به گزارش نماینده، در سال های کنونی و با قرار گرفتن در وضعیت تحریمی شدیدی که مغرضانه بر علیه سایر بخش های اقتصادی و تولیدی ما در نظرگرفته شده است، تکیه بر توان داخلی و استفاده از تمام ظرفیت های علمی و دانش بومی و همچنین نیروی انسانی بیش از پیش به چشم می خورد.
مقام معظم رهبری در سال های اخیر در سخنرانی هایی که دارند به اهتمام مسئولان برای بکارگیری اقتصاد مقاومتی برای گذر از این پیچ تاریخی تأکید های فراوانی داشته اند اما متأسفانه با نگاهی سطحی به بخش های مختلف صنعتی و اقتصادی می توان دریافت این رهنمود تنها در حد شعار و اجرای چند سمینار و یا کنفرانس باقی مانده و راههای عملی آن هنوز در کشور اجرایی نمی شود.
دراین میان صنعت با دارا بودن بخش های مهمی چون کشاورزی و معدن می تواند نقش مهمی در ارز آوری به کشور و همچنین استغنای ما از نظر مواد غذایی و کالاهای اساسی به کشورهای بیگانه داشته باشد و حال با وجود این تحریم های لجام گسیخته بین المللی به ظاهر تنها راه پیش روی ما اجرای اقتصاد مقاومتی در سایر بخش های صنعتی است تا با خودکفایی در این حوزه بتوانیم نیازهای خودمان را در داخل کشور تولید کرده و با ایجاد برندهایی معتبر در سطح دنیا، دیگر کشورها را در انواع تولیدات به خودمان وابسته کنیم. با سیدمحمدبیاتیان، عضو کمیسیون صنایع و معادن و نماینده مرم بیجار در مجلس درباره سهم صنایع در اقتصاد مقاومتی گفتگویی داشته ایم که مشروح آن در ادامه از نظرتان می گذرد.
- صنایع چه سهمی در اقتصاد مقاومتی دارند؟
زیر بنای اقتصاد مقاومتی تولید است، تولید کشور به بخش های صنعتی، معدنی و کشاورزی ارتباط پیدا می کند و برهمین اساس سهم صنعت و معدن در تولید ملی قطعا سهم بسزایی است، شاید بتوان گفت، نزدیک به ۵۰ درصد در استخوان بندی اقتصاد مقاومتی نقش دارد و شاکله تولید ملی را می سازد.
- در مقطع فعلی، تولید صنایع جدید بزرگ یا احیای ظرفیت های خوابیده در صنایع کوچک می تواند به تحقق به اقتصاد مقاومتی کمک کند؟
در حالت فعلی در کشور چه در بخش های صنعتی و چه در بخش های معدن حدود ۳۰درصد از ظرفیت آنها کار می کنند، یعنی ما ۷۰درصد جای کار داریم. دلایل زیادی هم دارد که چرا بخش ها کار نمی کنند؟ بنابراین اگر بتوانیم با همکاری و هماهنگی دولت، مجلس و دستگاه های مربوطه این بخش های نیمه فعال و خوابیده را به فعالیت برسانیم، در کنار این می توانیم صنایع بزرگ را ایجاد کنیم که زیر مجموعه آن یکسری فرآیند کوچک و متوسط وجود دارند و می توانند تغذیه صنایع بزرگ را برعهده بگیرند.
به هرحال صنایع بزرگ یکی از ملزومات صنعت هستند و در بخش های مختلف هم ظرفیت خالی داریم ولی با توجه به اینکه در سالیان گذشته خیلی نتوانسته ایم از شعار زدگی بیرون بیاییم و به عمل برسیم هنوز موفق نشده ایم اما با سعی و تلاش می توانیم به اهداف و افق های ترسیم شده برسیم.
- در حال حاضر مشکلات و چالش های بزرگ صنعت را در چه بخش هایی می بینید؟
یکی از مشکلات اصلی صنایع ما، معضل سرمایه در گردش است. آنها نقدینگی ندارند و در کنارش برخی مواد اولیه را نمی توانند به راحتی تأمین کنند و گاه هم باید آن را از خارج وارد کنند. بعضی ها شبکه ای که بتواند محصولات تولیدی آن ها را به فروش برساند را ندارند، برخی هم با وجود اینکه ما در داخل تولید این محصولات را داریم متأسفانه براساس سیاست های غلط چند برابر ظرفیت داخل کشور، چنین محصولاتی را وارد کشور می کنند که مشکلات زیادی را برای تولید کنندگان به وجود می آورد. بنابراین مشکلات و موانع ما در بخش صنعت زیاد است.
به عنوان مثال در بحث معدن ما در طی سالیان گذشته نتوانسته ایم شبکه ای ایجاد کنیم که از آنها حمایت کنند. شبکه ای به این صورت که صنایع مرتبط با معدن را شناسایی کند و بتوانند محصولات استخراجی را تبدیل به محصولات جدید کنند. ما به وسیله این شبکه می توانیم محصولات جدید را در بازارهای جهانی به فروش برسانیم و انحصار این کالاها را به نوعی در دست بگیریم و برندهای معروفی در جهان برای خودمان داشته باشیم.
