رضا صارمی‌راد، کارشناس روابط بین‌الملل، در گفت‌وگو با «نماینده» درباره راهبرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا گفت: ترامپ در تلاش برای پیروزی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات مجلس نمایندگان و سنا، کارزار ۳۲روزه خود برای جمع‌آوری رأی را با گردهمایی‌هایی در تگزاس و اوکلاهما آغاز کرده و سپس به آلاباما، اوهایو و نبراسکا می‌رود.
وی افزود: این نقشه به‌خودی‌خود چیز زیادی درباره راهبرد ترامپ نمی‌گوید. آنچه مشخص است، مقاصد عمدتاً ایالت‌هایی هستند که ترامپ دو سال پیش در آنها پیروز شد و حضور او در ایالت‌های رقابتی ممکن است بیش از آنکه کمک‌کننده باشد، آسیب‌زننده باشد. یکی از حامیان مالی حزب جمهوری‌خواه نیز علناً گفته بود ترجیح می‌داد ترامپ را در کارولینای شمالی، تگزاس یا آیووا ببیند.
صارمی‌راد ادامه داد: منطق این انتخاب روشن است؛ بخشی از رأی‌دهندگان ترامپ فقط وقتی پای صندوق می‌آیند که خود او روی برگه باشد. او نیز در سخنرانی‌هایش از مردم خواسته است «فرض کنند من نامزد هستم» و هشدار داده که در صورت شکست حزب جمهوری‌خواه، دموکرات‌ها او را استیضاح خواهند کرد. این به این معنی است که ترامپ انتخابات میان‌دوره‌ای را آگاهانه به یک همه‌پرسی درباره خودش تبدیل کرده است.
این کارشناس روابط بین‌الملل با اشاره به نظرسنجی اخیر AP-NORC اظهار کرد: ۷۱ درصد آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت ترامپ در قبال ایران ناراضی‌اند و تنها ۲۶ درصد از نحوه مدیریت اقتصادی او رضایت دارند. در نظرسنجی منتشرشده در ابتدای اکتبر، ۶۹ درصد نیز گفته‌اند جنگ با ایران ارزش جنگیدن نداشته است.
وی گفت: چنین همه‌پرسی‌ای با این اعداد برای جمهوری‌خواهان اصلاً خوشایند نیست.
صارمی‌راد در ادامه با اشاره به وعده‌های اقتصادی ترامپ گفت: تقریباً هر وعده‌ای که ترامپ داده، مشروط به نتایجی است که از صندوق‌های رأی بیرون می‌آید؛ این در حالی است که ترامپ هنوز دو سال از دوره ریاست‌جمهوری‌اش را در پیش دارد.
وی افزود: ترامپ در گردهمایی حزب جمهوری‌خواه گفت اگر جمهوری‌خواهان هر دو مجلس را حفظ کنند، به هر شهروند بزرگسال ۵ هزار دلار سود سهام می‌دهد. این پیشنهاد طبق برآوردهای منتشرشده می‌تواند بیش از یک تریلیون دلار هزینه داشته باشد و اجرای آن نیز به تصویب کنگره نیاز دارد.
این کارشناس ادامه داد: این دست‌کم چهارمین وعده پرداخت نقدی ترامپ در ۱۹ ماه گذشته است. هیچ‌یک از وعده‌های قبلی، از سود سهام تا چک‌های تعرفه‌ای ۲ هزار دلاری، عملی نشد. دولت هم‌زمان اعلام کرده است به حدود یک میلیون نفر که مدعی‌اند در بیمه درمانی بیش از حد پرداخت کرده‌اند، چک ۵۰۰ دلاری می‌دهد.
صارمی‌راد تصریح کرد: ساختار مشروط وعده‌ها، سیاست اقتصادی را به مشوق رأی تبدیل می‌کند؛ موضوعی که منتقدانی در خود جناح راست، از جمله باب گود، آن را «رأی‌خریدن» نامیده‌اند.
وی درباره مسئله سوخت گفت: سیاست‌های ترامپ در این حوزه تناقض آشکارتری دارد. قیمت دیزل در ماه سپتامبر به رکورد ۶.۵۳ دلار برای هر گالن رسید. ترامپ ابتدا از ممنوعیت صادرات دیزل حمایت کرد و از طرحی ۹۰روزه برای کنترل نرخ سوخت خبر داد، اما روز ۳۰ سپتامبر گفت هنوز درباره این موضوع در حال بررسی است و پذیرفت که چنین سیاستی ممکن است بر قیمت بنزین اثر منفی بگذارد.
وی افزود: گلدمن ساکس برآورد کرده است که ممنوعیت صادرات دیزل تنها حدود ۲۵ سنت از قیمت‌ها می‌کاهد و آن هم تا زمانی که پالایشگاه‌ها ظرفیت ذخیره داشته باشند؛ پس از پر شدن ظرفیت ذخیره‌سازی، این سیاست می‌تواند به افزایش قیمت بنزین منجر شود.
صارمی‌راد ادامه داد: در این شرایط، فشار اصلی از سوی سناتورهای ایالت‌هایی می‌آید که اقتصادشان به کشاورزی گره خورده است؛ در مقابل، مسئله بنزین دغدغه اصلی رأی‌دهندگان ایالت‌های صنعتی‌تر است. این مسئله در واقع همان شکاف همیشگی نقشه انتخاباتی آمریکا است؛ بهینه‌سازی برای چند ایالت کشاورزی ممکن است به یک شکست در سطح ملی تبدیل شود.
وی گفت: مشکل دیگر آن است که ریشه اصلی بحران سوخت در آمریکا، یعنی بسته ماندن تنگه هرمز، به هیچ‌وجه با ابزارهای داخلی حل نمی‌شود و عملاً ترامپ نمی‌تواند در میان‌مدت کاری چشمگیر برای قیمت سوخت انجام دهد. به همین دلیل، ترامپ وعده کاهش سریع قیمت‌ها را به پایان جنگ گره زده و می‌گوید پیروزی شاید پیش از انتخابات حاصل شود.
این کارشناس روابط بین‌الملل با اشاره به واکنش‌های درون حزب جمهوری‌خواه اظهار کرد: واکنش حزب جمهوری‌خواه به سیاست‌های انتخاباتی ترامپ نشان از شکاف و دوگانگی دارد. با این حال، تشکیلات سیاسی همسو با ترامپ بیش از ۴۰۰ میلیون دلار در اختیار دارد و همین اهرم، فاصله‌گیری از ترامپ را برای برخی جمهوری‌خواهان پرهزینه می‌کند.
صارمی‌راد در پایان گفت: نظرسنجی‌ها نیز وضعیت مطلوبی را برای ترامپ و حزب جمهوری‌خواه نشان نمی‌دهند. مجلس سنا همچنان رقابتی‌تر است و در این میان، شاید بزرگ‌ترین و مهم‌ترین متغیر، آتش‌بس و تعیین تکلیف جنگ با ایران باشد. اگر ترامپ پیش از سوم نوامبر بتواند درباره جنگ و بازگشایی تنگه هرمز کاری انجام دهد و قیمت‌ها پایین بیایند، این کارزار می‌تواند به نفع ترامپ تمام شود.
