کناره گیری عارف، بوی تدلیس میداد

به گزارش «نماینده» به نقل از مهر، عماد افروغ نماینده اسبق مردم تهران در مجلس شورای اسلامی که طی سال های متمادی نظام سیاسی و اجتماعی کشور را زیر ذره بین نقد خود داشته است طی مصاحبه ای به بیان نقطه نظرات خود درباره انتخابات ریاست جمهوری، نحوه برخورد با اصحاب فتنه، روحیه غالب بر کابینه یازدهم و … پرداخته است.

باید دادگاه تشکیل شود

ما یک برخورد همه جانبه، حقوقی و قضایی روشن و تعریف شده با فتنه ۸۸ نکردیم. باید توجه داشته باشیم کسی که به گونه ای متهم در فتنه ۸۸ است، بایستی با اسناد محکمه پسند تکلیفش در محکمه قضایی روشن شود.

فتنه استخوان لای زخم است

فتنه مانند استخوان لای زخم است و به راحتی فراموش شدنی نیست و به دلیل ابعاد مختلفی که دارد نمی توانیم رهایش کنیم. این موضوع وقتی فیصله پیدا می کند که احکام قضایی صادر شود تا اگر از حافظه ها پاک نمی شود، حداقل تلطیف شود. تا زمانی که با فتنه باری به هر جهت برخورد شود، ما نمی توانیم به فتنه کار نداشته باشیم.

بخش آموزشی- فرهنگی کابینه بوی سیاست می داد

بخش آموزشی و فرهنگی کابینه در کل صبغه سیاسی پر رنگی داشت و بوی سیاست می داد. بنده کماکان معتقدم صبغه سیاسی-امنیتی این کابینه پررنگ است.

نفی تقلب به صورت علنی و آشکار در جلسه بررسی رای اعتماد تازگی داشت

شاهد بودیم که بحث تقلب را نفی می کردند یعنی می پذیرفتند که تقلبی صورت نگرفته است که طرح علنی و آشکار آن تازگی داشت و می توانست در گذشته اتفاق بیافتد.

مدعیان تقلب هیچگاه اسناد محکمه پسند ارائه نکردند

به مقامات رسمی می گوییم چرا با این شبهه تقلب اقناعی برخورد نکردید و به مدعیان تقلب می گویم چرا اسناد محکمه پسند ارائه نکردید. اگر مقامات رسمی با این شبهه تقلب اقناعی برخورد کرده بودند، کاملاً مدعیان قطعیت تقلب خلع سلاح می شدند و چون برخورد اقنایی صورت نگرفت، عده ای توانستند مانور دهند.

خود اصلاح طلبان متهم به تدلیس سیستماتیک هستند

(افروغ در خصوص صحبت های اخیر حجاریان مبنی بر اینکه در انتخابات تقلب نشده و تدلیس سیستماتیک اتفاق افتاده است گفت): یعنی اگر تقلب نبوده، شبهه ظن و یقین نسبت به آن منتفی می شود و تنها شبهه فریب یا تدلیس آن باقی می ماند، پس خود اصلاح طلبان متهم به تدلیس سیستماتیک و فریب سیاسی هستند. 

چه ضمانتی است که همین صحبت های اخیر نیز از سر تدلیس نباشد؟ نمی گویم صحنه محاکمه خیابانی و ژورنالیستی به راه بیندازیم و بی دلیل دیگری را متهم کنیم، که موضع ما در همان ابتدای این گفتگو نسبت به متهمان مختلف واقعه ۸۸ معلوم است، می گوییم باید جانب احتیاط را نگاه داشت.

تفکر و متفکر و روشنفکر با اصول و حقیقت تعریف می شود، «و لو بلغ ما بلغ» سر آدم برود نباید از اصولش دست بردارد  و این چیزی است که از انقلاب و امام علی(ع) آموخته ایم و من نگرانم که این قبیل تفکرات که چه در زمان اصلاحات و چه در زمان دولت قبلی، سخت با آن درگیر بودیم، دوباره قدرت مانور پیدا کند.

نگرانم در دولت اعتدال بار دیگر سیاست ماکیاولیستی و تدلیس گرایی مانور دهد

ما در دولت اصلاحات با این نوع سیاست ها به عنوان اینکه بوی ماکیاولیسم سکولار می دهد مقابله کردیم و در دولت به ظاهر اصولگرای قبلی نیز با ماکیاولیسم مذهبی غالب، مقابله کردیم. من نگران این هستم که در دولت اعتدال به نام اعتدالگرایی و میانه روی بار دیگر تدلیس گرایی و سیاست های ماکیاولیستی مانور دهد.