با توجه به تحریم ها و مشکلات مختلفی که برای صنایع و بخصوص صنایع معدنی بوجود آمده است، قبلاً مواد استخراجی معادن در فرآیند خام فروشی با قیمت های بالایی فروخته می شد اما هم اکنون اینگونه نیست. اما می توان گفت خوشبختانه، معادن با این مشکلات در حال حرکت به سمتی هستند که صنایع مرتبط با معادن را ایجاد کنند تا بتوانند ارزش افزوده برای خودشان ایجاد کنند.
با چنین رویکردی در کنار بدست آوردن ارزش افزوده، ما شاهد افزایش اشتغال خواهیم بود و بنظر می رسد هر بخش از صنعت ما مشکلات خاص خود را دارد که برای فائق شدن به این مشکلات هم دولت و هم مجلس و نظام بانکی و شبکه اقتصادی کشور باید به هم دست همکاری بدهند تا بتوانند این مشکلات و معضلات را حل کنند.
- تولید ثروت صنایع چگونه می تواند جایگزین فروش نفت خام شود؟
تولید در بخش صنایع، نمی تواند همه بخش های مالی ما را تحت پوشش قرار دهد بخشی از این را می تواند در بر بگیرد.
اگر بتوانیم هر تولیدی که برای کشور در آمد دارد واشتغالزاست را به کیفیت بالاتری برسانیم در آینده خواهیم توانست از طرف این تولیدات در بخش های گسترده ای از منطقه و جهان، برند های معروفی داشته و سهمی از این بازارها را در دست خودمان بگیریم.
این توان بالقوه در کشور وجود دارد اما فعلا بستر آن فراهم نشده است و راه زیادی را هم در پیش داریم. منتها اجرایی شدن آن به سیاستگذاری و اجرای این سیاستها برمی گردد که مجری اصلی آن دولت و دستگاه های اجرایی در کشور هستند.
- آیا اقتدار مالی ناشی از صنایع قوی، پویا و درآمدزا می تواند قدرت چانه زنی ما را در صحنه های مذاکرات بین المللی بالا ببرد؟
هم اکنون با وجود تحریم های بر علیه ما که در حوزه امور بانکی، نفت، محصولات نفتی و غیره بکار گرفته شده اند، وقتی می گوییم اقتصاد مقاومتی یعنی اینکه به درجه ای از ایمان در کار برسیم که تحریم ها نتواند جلوی رشد و توسعه ما را بگیرد. خودمان توان این را داشته باشیم که ما یحتاج خودمان را در داخل تولید کنیم.
این مهم وقتی در کشور بوجود بیاید ما می توانیم تحریم ها را دور بزنیم و با تولیدی که در داخل کشورمان داریم دیگر تحریم ها بر ما اثری نخواهند داشت ودر کنار آن خیلی از کشورها را نیازمند خودمان می کنیم.
وقتی احساس نیاز دیگر کشورها به محصولات منحصربفرد تولیدی خودمان را بتوانیم ایجاد کنیم مطمئنا آنها نیز در مقابل تحریم ایران خواهند ایستاد، در این صورت توانمندی داخلی برای غلبه بر قدرت های خارجی در بکار گرفته می شود.
- آیا در بین کشورهای دنیا الگوهایی وجود دارند که در اوج تحریم ها توانسته باشند به پیشرفت برسند و آیا این تلاش هایشان را می توان به نوعی اقتصاد مقاومتی در نظر گرفت؟
کشوری مانند چین از جمله این نمونه ها می باشد که در هر زمینه ای دست به تولید و خودکفایی زده است و حالا شاید یک مثال منحصر بفرد باشد. خیلی از کشورهای پیشرفته دنیا شاکله اصلی اقتصادشان همان اقتصاد مقاومتی بوده و بدین وسیله به توانمندی رسیده اند حتی اگر این توانمندی را ندارند و در داخل تولید می کنند.
فکر می کنم با این توانایی هایی که بدست آورده اند هرگاه مورد تحریم های بین المللی قرار بگیرند براحتی می توانند نیازهایشان را تأمین کنند.
هم اکنون خیلی از کشورهای صنعتی مطرح و قدرتمند دنیا خیلی از محصولاتی که دارند را در داخل کشورشان تولید نمی کنند سفارش آن را به کشورهای دیگر می دهند اما این توانمندی را در داخل کشورشان دارند که هرگاه بخواهند دست به این تولیدات بزنند.
به این روند که همه ظرفیت های تولیدی، صنعتی و کشاورزی مبتنی بر توان داخلی است، اقتصاد مقاومتی می گویند و ما نیز باید این توانایی را در داخل کشور بوجود بیاوریم هرگاه تهدید از جانب دشمن شدیم و یا مشکلی برایمان بوجود آمد در کوتاهترین زمان نیازهای داخلی خودمان را تامین کنیم.
