نماینده – پس از مدت ها کش و قوس و حرف و حدیث های فراوان پرونده استیضاح رضا فرجی دانا وزیر علوم دولت تدبیر و امید به ایستگاه بهارستان رسید تا همگان بدانند که مجلس شورای اسلامی با کسی تعارف نداشته و در صورت تخطی از "قول و قرارها" و "وعده و وعیدهای" فراوانی که در این مدت داده شد تا روند استیضاح کُند و یا به فراموشی سپرده شود قطار استیضاح دوباره و با سرعت بیشتر به جلو خواهد رفت.
ولی چرا!؟ سوال اساسی این جا است که چرا وزیر علوم استیضاح می شود!؟
جریان های متعدد سیاسی پاسخ های گوناگونی به این سوال می دهند. اصلاح طلبان که وزیر علوم را نزدیک ترین فرد به خود می دانند و می پندارند که با وجود او، دانشگاه دوران اصلاحات را تجربه خواهد کرد دورانی که فتنه تیر ۷۸ بر جبین آن دیده می شود به شدت از فرجی دانا حمایت می کنند و او را نمره ۲۰ کلاس کابینه می خوانند و می دانند!
ولی آنان که با دانشگاه ها در ارتباطند و تحولات این زیر شاخه عظیم جامعه را به ثانیه رصد می کنند نظرات دیگری دارند.
آنان تغییر و تحولات شدید وزارت علوم از عزل و نصب ها گرفته تا بازگرداندن عناصر مرتبط با فتنه و نیز سیر حرکت وزارت علوم به سمت دوره اصلاحات و به تبع آن جنجال های سیاسی که فتنه ای چون تیر ۷۸ را در خود مستتر دارد دلیلی بر مدعای خود می خوانند.
این دو ادعا را می توان به بوته آزمایش سپرد تا مشخص شود که وزیر علوم دولت تدبیر و امید چرا در یک سالگی روی کار آمدن رئیس جمهور هفتم و دولت یازدهم استیضاح می شود؟
رابطه فرجی دانا و اصلاح طلبان!؟
از سال ۱۳۸۲ تا روی کار آمدن دولت تدبیر و امید ده سالی طول کشید، در آن سال و به دنبال استعفای دکتر مصطفی معین محمد خاتمی رئیس جمهور وقت رضا فرجی دانا را به مجلس ششم معرفی کرد ولی اکثریت اصلاح طلب حاضر در این مجلس به فرجی دانا رای اعتماد نداده و در نتیجه خاتمی مجبور شد توفیقی را به جای وی به مجلس معرفی کند.
احمد پور نجاتی نماینده اصلاح طلب مجلس ششم در این جلسه سخنرانی بسیار تندی علیه فرجی دانا ایراد کرد و او را رذل نامید و در پایان برای توجیه این توهین گفت «عرض کردم «اراذل» مى دانید «رذل» برخلاف مصطلحى که در فارسى هست به معنى انسان بد نیست، یعنى به معنى انسان پایین، یعنى سطح پایین تر، در قبال «فضل» است، یعنى بحث خداى ناکرده اهانتى به کسى نباشد»
به هر حال اصلاح طلبان در آن دوره برای رای ندادن به فرجی دانا استدلال های مختلفی داشتند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد؛
– آیا در مجموعه اى به وسعت مجموعه دانشگاههاى کشور کسى هم که صلاحیتهاى علمى لازم را داشته باشد چون اینجا مدرسه نیست که ما یک معلم تحصیلکرده معدل (۴) از (۴) بخواهیم، آن خوب است و اینجا دانشگاه است.
– جناب آقاى خاتمى از قول رهبرى فرمودند که خدا لعنت کند کسى که محیط دانشگاه را غیرسیاسى مى خواهد، پس بسم الله! کسى را انتخاب کنید که خط سابقه سیاسى فعال در طول فعالیتهاى تحصیلى و غیرتحصیلى اش داشته باشد. کجاست؟ ما آدم حزبى نمى خواهیم، اما آدم پیچیده سیاسى مى خواهیم.
-آقاى دکتر معین بتى نیست که ما پاى او سینه بزنیم! اما اگر نمره (۱۵) است وزیرى انتخاب کنید که (۱۳) باشد! نه وزیرى که از جهات مدیریتى و سیاسى و تدبیر و پذیرش مقبولیت زیر (۱۰)! بنظر من در کارنامه مجلس این انتخاب، انتخابى نیست که با هیچکدام از انتخاب هاى وزراء قابل مقایسه باشد.
-من در سوابق ایشان … ندیدم آقا! سابقه قبل از انقلاب را نمى خواهم، شاید سن ایشان اقتضاء نمى کرده. اما بعد از انقلاب، در ریزنامه شان چیزى که ارائه داده اند.