نشانه های سیاست تدلیس 

استفاده از ظرفیت بالقوه و بالفعل اصلاح طلبان، با کنار رفتن یا توصیه سیستماتیک به کنار رفتن عارف (که کناره گیری موجهی نبود)، استفاده از مفهوم حمله گازنبری، شعار خلاف سرهنگ گرایی و امنیتی بودن اصحاب تبلیغاتی و حتی کابینه ایشان، قطبی کردن فضای انتخاباتی بر خلاف واقعیت طیف گونه جامعه و حتی شعار اعتدال، نمونه هایی از این نحوه برخورد است.

کناره گیری عارف در انتخابات بوی تدلیس میداد

 کناره گیری آقای عارف تحت هیچ شرایطی کناره گیری موجهی نبود و حکایت از یک عقلانیت و رشد یافتگی سیاسی نمی کرد. این که وانمود شود آنچه که آقای عارف دنبال می کرده توسط آقای روحانی پیگیری خواهد شد، نوعی تدلیس آشکار است.

کابینه یازدهم میل به گذشته دارد

میل به گذشته دارد و منتسب به گروه خاصی است. آنهم گروهی که بیشترین واکنش ها را در گروه چپ ایجاد کرد، یعنی چپ دیروزی که امروز اصلاح طلب شده واکنش های به حقی نسبت به اواخر دهه ۶۰ تا نیمه دهه ۷۰ داشت. یادمان نرفته است که اگر راست آن زمان مخالفت با دولت آن زمان را مخالفت با پیامبر می دانست، چپ ها بیشترین نقدها را به دولت آن زمان داشتند. چپ باید بداند و آن انتقادات را فراموش نکند و آن را یک افتخار برای خود بداند. خوب چطور می شود که چیزی دیگری وانمود می شود؟ این بازی کردن با حافظه تاریخی مردم است. ما باید حافظه تاریخی مردم را زنده نگه داریم و به تقویت آن کمک کنیم. به عنوان یک برادر کوچک و ناصح می خواهم به آقای روحانی توصیه کنم مراقب باشد که میانه روی و اعتدال با تدلیس سازگار نیست.

کشور رو به رشد نباید به گذشته برگردد

کشوری که می خواهد روبه رشد و آینده نگر باشد، نباید به گذشته برگردد، بلکه باید از گذشته عبرت بگیرد.ما می توانستیم یک کابینه ای را معرفی کنیم که هم از تجربه گذشته استفاده کرده باشد و هم نگاهی روبه آینده داشته باشد. یادمان نرود که  سیاست های گذشته با  چه واکنش هایی روبرو شده است. اتفاقا واکنش چپ غلیظ تر و واکنش راست رقیق تر بود.

طیفی که واکنش هر دو جناح را برانگیخته است نباید دوباره احیا شود

طیفی که واکنش هر دو جناح سیاسی کشور را برانگیخته است نباید دوباره احیا شود. ما این تجربه ها را پشت سر کذاشته ایم و در اثر عبرت هایی که از گذشته گرفته ایم باید یک جریان سومی را در قالب دولت اعتدال معرفی می کردیم که صرفاً بوی تلفیق چپ و راست را ندهد.

تغییر موضع برخی اصولگراها رفتاری ماکیاولیستی است

چه در اصلاح طلبان و چه در اصولگرایان شاهد این هستیم که در اوایل حکومت ها مخالفان موافق می شوند و در پایان حکومت ها موافقان مخالف می شوند و این نان به نرخ روز خوردن است و این چه در قالب اصولگرایان و چه در قالب اصلاح طلبان باشد، به رشد سیاسی ما کمکی نمی کند.

همین امروز شما نگاه کنید نوع ادبیاتی که برخی از مخالفان دولت روحانی داشتند. ببینید با چه ادبیاتی موافق می شوند، آنقدر تغییر موضع داده اند که برای دولت شعر می سرایند و این جای تأثر دارد.

توقع از احزاب

حزب کارآمد، نیاز به فرهنگ سیاسی توسعه یافته دارد. حداقل توقع ما این است که احزاب فرهنگ حزبی داشته باشند و سر موضعشان بایستند و  اینقدر تغییر موضع ندهند و به اعتقادات خود ملتزم باشند.

شما نگاه کنید مواضع گروه های سیاسی ما بشدت متنوع است، کسی که تا دیروز طرفدار اقتصاد آزاد بوده است، الان عدالت‌خواه می شود و کسی که یک زمان عدالت‌خواه بوده، طرفدار اقتصاد آزاد می شود.