلوگیری از سوء تعبیر طبق آیین نامه بر جایگاه خود بنشینند، طالقانی در جواب گفت:
«قبلا به من گفتند که این کار خلاف آیین نامه است و من جواب دادم که جریمه آن را هر چه هست، می دهم. من دوست داشتم به جای این کاخ در مسجد جلسات را برگزار می کردیم … می گوییم مسجد جای همه گونه جلسات بحث و بررسی و تصمیم گیری های سیاسی و نظامی است اما خودمان رعایت نمی کنیم.»
هرچند که طالقانی تا زمانی که در قید حیات بود از چهارده جلسه ی مجلس تنها در پنج جلسه به طور کامل شرکت کرد و در سه جلسه نیز با تاخیر حاضر شد و در اکثر ساعات حضور نیز بیشتر در حال تفکر و سکوت و نگرانی بر روی زمین می نشست، با این وجود تاثیر و سهم طالقانی در بررسی قانون اساسی جمهوری اسلامی در تاریخ انقلاب اسلامی و در همین ساعاتی که حضور داشت، فراموش نشدنی و ماندگار است.
