به گزارش «نماینده» این روزها خبر های زیادی از اما و اگرهای جناح ها و احزاب مختلف سیاسی برای معرفی گزینه جدید انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ به گوش می رسد تا جایی که برخی از اصلاح طلبان بر این باورند که گزینه ای جز روحانی برای معرفی و حمایت ندارد و برخی دیگر با این عقیده مخالف بوده و نارضایتی از عملکرد دولت یازدهم را عاملی برای عدم معرفی حسن روحانی به عنوان گزینه مورد حمایت خود عنوان می کنند. اینکه در این هیاهو اصولگرایان چه وضعیتی خواهند داشت موضوع گفتگوی «نماینده» با «مجتبی شاکری»، عضو اصولگرای شورای اسلامی شهر تهران و عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران است…
*جناب شاکری تحلیلتان از آخرین وضعیت اصولگرایان و اما و اگرها معرفی یک کاندید برای انتخابات ۹۶ چیست؟
تجربه خوبی که اصولگرایان در انتخابات مجلس خبرگان داشتند در مجموع نوعی همگرایی برای اتحاد بیشتر اصولگرایان را رقم زد. این مدل می تواند با ملاحظاتی برای شوراهای شهر و روستا و ریاست جمهوری هم عمل شود. اینکه سه تن از بزرگان مثل آقای یزدی، آقای موحدی کرمانی و آقای مصباح در رأس اصولگرایان، مجموعه نظرات را به نقطه مشخصی هدایت می کنند عاملی برای جلوگیری از تفرق آراء و موفقیت آن شده است.
ضمن اینکه انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان هم که در سال گذشته انجام شد، نشان داد که حتی در شرایطی که دولت رقیب در رأس کار است، می شود مجلسی را رقم زد که اکثریتش اصولگرایان باشد، این تجربه، تجربه موفقی بود.
البته در کنار این جریان و تجربه موفق، کارت زردهایی که جریان حاکم یعنی اصلاح طلبان و اعتدالیون در وضعیت موجود دارند هم می تواند پایه ای برای قدم گذاردن اصولگرایان در یک میدان واقعی تر باشد.
*به نظرتان عملکرد دولت یازدهم چقدر در انتخاب گزینه پیش روی اصلاح طلبان موثر است؟
چنانچه شاهدیم در میدان عمل وعده های دولت برای حل رکورد و مشکلات اشتغال و معیشت ، محقق نشد. برجام فقط روی کاغذ آمد و اقتصاد مقاومتی در عمل تحقق نیافت، در حال حاضر هم بیش از ۷۰ درصد شرکت های صنعتی و کارگاههای ما در وضعیت تعطیل به سر می برند.
اما آنچه بیش از همه به جریان منفی موجود و نارضایتی از عملکرد دولت یازدهم دامن زد، بحث پرداخت های نجومی بود، در حال حاضرهم می توان بحث فرتوت بودن خود هیأت دولت به لحاظ سنی را به آن اضافه کنیم. ضمن اینکه یک اختلاف جدی هم بین اصلاح طلبها با اعتدالیون وجود دارد و این امر در بحث ریاست آقای عارف و لاریجانی برای مجلس دهم کاملا مشهود بود.
لذا به نظر بنده وضعیت اصولگرایان با توجه به آنچه که در انتخابات گذشت همچنین وضعیت اصلاح طلبها و اعتدالیون با آنچه که در جریان است، شرایط جدیدی را رقم خواهد زد.
*به طور کلی از ابتدای انتخابات مجلس دهم تاکنون وضعیت اصولگرایان در مجلس را چطور ارزیابی می کنید؟
تهی کردن مجلس از چهره های سرآمد و کارآمد و کسانی که موجب چرخش و به هیجان آمدن مباحث کارشناسی در مجلس می شدند، آورده ای برای مجلس نداشت، بلکه مجلس را از یک دست برتر تبدیل به مجلسی کرد که در آن مباحث جدی کارشناسی و نظارتی، تفحص ها و استیضاح ها تبدیل به حرکت های ضعیفی شود که چندان کارایی ندارد.
این برای کلیت مجلس خوب نیست ولی در مجموع آنچه که آراء فراکسیون ها نشان می دهد رأی اصولگرایان در مجموع رأی با فاصله اندکی برتر از مجموع اصلاح طلبها و اعتدالیون است.
*آیا اصول گرایان نامزد مستقلی معرفی می کنند؟
به نظر بنده اصولگرایان عقلا، منطقا و ناچارا باید چنین کاری کنند. یعنی اگر هم بخواهند ورودی طراحی شده ای در انتخابات ریاست جمهوری داشته باشند در نهایت می باید پای صندوق رأی یک کاندیدای قابل رقابت داشته باشند چرا که معرفی چند کاندیدا، تجربه موفقی نیست.
تجربه ریاست جمهوری گذشته، تجربه تلخی برای اصولگرایان بود و نباید آن تجربه تکرار شود؛ آن هم با اصلاح مدلی که مباحث در مراجعی که تصمیم گیری می کنند به تصویب مشخص برسد و مورد توافق و عمل جمع قرار گیرد. لذا ناچارا اصولگرایان می باید با یک نامزد مستقل در صحنه نهایی وارد شوند.
*آیا روحانی می تواند گزینه مورد حمایت اصول گرایان باشد چنانچه اما و اگر هایی هم در این رابطه شنیده می شود؟
آقای روحانی یک بخش اعتدال را مطرح کرد ولی در کفه اعتدالش هیچ چیز جز فرماندهی حزب مشارکت و اصلاح طلبان وجود نداشت.
آقای روحانی اصلا جایی برای اصولگرایان نه در دولت و نه برای تصمیم گیری هایش قرار نداده بود. لذا این یک گمانه غیرمنطقی و غیرممکن است که اصولگرایان بیایند کسی را گزینه قرار دهند که هیچ اعتنایی جز اتهام و بستن روزنامه ها، به دادگاه کشیدن و اهانت های متعدد در مصاحبه ها و سخنرانی ها برایشان نگذاشته است.
*پس به نظرتان اصول گرایان در نهایت از چه کسی حمایت خواهند کرد؟
این نیاز به جمع بندی دارد یعنی الان احزاب و جریانات مباحث خودشان را ادامه می دهند تا به نقطه مشترک و مشخصی برسند چرا که هنوز زمان مناسبی برای اعلام کاندیدها نیست و طبیعی است که تنها گمانه ها منتشر می شود. لذا باید منتظر بود که مباحث به یک جمع بندی برسد تا اعلام مطبوعاتی شود.