–«انما» حتماً نشانه انحطاط دولتها این چهارتاست: افراد دون پایه را بجاى افراد بافضل تر … بگذارید. ما بحث اخلاقى نداریم. بنده خدمت آقاى فرجى دانا پشت سر ایشان هم نماز مى خوانم، بحث موقعیت و شأن است «تقدیم الاراذل و تأخیرالافاضل» اینکار را نکنیم «این تذهبون» من به دولت عرض مى کنم، واقعاً کجا داریم مى رویم؟
چنان چه می بینیم اصلاح طلبان افراطی در مجلس ششم پس از استعفای گزینه اصلی و ارجح خود یعنی مصطفی معین به دنبال گزینه ای حداکثری چون توفیقی یا میلی منفرد بودند از این رو با معرفی فرجی دانا به این سمت از سوی رئیس جمهور وقت چنین عصبانی شده و از هیچ توهینی به گزینه پیشنهادی رئیس جمهور اصلاحات دریغ نکردند!
برای اصلاح طلبان افراطی آن چه مهم است برنامه ها است نه شخصیت و از این رو است که در دولت اصلاحات و با وجود زمینه ممکن از اکثریت مجلس ششم گرفته تا وضعیت دولت که دولت اصلاحات بوده به دنبال اجرای حداکثری برنامه های خود باشند ولی امروز وضعیت به گونه دیگری است، مجلس در دست اصولگرایان است، جامعه پذیرش شعارهای آنان را ندارد، دولت نیز در ظاهر هم که شده تمایلی حداکثری به اصلاح طلبان ندارد از این رو بایستی به حداقل ها قناعت کرد تا بتوان از این حداقل پلی ساخت برای رسیدن به حداکثر خواسته های برنامه ریزی شده.
از این رو است که احمد پورنجاتی همان شخصیتی که در مجلس ششم فرجی دانا را رذل نامیده بود امروز با روزنامه آرمان مصاحبه کرده و به شدت از وزیر علوم حمایت می کند و می گوید : «تند رو ها به سیم آخر زدند …پرده اسرار این هفته می افتد …استیضاح فرجی دانا رای نمی آورد»
پورنجاتی از آن رو که می داند مردم حافظه تاریخی ضعیفی ندارند و همه چیز از پرده برون خواهد افتاد در مصاحبه با آرمان به آن مصاحبه نیز اشارتی می کند و می گوید «من نماینده مجلس ششم بودم، ما به این دلیل که ایشان سیاسی نیست و به مسائل سیاسی و نشاط سیاسی در دانشگاه ها توجه ندارد به ایشان رای ندادیم و از آقای خاتمی رئیس جمهور آن دوره خواستیم فردی آشنا به مسائل سیاسی دانشگاه را معرفی کند که آن دوره دکتر جعفر توفیقی وزیر علوم شد. ایشان در همان دوران ریاست شان در دانشگاه تهران به عنوان یک مدیر علاقهمند به رشد علمی انتخاب شد حالا چه شده است که موافقان آن روز ایشان، امروز دقیقا مقابل ایشان ایستادهاند از نکات جالب تاریخی است. »
این سوال را عینا می توان از خود پورنجاتی پرسید؛ واقعا چه شده است که مخالفان دیروز که فرجی دانا را در مجلس ششم رذل می خواندند و انتخاب وی را یکی از دلایل انحطاط جامعه، امروز به فرجی دانا چون داروی شفا بخش می نگرند»
چگونه آقای پورنجاتی در آن دوره یکی از دلایل عدم صلاحیت فرچی دانا را نداشتن مدیریت و تدبیر می خواند ولی امروز او را نمره ۲۰ کابینه دولت تدبیر و امید می داند!؟
پاسخ روشن است و به آن اشاره شد. فرجی دانا پلی است که پورنجاتی ها می خواهند از آن رد شده و برنامه های خود را در وزارت علوم عملی سازند.
فرجی دانا با علم به این نکته که حضور وی در دولت تدبیرو امید به خاطر سهمی است که اصلاح طلبان به خاطر کناره گیری عارف از گردونه رقابت ها دارند و با علم به این نکته که او گزینه حداکثری اصلاح طلبان نیست تمایل دارد خواسته های حداکثری افراطیون را جامه عمل بپوشاند تا خدای نکرده دوباره از سوی این افراطیون رذل خوانده نشود.
از سال ۱۳۸۲ تا امروز یک دهه می گذرد و در این ده سال تحولات بسیاری در جامعه روی داده است …
در شماره های آینده به این موضوع خواهیم پرداخت که چرا اصولگرایان به دنبال استیضاح فرجی دانا هستند و در رابطه وزیر علوم با اصلاح طلبان بیشتر کنکاش خواهیم کرد.
