نماینده؛ از تیر ماه سال ۱۳۸۴ که گذشتیم آقای رفسنجانی نیز وارد دوران جدیدی از حیات سیاسی خود شد. دورانی که بزرگترین تغییر محسوس و چشم گیر آن منزوی شدن سیاسی ایشان از نگاه توده مردم بود. این انزوا برای شخصیتی در جایگاه آقای رفسنجانی نه چندان درخور بود و نه چندان پسندیده؛ اما این اتفاق واقعیتی بود که بر اساس اقدامات گذشته ایشان شکل می گرفت.
عدم اعتماد
آقای هاشمی در پی فتنه سال 1388 و در آخرین نماز جمعه ای که بر پا کرد برای چندمین بار ضمن اعلام وضعیت «بحرانی» در کشور، وارد مفهوم دیگری از مصادیق یاس و نا امیدی در میان مردم شد. ایشان در خطبه های خود صحبت از بی اعتمادی مردم به نظام کرد که در پی حوادث سال 1388 به وجود آمده و خواهان این شد که برای بازگرداندن این اعتماد باید تمهیداتی با آن روشی که ایشان مد نظر دارد اندیشیده و اجرا شود.
هاشمی رفسنجانی ۲۶ تیر ۱۳۸۸: «به گونه ای عمل کنیم که آن اعتماد را البته یک روز و یک شب نمی شود و یک جریان نسبتاً طولانی است و باید انجام بدهیم باید یک فضایی به وجود بیاوریم که همه اطراف بتوانند آنجا حرفشان را بزنند و هر طرف منطقی و بدون دعوا و بدون مشاجره و منطق حاکم باشد البته عمده این کار مال صدا و سیماست که باید انجام بدهد که مستمعین زیادتری دارد و سایر رسانه ها هم باید این کار را بکنند و بحث ها باید منطقی باشد برادرانه خواهرانه بنشینند با هم حرف بزنند و دلیلش را بگوید و آن هم دلیلش را بگوید و بالاخره مردم در این بین خودشان می فهمند و آخرش هم می توان از مردم پرسید و طوری باشد که ما این اعتماد را برگردانیم».
اعتماد مد نظر وی بدون اینکه برخی از نقطه نظرات موهوم و ناعادلانه ایشان اجرا شود، در انتخابات مجلس نهم و ریاست جمهوری یازدهم به قاطعترین شکل ممکن تجلی کرد. این دیدگاه ایشان نیز با فاصله ای کوتاه توسط مقام معظم رهبری پاسخ داده شد. امام خامنه ای این بار در مقام دفاع از روحیه اعتماد مردم به نظام با استدلالی منطقی این شبهه را نیز بر طرف ساختند و دیدگاه آقای هاشمی بدین طریق زیر سوال قرار گرفت.
امام خامنه ای ۲۰ شهریور ۱۳۸۸: «دشمن، همچنان که در بلواهای پس از انتخابات روشن تر شد، در صدد ضربه زدن به پشتوانه مردمی نظام است و همه باید مراقب باشیم. مشارکت 85 درصدی و حضور 40 میلیونی مردم در انتخابات 22 خرداد جلوه زیبای اعتماد مردم به نظام است. دشمن و متأسفانه برخی در داخل کشور، این حقیقت را نادیده می گیرند و از بی اعتمادی مردم سخن می گویند اما ان شاء الله همه خواهند دید که در انتخابات سال های آینده نیز مردم با وجود تلاش های اخیر دشمنان و غافلان و بی خبران داخلی، حضوری قوی و مستحکم خواهند داشت».
نتیجه این بیانات امام خامنه ای در انتخابات مجلس نهم رخ نمود. انتخاباتی که با حضور 65 درصدی واجدان شرایط، یکی از بالاترین حد نصاب های مربوط به انتخابات مجلس شورای اسلامی را به خود اختصاص داد. در نهایت نیز در انتخابات ریاست جمهوری 1392 با یک حماسه شگرف از جانب مردم و حضور نزدیک 73 درصدی تمام پیشگویی های مبتنی بر عدم اعتماد مردم به نظام پوچ و واهی انگاشته شد.
انتخابات آزاد
مواضع پر از اما و اگر آقای هاشمی همچنان ادامه داشت تا در ماه های اخیر با مسئله دیگری تحت عنوان «انتخابات آزاد» بار دیگر به عرصه مباحث سیاسی باز گشت.
آقای رفسنجانی 5 دی 1391: اولین قدم در بازگشت تعادل به جامعه، برگزاری انتخابات آزاد، شفاف وقانونی است.
آقای رفسنجانی 12 دی 1391: امیدواریم همه تاثیر گذاران نظام از مردم عادی گرفته تا سطوح بالا با تن دادن به گفتگو، تعامل و تفاهم، راه برگزاری انتخاباتی رقابتی، آزاد و مطابق قانون را هموار و نیز از نیروهای زبده و کارآمد و دلسوز انقلاب از همه سلایق برای برون رفت از مشکلات و توسعه و پیشرفت کشور بهره گرفته شود.
بحث انتخابات آزاد از سوی تعدادی عناصر ضد انقلاب در خارج و نیز حمایت های داخلی برخی معارضان تحت حمایت آقای هاشمی به یکباره گستره وسیعی از مناقشات سیاسی را به خود اختصاص داد. برای بسیاری از تحلیل گران نقشی که آقای هاشمی در دامن زدن به این کلید انحرافی بازی می کرد، بسیار تعجب برانگیز بود. به هر طریق این مسئله نیز با فاصله ای بسیار اندک از طرف مقام معظم رهبری به شدت مورد اعتراض قرار گرفت.
امام خامنه ای 19 دی 1391: «معلوم است که انتخابات باید آزاد باشد، مگر بیش از سی انتخابات سه دهه اخیر آزاد نبوده است؟ در کدام کشور انتخابات از ایران آزادتر است؟ مراقب باشید این حرفهای شما مردم را از انتخابات مأیوس نکند. تلقین این که انتخابات سلامت لازم را ندارد، اینگونه رفتارها و سخنان از روشهایی است که به تحقق اهداف دولتهای مستکبر کمک می کند. البته بنده نیز اصرار و تأکید دارم که انتخابات باید با سلامت و امانتداری کامل انجام شود و مسئولان دولتی و غیردولتی با رعایت کامل قوانین و تقوا و پاک دستی، انتخابات سالمی را برگزار کنند که مطمئناً همینجور خواهد شد.»
با این وجود امروز بر اساس تبلیغات اقتصادی دولت منتخب و اشتباهات تاکتیکی بزرگان اصولگرایی پس از تمام ظلم ها و بی عدالتی هایی که جریان رفاه طلب و اشرافیت گرا بر مردم و نظام تحمیل کرد بار دیگر فرصتی پیدا شده تا شاید بخشی از راه های اشتباهی که در گذشته پیموده شد جبران شود. جریان هایی که از جانب مردم در انتخابات ده سال گذشته به صورت قاطع طرد شدند امروز در شرایطی مشروط اجازه دوباره یافته اند تا آسیب هایی که در گذشته بر پیکر انقلاب و جریان منتسب به خود وارد کرده بودند را بر طرف نموده و اعتماد مشروط آرای مردم را رفته رفته به قطعیت برسانند. مسلما در صورت تحقق چنین هدفی در انتخابات آتی جریان های حامی دولت منتخب با آرایی بسیار قاطع تر از 50.7 درصدی امور کشور را در دست خواهند داشت و در صورت تکرار اشتباهات گذشته، همان نتایجی که در انتخابات دوره دوم شوراها و دوره هفتم مجلس به دست آوردند را کسب خواهند نمود.
