به گزارش نماینده به نقل از جهان، این روزنامه زنجیره ای در گزارشی ابتدا با تعریف و تمجید از مطهری و باز کردن نوشابه برای وی، نوشته است: مطهری بعد از اعتراضات سال ۸۸ بیش از هر کسی سعی کرده جانب انصاف را رعایت کند و تا همین امروز هم از ضرورت تعیین تکلیف معترضان براساس قانون دفاع میکند. او در هیات نظارت بر مطبوعات هم حامی قدرتمندی برای روزنامههای منتقد بوده است و قانون اساسی را مطابق نامهیی که برای غلامحسین اژهیی نوشته «برای اجرا میداند نه تشریفاتی».
این روزنامه در ادامه عنوان کرده است که "حالا علی مطهری با چنین ویژگیهایی نامهیی به محمدباقر قالیباف نوشته و از اقدام او برای جداسازی جنسیتی در شهرداریها حمایت کرده است. او در این نامه دلیل دفاعش از اقدام قالیباف را به ذات سرکش غریزه جنسی در انسانها حواله میدهد و مینویسد «خالق ما انسانها که به سرکشی غریزه جنسی خوب توجه دارد و خواهان نیل انسانها به سعادت خودشان است و ما را از خودمان بهتر میشناسد، دستور داده است که حتیالمقدور از اختلاط بپرهیزید و اگر به زعم مخالفان، با این حکم کرامت انسانی ما انسانها مخدوش و به ما توهین شده است، ریشه این امر را باید در خلقت خود و حکمت خالق جستوجو کرد. » … سوال ما اینجا فقط از علی مطهری است و آن اینکه این انسان ضعیفالنفس مغلوب غرایز سرکشی که در این نامه توصیف میکند چه ارتباطی با آن انسان حقطلبی که سالها در دفاعش نامهنگاری کرده دارد؟ اگر آدمی آنقدر ضعیف است که با دیدن همکارش در یک اتاق، نهاد خانوادهاش سست میشود چگونه میتواند قدرت داشته باشد و سرکوب نکند؛ پول ببیند و اختلاس نکند؛ تریبون داشته باشد و تهمت نزند؟
به ادعای این روزنامه "اختلاط و بی بندو باری که شهید مطهری در زمانه پهلوی بدان اشاره کردهاند چه ارتباطی به ادارات حال حاضر دارد که زنان همه از پوشش اسلامی استفاده میکنند؟ آیا در ادارات ایران در نظام جمهوری اسلامی اصول عفاف رعایت نمیشود؟ و اساسا به کاربردن کلمات «مردان شکارچی»، «اختلاط و بیبند و باری زنان»، «کام گرفتن با هزینه ناچیز» چهار دهه بعد از انقلابی که زمینه تحصیل زنان و حضور آنها در جامعه را چند برابر کرد کلمات مناسبی هستند؟ "
روزنامه اعتماد در پایان با تفسیر به رای یک خاطره از امام، مردان شاغل را شهرداری به مورد توهین قرار داده و نوشته است: شاید بهتر بود آقای مطهری عادل و منصف هم به تاسی از بنیانگذار انقلاب به آقای قالیباف مینوشتند که لازم است کارکنان مرد شهرداری در تقویت نفس خود بکوشند من در حجاب زنان ادارات نشانههایی از خلاف عفت و عوامل انحراف و تحریک نمیبینم.
این ادعاهای مغلطه آمیز اعتماد در حالی است که در بسیاری از ادارات عفاف و حجاب رعایت نمی شود و در موارد زیادی آقایان مدیر بدون هیچ توجیهی از منشی های زن آن هم از نوع بدپوشش برای خود استفاده می کنند. همچنین باید گفت ادعاهای روزنامه ای هرگز قابل استناد نیست و لزوم حفظ کرامت زنان به عنوان کانون خانواده را باید در اصول دینی و مراجعه به علل طلاق های گسترده و فجایع، آمارهای وحشتناک از هم پاشیدگی خانواده ها و خیانت هایی جستجو کرد که گاه به واسطه یک زمینه سازی ساده در محیط کار رقم خورده است؛ زمینه ای که برچیدن آن نه تنها به فضا و راندمان کاری لطمه نمی زند که آزادی و حفظ بیشتر کرامت بانوان را در پی دارد.
البته برای کسانی همانند همکاران سابق روزنامه های زنجیره ای و عوامل امروز رسانه های ضدایرانی که اعتقادی به اصول دینی ندارند و حتی مروج بی بند و باری هستند، اجرای احکام دینی در جامعه قابل تحمل نیست.
