مجید انصاری:

بیش از ۷۰ درصد از سوالات مربوط به وظایف وزرا نبوده که این خلاف آیین نامه است

معاون پارلمانی رييس جمهور ضمن آنكه از روند صعودی سوالات نمايندگان از وزرا تاكيد دارد، می گويد كه ۷۰ درصد اين سوالات در حوزه وظايف وزرا نبوده است

به گزارش نماینده به نقل از ایلنا، معاون پارلمانی رییس جمهور ضمن آنکه از روند صعودی سوالات نمایندگان از وزرا تاکید دارد، می گوید که ۷۰ درصد این سوالات در حوزه وظایف وزرا نبوده است و این روزها توقعات نمایندگان از دولت در حوزه هماهنگی ها افزایش پیدا کرده است. گزیده اظهارات حجت الاسلام والمسلمین انصاری به شرح زیر است:
    در موارد متعددی داریم که در گذشته به قانون عمل نشده است اما در این دولت تعداد این ایرادات بسیار کم بوده و آمار تقریبی نشان می دهد که اگر در دولت قبل حداقل ۲۵ درصد از مصوبات دولت مورد ایراد قرار گرفته بود در این دولت حداکثر سه درصد تاکنون مورد ایراد قرار گرفته که آن هم موارد ماهوی و اساسی نبوده است.
    کار معاونت پارلمانی همیشه سخت است. من قبلاهم سابقه معاونت پارلمانی وزیر کشور را داشته ام که می دانم سختی کار از این جهت است که اجرای همه تقاضاها و خواسته های نمایندگان محترم امکان پذیر نیست به خصوص در مسائل مربوط به حوزه های انتخابیه یا در حوزه عزل ونصب ها. اگر چه این موضوع در وظایف قانونی و رسمی نمایندگان نیست ولی بالاخره از دیرباز توقع بوده و این توقع حالاهم شدیدتر شده که نمایندگان انتظار دارند در سطوحی از مدیران یک نوع هماهنگی با آنها صورت بگیرد.
    البته در گذشته عمدتا این بحث متمرکز بر استانداران بود ولی امروز به سایر مدیران هم رسیده که حتی من شاهد بودم در دورانی که مجلس با دولت همسو بودند. دراین موضوع مشکلاتی پیش آمده است و نظرات متفاوتی در مورد یک مدیر مطرح بوده است. با این مسائل خواستم عرض کنم که ذات کار دشوار است ولی در دوره جدید از جهاتی دشوارتر هم است. به هر حال دولت، دولت تازه یی است و اولویت هایی دارد. حجم کار بالا، مطالبات جامعه حداکثری و تعداد طرح هایی که از دولت قبل کلنگ خورده ونیمه تمام مانده زیاد است.
    به نظر من زمان استیضاح فرجی دانا مناسب نبود ما انتظار داشتیم با اقدامات توجیهی و بررسی هایی که صورت گرفته بود استیضاح رای نیاورد و آقای فرجی دانا بتواند به کار خود ادامه دهد.
    من در دولت جناب آقای خاتمی تقریبا دو هفته یک بار به مجلس می رفتم اما دراین دولت من حداقل هفته یی دو روز را شخصا در مجلس حضور دارم که بخشی از آن را در جلسه علنی در خدمت نمایندگان هستم یا در دفتر دولت و مجلس می نشینم. غیر از این موارد در جلسات متعددی در فراکسیون های مختلف حضور داشتم در کمیسیون ها و با رییس مجلس و هیات رییس مجلس نیز جلساتی را داشته ام این جدای از این است که دو معاون من هر روز در مجلس حضور دارند.
    اگر بحث حضور است که ما همیشه حضور داریم علاوه بر آن نمایندگان تعداد زیادی نامه فرستاده اند که ما به همه آنها پاسخ داده ایم که اگر این موضوعات را با گذشته مقایسه کنیم چه از نظر کیفی وکمی به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. آنها را نشانه هایی از تعامل می دانیم و نمی دانیم بیش از این چه توقعی وجود دارد هر چند ممکن است در برخی از انتصابات و عزل و نصب ها این توقعات وجود دارد که ما حداقل سعی در همکاری را کرده ایم. ولی در بعضی موارد امکان عمل وجود نداشته است که گلایه هایی مطرح می شود.
    فعلاکه مجلس تعطیل است و من بیشتر این موضوعات را گمانه زنی یا فضا سازی رسانه یی می دانم. تا آنجا که من خبر دارم هیچ استیضاحی تقدیم هیات رییسه نشده است هر چند از قبل زمزمه هایی در مورد برخی وزارتخانه ها مطرح بوده که آن هم طبیعی است. مانند همان سوالاتی که مطرح می شد و با گفت وگو منتفی می شدند.
    آنچه من از سطح جامعه برآورد می کنم این است که انتظار طبیعی عامه مردم و بدنه مردم از مجلس همراهی بیشتر با دولت است من این موضوع را به عنوان یک شهروند احساس می کنم که دولت در آغاز کار است شعارهایی را مطرح کرده است و مردم مطالباتی دارند و با انتخاب آقای روحانی یک تغییری را تعقیب می کنند که این تغییر هم می تواند در سطح مدیران باشد و هم در روش ها و شیوه های اداره کشور.
    حجم کار سنگین است این وضعیت اقتضا می کند که دولت فراغت بال بیشتر و فرصت بیشتری برای فکر کردن و اجرا در اختیار داشته باشد. در مجموع طی یک سال گذشته وقت بسیاری از وزرا در قالب سوال گرفته شده که بیش از حد انتظار بوده که اگر آنها ۲۴ ساعته هم کار کنند باز کار عقب افتاده وجود دارد و در این بین اگر قرار باشد هفته یی یکی دوبار در مجلس باشند و به سوال نمایندگان پاسخ دهند کارها گره می خورد.
    بیش از ۷۰ درصد از سوالات مربوط به وظایف وزرا نبوده که این خلاف آیین نامه است. مانند سوالی که از آقای طیب نیا در مورد اظهارنظر رییس بانک مرکزی در مورد دلار پرسیده شد که آن فقط یک اظهارنظر بود که خود وزیر هم انجام نداده بود. به نظر من این سوال خارج از آیین نامه بود و نباید به صحن علنی می آمد و بعد از آمدن هم حداقل انتظار این بود که با پاسخ وزیر موضوع منتفی می شد و کارت زرد بی معنا بود.
    اشکال دومی که وجود دارد که من مکتوب هم خدمت آقای لاریجانی فرستادم به صراحت به آیین نامه مجلس در طرح سوال برمی گردد که باید در این موضوع وارد بودن سوال به رای گذاشته شود، در حالی که امروز قانع شدن نمایندگان به رای گذاشته می شود. فرق این قضیه این است که اگر به آیین نامه عمل شود، آرای ممتنع به نفع وزیر است. ولی در وضع فعلی، آرای ممتنع به ضرر وزیر است.