به گزارش «نماینده»، دکتر محمد سلیمانی نماینده مردم تهران در مجلس نهم و وزیر اسبق ارتباطات در یادداشت تکان دهنده ای در کیهان برخی از لابی های این روزهای منتسبین کابینه یازدهم را افشا کرد که مهم ترین بخش های آن در ادامه می آید:
این روزها شاهد حضور انواع و اقسام افراد در راهروهای مجلس برای انجام لابیگری به نفع وزیر هستیم. این افراد عمدتاً متعلق به جناح سیاسی خاص اصلاحطلبان هستند و اتفاقاً فراوان از بخش تندرو این جناح میباشند. در راهروهای مجلس شاهد لابیگریهای حرفهای از نمایندگان ادوار گذشته مجلس، خصوصاً مجلس ششم، معاونین وزرا و مدیران کل دوران دولتهای سازندگی و اصلاحات، سیاسیون حرفهای و با سابقه هستیم. از جمله مطالبی که بیان میکنند میتوانم چند مورد را ذکر کنم:
ایشان (وزیر پیشنهادی) هر چه شما گفتید عمل میکند»، «او اهل تعامل (یعنی بده و بستان) است»، «من (فرد لابی کننده) قول میدهم هر مدیری را خواستید ایشان بگذارد «وزیر پیشنهادی به من (فرد لابی کننده) اختیار داده است به شما اطمینان بدهم حتی معاونین وزیر و مدیران استانی را طبق نظر شما نصب کند»، «ایشان در فتنه نقشی نداشته است»، «اینکه میگویند ایشان با سران فتنه همراهی کرده است دروغ است»، «ایشان واگذاری پروژههای اقتصادی در استان را با نظر شما انجام میدهد»، «ایشان فردی سالم و بدون حاشیه است، و بین کارمندان وزارتخانه بسیار محبوب است».
… کاملاً معلوم است که افراد لابیگر سازماندهی شدهاند و تقسیم کار کردهاند که با هر نمایندهای چگونه و از چه زاویهای صحبت کنند. انسان در کار این جماعت میماند که آیا دلشان برای خودشان میطپد یا برای وزیر؟
حضور وزرا در کمیسیونهای تخصصی مجلس، مجامع استانی، فراکسیونهای سیاسی و تخصصی و غیره، عمدتاً با همراهی یک قشون از افراد با ربط و بیربط انجام میشود. متأسفانه هیچ کنترل و ضابطهای وجود ندارد؟ اگر کسی قبلاً به کمیسیون مجلس آمده باشد، متوجه است که باید از هفت خوان رستم عبور کند. حال چگونه این افراد میتوانند از تمام این خوانها با سرعت و سهولت عبور کنند، جای سؤال اساسی دارد!
… اولاً معلوم نیست این حضورها به نفع وزیر باشد. چون اگر نمایندگان متوجه قضیه باشند، این اعمال را غیراخلاقی و غیر حرفهای و توهین به خود میدانند و نسبت به وزیری که در آینده میخواهد از چنین آدمهای کاسبی استفاده کند، تردید میکنند.
… یادم میآید سال 1384 که برای رأی اعتماد به مجلس میرفتم، تک و تنها و گاهاً همراه یک کارشناس امور مجلس وزارت میرفتم و همین باعث شد تعداد رأی اینجانب 220 رأی گردد. لذا توجه همه وزرای پیشنهادی و نمایندگان مجلس را به این موضوع معطوف میکنم که مواظب باشند.
هیأت رئیسه مجلس و مدیران مربوطه در مجلس در این موارد قصور دارند. آنها باید ضابطه بگذارند که شأن نمایندگان و مجلس خدشهدار نشود. آنها قسم خوردهاند. این گونه رفتارهای عدهای کاسب، واقعاً توهین به جایگاه مجلس و دولت است، توهین به شأن نماینده است. لذا از هیأت رئیسه مجلس مصراً میخواهم این بساط را جمع کنند.
واقعیت آن است که عده قابل توجهی از وزرای پیشنهادی در فتنه 1388 فعال بودهاند، عدهای سکوت کردهاند، عدهای حاضر نیستند حتی از کلمه فتنه استفاده کنند. از این بابت تردید روی این افراد بسیار زیاد است. بعضیها دارای اسناد و مدارک روشن و ردپای شفاف در حمایت از فتنهگران هستند. آیا اینها صالح هستند؟
عدهای از وزرای پیشنهادی دارای پرونده سوء اقتصادی، عملکرد نامناسب اقتصادی و مدیریتی، شبه سوء استفاده از بیتالمال، بکارگیری اطرافیان ناسالم و ناکارآمد، سوء مدیریت، و از این قبیل امور هستند. این افراد هم لازم است نسبت به شفافسازی امور اقدام کنند و فکر نکنند میتوانند با لابیگری عدهای ذهن نمایندگان را منحرف کنند.
برنامه ارائه شده بعضی از وزرای پیشنهادی عمدتاً کلیگوئی و با محتوای کلمات قلمبه و سلمبه عمومی و غیرقابل ارزیابی است. بدیهی است در این صورت نباید انتظار رأی بالا از مجلس داشته باشند.
