سحر جعفری جوزانی با انشتار عکس زیر نوشت:
همیشه باور داشته ام انسانهایی که در زندگیم برایم زحمت کشیده اند،برایم قصه گفتند،نگران دستهای کوچکم بودند،به امید اینکه انسان بهتری باشم نصیحتم کرده اند یا گاهی مجبور به تنبیه کردنم شدند،در اینکه امروز چه شخصیتی دارم و چگونه می اندیشم نقش مهمی داشته اند.بزرگترین آرزویم همواره این بوده که در حد توانم باعث افتخارشان باشم و لبخند رضایت را روی لبهای مهربانشان ببینم.نمی گویم همیشه موفق شده ام،اما با تمام وجود تلاش کرده ام و همیشه ایمان داشته ام انسانی که ریشه های خود را بشناسد چون درختی تنومند است و آنهایی که فراموش میکنند از کجا آمده اند و چه کَسانی برای آنها زحمت کشیده اند به علف هرز می مانند.(به امید اینکه همه ریشه های خود را بشناسیم(مادرم،مادر بزرگم و پدرم البته مادر بزرگم دیگه در بین ما نیست ولی همیشه در قلب منِ
صفحه اجتماعی سحر جعفری جوزانی
