مهدی تندگویان؛ نائب رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران، در هفته نامه «نماینده» نوشت:
با ابلاغ طرح جدید درباره بلند مرتبهسازی به طور کلی موضوع فروش تراکم شهری را دیگر در شهرداری نداریم و سازمان مذکور قادر به دادن مجوز در ارتفاعات نیست. زیرا این طرح اصلاح شده است، حتی در کمیسیون باغات بحث حذف برج باغها نیز مطرح است؛ با اتخاذ این تدابیر که باغات نیز حفظ شوند. بنابراین باید گفت؛ فروش تراکم به طور تقریبی به روال منطقی رسیده است، البته نمیتوان گفت چندان تأثیر چشمگیری در درآمدهای شهرداری پایتخت خواهد داشت. اقدامات در این زمینه به روال عادی در حال انجام است و براساس درخواستهای مردم در ساختوسازهای مجدد صورت میگیرد که روال طبیعی شهرسازی است. از سوی دیگر کمتر دیده میشود در کمیسیون ماده ۵ مجوزهای خاصی داده شود یا با ساخت برجهای بلند مرتبه موافقت شود.
واقعیت این است که بحث درآمد پایدار با این مبحث به طور کلی دو موضوع جدا و متفاوت از هم هستند. توجه داشته باشید شهرداریها باید به نحوی اقدام کرده که بتوانند خود درآمد پایدار ایجاد کنند. این امر ارتباط چندانی با قوانین فرادستی ندارد. درایتی که اگر در این چند سال حاکم بود بسیاری از درآمدها پایدار میشد. بسیاری از املاک در شهرداری براساس دیون یا در قالب تهاتر یا به هر دلیلی دیگر املاک متعلق به شهرداری واگذار شده است، که اگر تبدیل به املاک استیجاری میشد، میتوانست بخشی از درآمد پایدار شهری را شامل شود.
به این معنا که اگر من جایی را واگذار میکنم و فردی اقدام به احداث مجتمع تجاری در املاک شهرداری میکند، اگر با همین فرد قراردادی منعقد شده بود که بخشی که متعلق به شهرداری است به شکل استیجاری در این پروژه به مردم واگذار شود، این خود سهمی هرچند اندک را از درآمد پایدار تشکیل میداد.
بسیاری از امان دیگری که شهرداری در اختیار و مالکیت خود دارد و درحال استفاده از آنها است، اگر به خوبی مدیریت و با برنامهریزی روی آنها کار شود، مانند: «موزهها، باغها، بوستانها»، میتوان از آنها درآمد کسب کرد.
این موضوع ارتباط چندانی به قوانین فرادستی ندارد. اگر در جایی شهرداری این مدیریت را کرده است و قوایی جلوی آن را گرفته است، پیشنهاد میکنم لایحهای در این باره تنظیم و آن را به شورای اسلامی شهر تهران ارائه دهد تا بتوانیم مشکل را مرتفع و به این سازمان کمک کنیم. به طور مثال شهر آفتاب ساخته شده است و میتوان با برنامهریزی برای آن به تأمین منابع درآمدی پایدار کمک کرد.
اما اینکه چقدر ما توانستهایم از امکاناتی که درباره آن صحبت میکنیم و آنها را به محلی برای تولید درآمد پایدار مطلوب تبدیل کنیم؟ نکتهای است که نیاز به بررسی بیشتر دارد.
بحث دیگر به موضوع ارزش افزوده باز میگردد که دعوایی بین شهرداریها و دولت بوده و باید حل شود. ادعای شهرداری در این زمینه ادعایی درست است. این موارد به بحث دیون باز میگردد که طلبهای شهرداری را از دولت شامل میشود. واقعیتهایی که بین شهرداری و دولت باقیمانده و دولت باید این موارد را بپذیرد، همانطور که شهرداری اعلام کرده دیون خود را پذیرفته و اعلام میکند، دولت نیز باید دیون خود را بپذیرد و تکلیف را در این زمینه روشن کند، حتی اگر قرار است در قالب تهاتر حل شود تا تکلیف مردم نیز روشن شود. بنابراین باید نمایندگان دولت و شهرداریها گرد یک میز بنشینند و سرانجام اظهارنظرهای خود را تعیین کنند، بحثی که شامل دیون، ارزش افزوده، مالیات، درآمدهای حاصل از شهر میشود.
این نشست در قدم نخست بار روانی حاصل از این شرایط را حل میکند که شامل مدیران شهری، پیمانکاران و … میشود. از سوی دیگر اعداد و ارقامی که دو طرف اعلام میکنند نیز تعیین تکلیف خواهد شد. همچنین دولت و شهردای توافقات لازم را میتوانند داشته باشند.
دولت در حال حاضر به صورت مستمر ادعا میکند، شهرداری درآمد خود را از فروش شهر فراهم میکند، ولی حاضر نیست در بحث پرداخت دیون و مطالبات پای میز گفتوگو بنشیند.
